dear unkyel batjay,
ano ba namimiss mo sa pilipinas simula nang lumipat kayo sa amerika?
nagmamahal,
gentle reader
————————
Butika, Bituka, Butike
17
Author Archives: batjay
Thank you Lord for my big mouth
inimbita kami ng pamilya nina ceci for thanksgiving. tulad ng ginawa nina eder at leah sa amin ni jet sa singapore, ang pamilya ni ceci ang umampon sa amin dito sa amerika at umalalay sa amin ni jet since coming off the boat 3 years ago. kaya nga pag may okasyon, tulad ng thanksgiving at pasko ay naroon kami sa kanila at nakikikain.
The Kare-Kare Chronicles, Part 4
actually, naka dalawang luto si eder ng kare-kare nung one week na dalaw nila ni leah sa amerika. una, rito sa california at ikalawa sa las vegas nung dinalaw namin ang kaibigan nilang si pareng egay. twice in one week – record ata ito sa akin para sa pagkain ng ox tail.
wala naman akong magawa kasi hindi ako nakakatanggi pag may nakaharap sa aking kare-kare at bagoong, kanin at malamig na sopdrink (preferably diet pepsi with lime) na may yelo. tao lang naman ako na may puso, damdamin at tiyan ng isang pinoy na sabik para sa pagkaing nakalakihan niya sa perlas ng silanganan.
The Kare-Kare Chronicles, Part 3
ano ba naman ang masama sa ox tail kahit malapit ito sa puwet? wala naman. sa katunayan, masarap ang ox tail, lalo na kung rekado ito sa kare-kare. pag pinakuluan mo ito ng matagal, nagiging malambot siya at malasang malasa. perfect counter point sa ginisang bagoong.
The Kare-Kare Chronicles, Part 2
para makaluto ng kare-kare si eder, sinadya namin ang mga asian store dito sa irvine. hindi naman kasi typical ang mga rekado nito. buti na lang mayroon nang ready made na kare-kare mix na nabibili ngayon dito. pero nilalagyan pa rin niya ng peanut butter dahil kulang daw ang dating kung mix lang ang ilalagay. bumili rin kami ng pechay, barrio fiesta na bagoong at ox tail.
iba na ngayon sa amerika. mayroon nang tinitinda na mga animal parts na dati-rati ay hindi pinapansin ng mga amerikano. dahil sa paglaki ng asian population dito, natututo na rin silang kumain ng ulo ng isda, utak ng baboy at in the case of the kare-kare, buntot ng baka.
The Kare-Kare Chronicles
nung nagpunta sina eder at leah rito last week, ang isa sa mga wish ni jet ay magluto si eder ng kare-kare. wala kasi sa aming dalawa ang marunong magluto nito. ayaw naman naming matuto dahil baka magluto kami nito parati at magka highblood ng tuluyan.
masarap magluto si eder. typical na makikita sa pinoy na gumagalaw sa isang environment na kailangang marunong kang magluto para makakain. kadalasan nakikita ko ito sa mga OFW at mga taong nasa construction industry or in the case of eder, both.
suwerte rin si leah dahil mayroong nagluluto para sa kanya ng pagkaing pinoy. napaka importante nito, lalong lalo na sa mga tulad nating mga wala sa bayang magiliw na pilit inaabot ang pilipinas kahit sa panlasa man lang.
A bushy bushy blonde hairdo
itong darating na thanksgiving sa thursday, imbis na kumain ng turkey ay tatakbo ako ng 10K sa dana point. excited na nga ako kasi yung course ay nasa beach na nakaharap sa pacific ocean. maraming makikita roon: mga seagull, pelican, seals, occasional whale, dolphins, surfers at mga sexy californian na naka bikini.
kung narito kayo sa southern california, daan kayo roon ng 7:00 ng umaga. pag mag nakita kayong asian looking, kutis betlog na lalaki, mga 5’10 ang height, medyo pogi na naka spiderman na t-shirt. pasahan ninyo siya ng tubig at bigyan ng palakpak dahil ako yon.
City Biking Essentials, Part 2
heto pa yung mga karagdagang mga essentials kung gusto mong magbisikleta papasok sa trabaho.
- helmet para hindi ka madokleng pag naumpog yung ulo mo. pwede mo rin itong i-regalo sa gelpren mo sa pasko para hindi magbago ang isip kung sakaling mauntog.
- cycling shorts na hindi bakat ang titi. mahirap kasi itong isuot lalo na sa mga pinoy na parating tigas titi. isa pa, nandidiri ako pag nakakakita ng lalaking naka cycling shorts na bakat ang betlog. ngayon kung babaeng bakat ang pekpek, eh ok lang.
Grand Canyon
sa isang undisclosed location sa isang sulok ng southern california.
batjay: i’m going to arizona with my wife and a couple of old friends from singapore
kaopisina: where in arizona?
batjay: the grand canyon
kaopisina: why are you going there? there’s nothing to see but a big fucking hole in the ground.
we went anyway. maraming maraming salamat sa dalaw ninyo, eder at leah. bigla tuloy naming naalala kung ano ang pinaka na miss namin sa singapore: bukod sa fish head curry ay ang inyong friendship.
When work becomes fun
pag yung pinapasukan mong kompanya ay pumapayag na mag enjoy kayo sa opisina, work becomes play and everybody is happy. last thursday ay “wear your workout clothes to work day”. nagtayo kami ng obstacle course sa campus grounds at mayroong mini health fair.
napatalon ako sa saya.
