.flickr-photo { border: solid 2px #000000; } .flickr-yourcomment { } .flickr-frame { text-align: left; padding: 3px; } .flickr-caption { font-size: 0.8em; margin-top: 0px; }

recommendation ng kapitbahay naming si gigi na subukan itong argentine red shrimp. mura lang dito dahil naka sale at masarap ang lasa. impak, may pagka lobster ang dating. yan ang isang ok dito sa america: dahil sa laki ng mercado, makakabili ka ng pagkain na galing sa kung saan-saang sulok ng mundo. siguro naman ay galing sa argentina ang argentine red shrimp na ito.

Continue reading →

bok choy with garlic na sinamahan ng tokwa na may sawsawang suka at toyo. simple lang itong lutuin at magaan sa tiyan dahil walang karne. bagay na bagay bilang hapunan, lalo na kung nagpapapayat, high blood o kaya ay para sa tulad kong pogi pero diabetic.

Continue reading →

this is my wife, jet, cooking her famous pot roast.

Continue reading →

bagong lumang pagkain, so to speak. bago sa akin dahil ito ang una kong luto ng sinigang na baboy. luma dahil matagal ko na itong paborito. impak ang sinigang na buto-buto ng mommy ko ang isa sa aking paborito. tinuloy ito ni jet nung nag-asawa kami at masarap din ang sinigang niya. comfort food talaga ang sinigang, mas lalo na ngayon at nasa malayong lugar na kami nakatira.

Continue reading →

asparagus – isa na naman sa mga easy to cook, great tasting pero masustansyang pagkain. ang plural ba ng asparagus ay “asparagi”? i think so. parang ang plural ng hocus pocus ay hocay pocay.

pero whether singular or plural, this veggie is great to eat, ginisa man o grilled. isa ito sa mga paborito ko lately – both to prepare and to eat. in fact, i could probably eat this all day, everyday at hindi ako magsasawa. dahil nga sa sarap ng lasa ng asparagus, minsan tuloy, gusto kong maniwalang mayroong diyos.

Continue reading →

unang venture ko ito sa teritoryo ng pagluto ng sinigang at pinili ko ang isa sa pinakamasarap na lasa: sinigang na salmon. actually, hindi ako ang pumili. si jet ang nagsabi sa akin na lutuin ko ito dahil puyat siya sa kakahanda ng paglipat namin ng bahay at wala na siyang oras para maghanda ng pagkain. siyempre, dahil ako’y isang (ahem) masunurin na asawa ay pinaunlakan ko ang request niya.

Continue reading →

specialty ng mommy ko ang adobong puti. basically adobo without the toyo kaya mas light ang kulay niya kaysa sa regular adobo. at dahil suka lang ang timpla nito, mas maasim ng kaunti ang lasa. ang version ng mommy ko ay chicken at pork at talagang masarap ang lasa nito. baon ko halos araw-araw nung elementary ako, standard fare sa mga picnic all throughout my growing up years at regular soul food hanggang sa tuluyan na akong umalis sa bahay niya.

sinubukan kong gayahin ang adobong puti ng mommy ko last weekend. hindi ko pa nakuha ng 100%. sabi ni jet, kulang daw sa alat at dagdagan ko raw ng kaunting sabaw (ie, huwag masyadong tuyo).

pero ok lang. hindi naman ako masyadong worried na hindi ko agad nakuha ang timpla. the good thing about cooking is that you can do a dish over and over again hanggang dumating ang panahon na maging perfect ang lasa nito. parang buhay ang pagluluto, you are always given a 2nd chance.

Continue reading →

bihira lang magkaroon ng bulalo sa mga american supermarket kaya nung nakakita ako nung sabado ng umaga ay bumili agad ako. ginawa kong bulalo steak para simple lang lutuin. budburan mo lang ng paminta at kaunting asin ang buto, sabay salang sa grill. first time ko lang itong ginawa sa buong buhay ko pero ok naman ang kinalabasan. sa tingin ko nga eh isa ito sa mga lutuing bobo. in other words, tanga ka na lang talaga kung niluto mo ito at palpak ang kinalabasang lasa.

Continue reading →