About batjay

I am an overseas filipino worker. Now, I am part of that "babalik ka rin crowd" you see around christmas time, arriving at the NAIA in droves from all over, gold chain around their necks, in jeans and maong jacket, ray-ban shades, goatee, and baseball cap, pababa pa lang ang eroplano kinukuha na ang hand-carry luggage at nagpapalakpakan na't handang halikan ang lupa pagka-landing!

Choir! Choir! Choir!

dear mang boy,

once upon a time gitarista ako sa choir ng simbahan namin sa barrio talipapa – doon sa parokya ni san hudas na kung saan kura paroko si reverend fr. anton matulis, kaliwa’t kanan ang boypren niya.

nagmamahal,
unkyel batjay

Two Hundred Thousand

Trump Lied, Two Hundred Thousand People DiedPS – dagdag pa natin na di pa ako makalabas ng bahay ng walang maskara, walang social interaction, virtual lahat ng mga meeting sa opisina, hinto lahat ng travel, di ko madalaw ang nanay ko sa pinas, apektado ang 401K, promotions at suweldo. it’s a fucked up year and it could have been avoided.

Ka-Rah-OK

No Karaoke in the Philippines, are you fucking kidding me? Impossible.

Sabay kanta ng maling lyrics: To dream, the impossible. To fight the unbeatable!

3 o’clock prayer

alas tres ng hapon daw sila magkikita sa harap ng national bookstore sa araneta coliseum. kakain kasi sila sa 3M pizza bago manood ng pelikula ni FPJ sa coronet. matagal din siyang nakatayo roon at huminto lang siya sa paghintay nung kasing laki na ng bola ng jackstone yung binibilog niyang kulangot.

meow!

mayroong kaming alagang pusa na nagkukubli sa loob ng kisame. kapag ganitong malapit nang mag hatinggabi, napapatalon ako pag nakakarinig ako ng kaluskos galing sa langit. akala ko kasi eh ito na yung muling pagbabalik ni baby jesus para sa katapusan ng mundo.