Author Archives: batjay

Unknown's avatar

About batjay

I am an overseas filipino worker. Now, I am part of that "babalik ka rin crowd" you see around christmas time, arriving at the NAIA in droves from all over, gold chain around their necks, in jeans and maong jacket, ray-ban shades, goatee, and baseball cap, pababa pa lang ang eroplano kinukuha na ang hand-carry luggage at nagpapalakpakan na't handang halikan ang lupa pagka-landing!

Where my thought’s escaping

Posted on by
35

sabi ni kuya bong, mayroon daw buyer na interesadong bumili sa bahay namin sa antipolo. binigyan ko ng price na medyo on the high side in the hope na hindi kakagatin. kinagat pa rin. from the looks of it, mukhang maipagbibili na ito. matagal na akong nagdadalawang isip kung ibibenta nga siya dahil ito ang una naming bahay ni jet. pero parang dumating na yung oras para talagang bitawan na siya.

heto na naman ako, unti-unti na namang nakakaramdam na nawawala ang kapit ng pilipinas. isa-isa na kasing inaalis yung mga bagay na nagdudugtong sa akin sa kanya. it’s as if mayroong deconstruction na nangyayari. we build new lives here in california habang nagiging ala-ala na lang ang naiwang tahanan. yeah baby, turn, turn, turn.

Where my music’s playing

Posted on by
20

hindi halatang 83 na ang mommy ko ano? maganda pa rin siya tulad ng kayang apo sa tuhod na si TJ. pinapatay kasi ang mga pangit sa lahi namin. at least yan parati ang dialog ng daddy ko nung araw pag may nagsasabing ang kukyut daw ng mga anak niya.

matalinong bata yang si TJ. talented din tulad ng mommy niyang singer at mga tito niyang rocker. baby pa lang, kumakanta na sa kung saan-saan. in fact, heto siya at 3 years old, singing bayang magiliw habang naglalaro ng salbabida. mahirap gawin yon!

nung umuwi ako sa pilipinas last month, sinama ko sila sa bahay namin sa antipolo para naman makapasyal ang mag lola. nag enjoy naman sila kahit papano. ako? makita ko lang mommy ko ay masaya na rin ako. yung lang naman ang dahilan kung bakit ako umuwi.

Wounded flowers were dangling from the vine

Posted on by
18

may bago kaming suking tindahan ni jet. mga dalawang kilometro lang ito sa bahay namin – nagbebenta sila rito ng mga organic na gulay at prutas. sariwang sariwa ang produce dito dahil yung taniman ay nasa likod lang ng tindahan. mura lang ang presyo kaya maraming nagpupunta rito.

Continue reading →

Rich men wanna be kings

Posted on by
14

isang linggong conference sa carlsbad. over 100 powerpoint presentations showing 2000 slides. bwakanginang yan, kung di ka ba naman mahilo. kawawa naman ang mga kasama kong galing pa ng europe at asia. punta sila rito sa amerika at hindi pa nga nawawala ang jetlag ay ikukulong na sila agad sa isang malaking kuwarto ng buong araw para makinig sa walang katapusang pagsasalita.

na experience ko na rin yan nung sa singapore pa ako naka base. pupunta kami sa amerika para sa conference at hindi mo talaga maintindihan yung nagsasalita kahit anong gawin mo dahil pinipilit mo ang sarili mong maging gising, akyat baba ang ulo mo habang nilalabanan  ang antok.

A sad funny ending to find yourself pretending

Posted on by
62

di ko nga alam kung anong mangyayari after death. iniisip ko nga, walang sasalubong sa akin na mga anghel na malalaki ang pekpek dahil sa aking buhay pagano. at best, pupunta siguro ako sa impyerno. although gusto ko pa ring isipin na mas mabait ako kaysa roon sa mga makadiyos na nagsisimba tuwing linggo pero puno naman ng kaitiman ang kaluluwa. kaya kung talagang may diyos at nagkita kami sa pinto ng langit one day, baka naman pwede ko siyang pakiusapan. who knows, baka sakaling makalusot.

pero sana naman ay matagal pa ito bago mangyari at hindi ko muna iisipin ng mataimtim. i will enjoy my life now because i fucking deserve it. sabi nga ng idol kong springsteen: “These are better days baby“

To hear the softly spoken magic spells

Posted on by
30
  1. oras na para magpunta sa dentista pag nag buntong hininga ka at namatay lahat ng langaw sa paligid
  2. oras na para mag mumog pag dumighay ka at bigla mong nalasahan yung kinain mong longganisa kahapon
  3. oras na para magsimba pag after three days ay nabuhay ulit yung mga langaw
  4. oras na para kumain kapag may nakatabi kang may putok at bigla kang nagutom
  5. oras na para matulog pag ang nasa isip mo na lang ay puro tungkol sa langaw
  6. oras nang magaya ng suntukan kapag gutom ka’t nakapila sa jollibee at may nakakita sa iyo na kakilala at bigla kang tinanong kung kakain ka.
  7. oras ba para pumunta sa doctor pag yung tae mo ay may sipon
  8. oras na para pumunta sa pari pag yung sipon mo ay may tae
  9. oras nang magpakamatay kung pinanganak ka na isa sa mga siamese twins, tapos ang kakambal mo ay bakla at iisa lang ang pwet ninyo

Lullabies, look in your eyes

Posted on by
16

doon sa maikling speech na binigay ko nung booklaunch, ang sabi ko: kung gusto ninyo akong makilala, kausapin ninyo ang mga taong nasa tabi ninyo. halos lahat kasi ng dumalo ay mga kamag-anak ko at kaibigan. yan ang dahilan kung bakit na sold out and libro sa fully booked nung araw ng launch.

Continue reading →