narito kami ng mommy ko sa bahay ng ate kong si ester sa sarasota, florida, para sa isang mini reunion. well actually, a big reunion. 1987 pa kasi nung huli silang magkita. nagpunta kasi sa amerika ang ate ko pagtapos niyang kinasal at hindi pa siya nakakabalik sa pilipinas since then. mayroon kasi siyang fear of flying. matinding phobia, in fact. nabigyan ng visa ang mommy ko last year kaya siya na mismo ang dumalaw sa ate ko. masaya silang dalawa.
—
pag nagmamadali kami at gustong makakain agad, isa sa mga paborito kong lutuin ay ang argentinian red shrimp. mabibili ito sa isang sikat na grocery chain dito sa southern california. siyempre, ang assumption ko ay galing sa argentina ang mga hipon otherwise, why call it argentinian red shrimp, right?
ok ang takbo ko kanina sa huntington beach. 2 hours 11 minutes and 4 seconds: a new personal best for the Surf City Half Marathon. hindi na masama para sa isang middle aged diabetic pero kyut na pinoy na tumakbo ng 13.1 miles.
Bib: 6553
Gender: M, Age: 43
Hometown: Irvine, CA
Total time: 2:11:04
Pace: 10 min/mile
Overall: 4596 out of 10743
M 40-44: 372 out of 585
Ex-President Dubya VS The Pride of Talipapa… Let’s ready to rumble!
in the red corner… it’s ex-president Dubya Bush.
in the blue corner, it’s the pinoy sensation from Barrio Talipapa… The Slamming Pogi, BatJay “Bulitas ng Betlog” David!
the pride of talipapa is confident because of his height and reach advantage. he just smiles when dubya connects with a right cross.
but BatJay is in trouble as Dubya lands another hard right to the nose
and another uppercut to the face… BatJay is stunned.
OW, that must have hurt. it’s another hit to the face and this time it’s right between the eyes. Dubya is clearly ahead.
this is the last straw as Dubya connects with both left and right to BatJay’s left eye.
it’s a massacre and she can’t look.
THE END.
mga kahulugan ng sign na ito na nakita ko sa train nung nasa tokyo ako last week:
1. paupuin yung babaeng may batang nakahawak sa suso niya
2. paupuin yung may malalaking tiyan na kumikislap
3. paupuin yung may baston na nakatusok sa hita
4. paupuin yung naka medyas na puti na may saklay
tokyo, january 2009
alay ko ito sa lahat ng mga OFW na nababaliw sa lungkot sa kung saan-saang parte ng mundo.
narito ako ngayon sa isang probinsya ng japan na katabi ng lake biwa. ito ang pinaka malaking lake sa japan at since malapit ito sa kayang ancient kapital na kyoto, punong puno ito ng history. the lake itself is old. sabi ng mga mahilig mag tsismis dito, ito raw ay somewhere between 4 to 5 million years old.
para makarating ako rito sa shiga from fujisawa, kung saan ako galing kahapon ay sumakay ako ng train para makalipat sa isang train na magdadala sa akin sa isa pang train. i’ve done this many times in different circumstances. ang pinakamadugo ay yung mga train ride ko into the heart of india. kung napanood ninyo yung slumdog millionaire, you’ll know what i mean.
narito na naman ako sa tokyo kaya ang una kong ginawa siyempre ay upuan ang automatic na mahiwagang tronong nagbubuga ng tubig pagkatapos mong umebs. tinodo ko yung volume ng tubig kaya nakaramdam ako ng mga kakaibang sensations na pakiwari ko’y mayroong taong dinidilaan ang pwet ko. para tuloy gusto kong mag jakol. BWAHAHA! ang bastos bastos ko.
once upon a time, i was young and had a head full of hair. those days are long gone, my friends.
so is the hair.
