the misfits

I joined #Wonderware because of the rebels in the leadership team and the crazy ones in the rank and file who dreamed dreams. It’s been over 30 years. Most of them are gone, either dead or have left. It’s 2019 and I’m still here – the misfit and sometimes the troublemaker. Happy New Year.

A rabble rousing mission

august 1, 2016. today is a personal milestone.

it’s my 15th year anniversary at (INSERT COMPANY NAME HERE) and the longest that I have been employed in any one organization. what can I say, I love what I do.

more than that though, today marks the 15th year that I’ve been an overseas filipino. many things have changed but 2 countries, 6 house moves, 8 job functions and 1 citizenship change later, in my heart of hearts, I still am the rabble-rouser, subversive, troublemaker, loud, incendiary, provocateur, rebel kid.

‪#‎OFW‬ ‪#‎Pinoy‬ ‪#‎StrangerInAStrangeLand

nabuhusan ng kape

nabanggit ko na ba na nasira yung office laptop ko last month? nagtatrabaho kasi ako rito sa bahay, medyo inaantok at nabangga ko yung mug ng kape at natapon ang laman sa keyboard. to make the short story longer eh hindi ko na-save yung computer kaya kahit nakakahiya ay nag request ako sa boss ko na palitan ng bago. ang good news lang ay hindi na-damage ang hard disk kaya na retrieve ko lahat ng mga dokyumento ko.

fast forward a month later…

dumating na yung bago kong laptop. it’s a much bigger and more powerful machine. great graphics and lots of goodies. ang isa sa mga goodies na kinuha sa akin ng aming IT department ay hardened ang case kasi ginagamit ko ito sa mga business trip at ang pinaka importante sa lahat: splash proof ang bwakanginang keyboard.

It makes a firery ring

mainit dito sa desyerto. umaabot ng 106 degrees sa hapon. hindi ko nga alam kung paano nakakatagal ang mga taga rito sa palm springs. siguro mayroon talagang taong mahilig sa mainit. hindi ako isa sa mga ito. siguro, dala na rin ito ng kadahilanang pinanganak ako’t lumaki sa isang bansang bilad sa araw.

naalala ko tuloy yung boss ko sa singapore: hindi siya nagbubukas ng aircon sa kotse at pag nakikisakay ako sa kanya, halos mahimatay ako sa sobrang init. tawag ko nga sa kotse niya ay honda impyerno.

With insufficiency my heart to sway

pagpasok ko kaninang umaga, walang kalaman laman yung opisina ko. tanggal lahat ng mga gamit. simot yung bookshelves. tanggal din yung mga certificates, posters, pictures at calendaryo sa dingding. pati yung name plate ko sa pinto ay nawala. bigla kong naisip kung nasibak ako sa trabaho nung christmas break at walang nagsabi sa akin. posibleng mangyari dahil masama ang economy. pero bakit naman gumana yung security access ko? bigla akong natawa ng malakas.

Continue reading

The working, the working, just the working life

balik na naman sa opisina bukas pagkatapos ng dalawang linggong bakasyon. sabi ko nga, i’m not exactly thrilled. kaya lang naisip ko rin, i should be thrilled dahil may trabaho pa ako in spite of the downturn in the economy kung saan kaliwa’t kanan ko ay puro retrenchment at lay offs. ano ba ang pagkakaiba ng retrenchment sa lay-off?

ang mga unang oras sa opisina pagkatapos ng bakasyon ang pinakamahirap. pilit mo kasing ina-alala kung ano ang gagawin mo. tapos, pag naisip mo kung ano na talaga ang gagawin mo, ayaw mo naman itong gawin dahil tinatamad ka pa. tanginang buhay yan.