Author Archives: batjay
Trouble in the water, trouble in the air
napansin ko lang na dumadalas ang pagutot ko pag umiinom ako ng gatas. hindi ko alam kung bakit. normal ba ito? ang tingin ko kasi ay semi lactose intolerant ako at ang manifestation nito ay excessive farting. medyo torn nga ako sa pag decide kung hihinto na lang sa pag inom ng gatas o kaya ay maging strong and healthy pero ututen.
in the end, malamang ay pipiliin ko na lang yung strong and healthy option. umuutot lang naman ako kung walang tao, kaya ok lang. para sa akin kasi, ang pag utot pag walang tao ay philosophical in nature. katulad ito ng kasabihang – “if a tree falls in a forest and nobody is around to hear it, does it make a sound?”
Jelly Man Kelly Loves Jelly on Toast
.flickr-photo { border: solid 2px #000000; } .flickr-yourcomment { } .flickr-frame { text-align: left; padding: 3px; } .flickr-caption { font-size: 0.8em; margin-top: 0px; } 
sabi ni doctor mary, ang diet daw ng mga diabetic ang pinaka healthy sa lahat kasi kontrolado mo kung ano ang kinakain mo at kung gaano ito karami. experience tells me that this is true. ever since na nag-iba ako ng lifestyle at sinunod ang diabetic’s diet ay bumaba ang timbang ko. dahil nga sa laki ng niliit ng tiyan ko ay nakikita ko na ang titi ko ngayon pag umiihi ako.
People are crazy and times are strange
ala una na ng madaling araw dito at gising pa rin ako. kakarating ko lang galing sa grocery dahil naubusan kami ng gatas. gatas? bwakanginangyan, americanized na talaga ako. nung nasa pilipinas kami, ang pinaka huling inom ko yata ng gatas ay nung nagnakaw kami sa kalabaw ni mang berning bahu paa nung late 70’s. si mang bernie ang school bus driver namin nung elementary at marami siyang alagang kalabaw doon sa amin sa talipapa.
I'm looking up into the sapphire tinted skies
pagod kami pareho ni jet lately dahil sa dami ng trabaho. minsan nga diretso ang duty niya sa hospital ng 3 straight days na 12 hour shifts. tapos mayroon pa siyang course work na ginagawa ngayon over and above the work. bilib nga ako sa kanya. ako rin naging busy nung pumasok ang bagong taon. binigyan ako ng bagong trabaho kaya pang dalawang tao ang ginagawa ko ngayon sa opisina. pag nabuburat ako, iniisip ko na lang na mas ok siguro ang mamroblema dahil sa dami ng trabaho kaysa magkaroon ng malaking problema dahil walang trabaho.
marami pa rin namang ipinapag-pasalamat. at least nagagawa pa rin namin na magkaroon ng masarap na sex life at may energy pa rin ako para magjakol at maghanda na tumakbo sa marathon itong darating na june 1st. at saka pogi pa rin ako kahit antukin. BWAHAHA.
I’m looking up into the sapphire tinted skies
pagod kami pareho ni jet lately dahil sa dami ng trabaho. minsan nga diretso ang duty niya sa hospital ng 3 straight days na 12 hour shifts. tapos mayroon pa siyang course work na ginagawa ngayon over and above the work. bilib nga ako sa kanya. ako rin naging busy nung pumasok ang bagong taon. binigyan ako ng bagong trabaho kaya pang dalawang tao ang ginagawa ko ngayon sa opisina. pag nabuburat ako, iniisip ko na lang na mas ok siguro ang mamroblema dahil sa dami ng trabaho kaysa magkaroon ng malaking problema dahil walang trabaho.
marami pa rin namang ipinapag-pasalamat. at least nagagawa pa rin namin na magkaroon ng masarap na sex life at may energy pa rin ako para magjakol at maghanda na tumakbo sa marathon itong darating na june 1st. at saka pogi pa rin ako kahit antukin. BWAHAHA.
Bring Me A Dream
Close your eyes and follow your dreams down
nagsimula akong maging OFW nung layasan ko ang pilipinas para magtrabaho sa kasalukuyan kong kumpanya nung 2001. sa singapore ako unang based at apat na taon din akong nadestino roon. nung 2005, nagkaroon ng opening sa main office sa california at kinuha nila ako para dito naman magkalat ng katarantaduhan. malapit na kaming mag tatlong taon dito ni jet at seven years nang wala sa pilipinas.
Falling slowly, eyes that know me
masaya ngayon sa opisina kasi dumalaw sa california ang mga dati kong kasama sa asia-pacific para mag attend ng meeting. laki raw ng pinayat ko, sabi nila. siguro daw hindi ako pinapakain ng tama rito sa america. sabi ko naman sa kanila eh kaya nga ako pumayat ay dahil kumakain na ako ng tama. ang laki nga ng pinagbago ng eating habits namin simula nang lumipat kami ni jet dito.
although miss na miss ko ang pagkain sa singapore, kung hindi kami umalis doon eh malamang mas malaki ang magiging problema ko sa diabetes at siguro mukha na akong baboy na gala ngayon.
Color It Red
.flickr-photo { border: solid 2px #000000; } .flickr-yourcomment { } .flickr-frame { text-align: left; padding: 3px; } .flickr-caption { font-size: 0.8em; margin-top: 0px; } 
recommendation ng kapitbahay naming si gigi na subukan itong argentine red shrimp. mura lang dito dahil naka sale at masarap ang lasa. impak, may pagka lobster ang dating. yan ang isang ok dito sa america: dahil sa laki ng mercado, makakabili ka ng pagkain na galing sa kung saan-saang sulok ng mundo. siguro naman ay galing sa argentina ang argentine red shrimp na ito.

