Author Archives: batjay

Unknown's avatar

About batjay

I am an overseas filipino worker. Now, I am part of that "babalik ka rin crowd" you see around christmas time, arriving at the NAIA in droves from all over, gold chain around their necks, in jeans and maong jacket, ray-ban shades, goatee, and baseball cap, pababa pa lang ang eroplano kinukuha na ang hand-carry luggage at nagpapalakpakan na't handang halikan ang lupa pagka-landing!

City Biking Essentials, Part 1

Posted on by
8

ano-ano ba ang mga kailangan para makapagbisikleta ng mahusay papasok sa trabaho? heto ang mga natutunan kong mga essentials para maging poging biker:

  1. blue bandana para hindi tumulo ang pawis sa mata, ayoko ring dumikit yung buhok ko sa helmet lalo na pag mainit kasi kinakati ang bumbunan ko. isa pa, mas pakyut pag may bandana dahil para akong sira ulong meksikano.
  2. wrap around shades para pangtanggal ng glare. the california sunshine is hard on the eyes. isa pa, mas kyut ako pag may shades.
  3. sports headphone – kailangan water proof para hindi masira pag umulan. dapat all plastic and without foam dahil bumabaho ito pag natuyuan ng pawis.
  4. backpack para sa laptap computer, mga epektos at extra clothes na pamalit pag dating sa opisina. you need to shower dude, otherwise you lose all your friends. and besides, sino bang pinoy ang hindi naliligo pag pinawisan?

    5. Continue reading →

Biker Dude

Posted on by
16

most days, nagbibisikleta ako papasok sa trabaho. 8 miles one way, siyempre 16 miles back and forth kasi sabi ni tandang paputok doon sa amin sa talipapa nung bata ako: eyt taymis tu equals sikisteen. outside of my time at home with jet, biking is the best part of my day. it takes me 50 minutes to get to work and 30 minutes going home. during that time, i am by myself, either planning my day or thinking about life. yes virginia, the to be or not to be kind of crap. all the while, i am listening to the latest news on my iPod, enjoying the scenery and the fucking awesome california weather. more than a year na akong regular biker at mayroon na akong routine at mga essentials.

You better run for your life, if you can

Posted on by
16

tumakbo ako ng 10K race in the rain nung sunday – ang tawag nila rito ay “dinosaur dash“. hindi ko alam kung bakit ito ang ginamit nilang pangalan. siguro dahil matatanda na lahat ng mga sumali. hehehe.  actually, karamihan ng mga tumakbo ay mga bata dahil ang race na ito ay para sa tustin public schools foundation. naka publish na yung mga results at eto ang tinakbo ko:

367th place out of 634
43rd place in the 40 to 44 year old age class

Total time: 58:33 minutes
Pace: 9:25 minutes/mile

ang goal ko ay tumakbo ng 10 kilometers under 1 hour at (in the words of brother mike) tenksbitugad, na achieve ko naman. hindi na masama para sa 42 year old (pero may asim pa rin) na diabetic.

P.S. oo nga pala, prediction ko – si obama ang mananalo sa election mamaya. baka landslide pa nga.

Mr. Pogi and Mr. Mas Pogi

Posted on by
25


halloween 2008. first time kong nag costume ever since dumating kami rito sa amerika 3 years ago. hindi na ako nahihiya magsuot ng nakakatawang damit ngayon. patunay na nga yata na patuloy na ang americanization ng batang kaning lamig. kasama ko sa larawan ang kaopisina kong si pat. batang california pero yung mga magulang niya ay taga dumageute via hawaii. english lang ang alam niyang salita pero pinoy to the bone. mahilig kumain ng adobo at tulad ng maraming mga filipino, marunong din siyang mag mr. pogi pose.

We are legion

Posted on by
24

sabi sa business world:

“There are around 200 million migrants around the world, eight million of which are Filipino overseas contract workers. The Philippines ranks fourth in terms of remittances received from overseas contract workers. Remittances, which represent around 10% of gross domestic product, are expected to reach $16.6 billion this year.”

ang dami na palang OFW nakakalat sa kung saan-saan, no? walong milyon – wow. that’s almost 4 times the population of singapore. at $16.6 billion in remitances: ang laki na pala ng abuloy ng mga OFW sa bayan. kaya nga lang, hindi naman napapakinabangan ng pilipinas ang talent (lalo na yung talent ko sa pagjakol). ang panaginip ko nga, kung pwede sana umuwi na tayong lahat sa pilipinas para mapaganda natin ang bayang magiliw. pero sa ngayon siguro pipe dream lang ito dahil malamang gutom lang ang abutin natin. tangina naman kasi yung mga ibang naiwan doon, kung bakit kasi sobrang garapal.

1000 Extra Pogi Points

Posted on by
22

pag tumama ako sa lotto, bibili ako ng dalawa.

ang tesla ay ang pinaka unang commercially available na electric sports car. mura lang ito, just slightly over $100,000. it runs on batteries and is really creepy dahil walang engine sound pag umaandar. pero sabi ko naman, wala yan sa lolo ko: yung makina ng kotse niya ay singer. natawa lang yung may-ari. tinanong ko nga kung pwedeng gamitan ng eveready flashlight battery. natawa lang yung may-ari. mabilis din siya, 0-60 miles in less than 4 seconds at ang top speed niya ay 125 MPH.

Continue reading →

BatJay Rules

Posted on by
18

43 years old na ako this year pero dala ko pa rin ang habits ko nung nasa elementary pa ako. hanggang ngayon, kailangan pa ring may ruler sa tabi ko sa opisina. wala naman itong silbi dahil nasa computer na halos lahat ng trabaho ko. pakiramdam ko tuloy para itong appendix: evolutionary dead end pero dala-dala mo pa rin.

yung isa ko pang habit nung elementary ako na dala ko pa rin hanggang ngayon ay tinitingnan ko yung titi ko pag umiihi ako.

Indios Bravos

Posted on by
26

ang pinaka importanteng nawala nung lumipat kami rito sa amerika ay yung authentic OFW experience. iba kasi ang feeling ng tutuong overseas filipino worker, say sa singapore kaysa sa isang immigrant sa california. nung nasa singapore kami, mayroong “us against them” na drama sa buhay namin. kahit ano kasi ang gawin mo, pinoy ka pa rin sa isang banyagang lugar. kahit na tinatanggap ka kasi ng bansang umampon sa iyo with open arms ay sinisigurado pa rin niya na banyaga ka pa rin. pakiramdam mo tuloy, para kang kulangot na biglang ipinahid sa pader. pero para sa akin, mayroon itong biyaya: yung feeling ng non-acceptance ay nagpapataas sa pinoy pride.

Continue reading →

These are the days of miracle and wonder

Posted on by
15

fall na rin dito sa california kaya may topak na naman ang panahon. di mo tuloy alam kung papunta ng summer or paalis ng winter. this week, nasa upper 90’s (35 deg c) pag araw at nasa upper 50’s (12 deg c) pag gabi. tapos dumating na naman yung bastos na santa ana winds early this week. ito yung nagkalat sa backyard namin ng dahon. dala rin niya yung malalaking sunog in and around los angeles.

nabalatan din ng hangin yung mga eucalyptus trees around irvine kaya parang may malaking higante na kumain ng halls menthol candy ang dumighay sa city namin. kaninang umaga nga pag pasok ko, naka bukas ang bintana ng kotse. sinisinghot ko yung natural menthol smell ng paligid kaya umaga pa lang, masaya na ang araw ko.