Author Archives: batjay

Unknown's avatar

About batjay

I am an overseas filipino worker. Now, I am part of that "babalik ka rin crowd" you see around christmas time, arriving at the NAIA in droves from all over, gold chain around their necks, in jeans and maong jacket, ray-ban shades, goatee, and baseball cap, pababa pa lang ang eroplano kinukuha na ang hand-carry luggage at nagpapalakpakan na't handang halikan ang lupa pagka-landing!

The sweetest smelling pekpek in the world

Posted on by
30

pag nakaka amoy ako ng putok, nagiging paranoid ako. is it me they’re talking about? sabay amoy ng kaliwa at kanang kili-kili. odor neurosis ang tawag ko rito: yung uncontrollable urge to smell oneself pag naka amoy ng body odor. gusto mo kasing siguraduhin na hindi ikaw yon bago ka sumigaw ng “bwakanginang mga {insert nationality here}, mas malakas pa sa kanyon ang putok.”  o kaya ay “putangina naman, sino ba rito ang hindi naligo?”

pagligo: iyan pa ang isa sa mga eccentricities natin. hindi tayo mapakali at kailangan nating maligo araw-araw kahit nasaang lupalop man tayo ng mundo. kahit nga dead of winter, buhos tabo pa rin kahit nanginginig na sa lamig. siguro, kung may pinoy sa antartica, pagpipilitan pa rin niyang maka shower sa gabi.

kaya nga yan ang parati kong sinasabi sa mga kakilala ko rito: we may be the poorest people on earth but by god do we smell good.

Ilaw mo’y kay dami

Posted on by
22

simula ng pumasok ang late autumn, maaga nang dumilim dito sa california. alas singko pa lang ng hapon ay gabing gabi na kaya medyo nag iingat ako sa pag-uwi. naka bisikleta lang kasi ako at medyo mahaba ang byahe. mga 8 miles ito at mayroong stretches na downhill at pitch black kaya kailangan visible ka sa mga kotse. mas mabilis kasing magmaneho yung mga kupal dito sa gabi, siguro dahil gusto nilang makaluto at makakain ng mas maaga.

kaya nga nag decide ako na dagdagan ang mga burloloy ng bisikleta ko. last week, bumili ako ng isang katutak na ilaw. mayroon na ngayong mga limang flashing lights sa harap at likod ko. ang gara ko ngang tingnan sa kalye. kulang na lang, lagyan ng star ang ulo ko para mapagkamalan akong christmas tree.

Thank you Lord for my big mouth

Posted on by
14

inimbita kami ng pamilya nina ceci for thanksgiving.  tulad ng ginawa nina eder at leah sa amin ni jet sa singapore, ang pamilya ni ceci ang umampon sa amin dito sa amerika at umalalay sa amin ni jet since coming off the boat 3 years ago. kaya nga pag may okasyon, tulad ng thanksgiving at pasko ay naroon kami sa kanila at nakikikain.

The Kare-Kare Chronicles, Part 4

Posted on by
18

actually, naka dalawang luto si eder ng kare-kare nung one week na dalaw nila ni leah sa amerika. una, rito sa california at ikalawa sa las vegas nung dinalaw namin ang kaibigan nilang si pareng egay. twice in one week – record ata ito sa akin para sa pagkain ng ox tail.

wala naman akong magawa kasi hindi ako nakakatanggi pag may nakaharap sa aking kare-kare at bagoong, kanin at malamig na sopdrink (preferably diet pepsi with lime) na may yelo. tao lang naman ako na may puso, damdamin at tiyan ng isang pinoy na sabik para sa pagkaing nakalakihan niya sa perlas ng silanganan.

The Kare-Kare Chronicles, Part 3

Posted on by
12

ano ba naman ang masama sa ox tail kahit malapit ito sa puwet? wala naman. sa katunayan, masarap ang ox tail, lalo na kung rekado ito sa kare-kare. pag pinakuluan mo ito ng matagal, nagiging malambot siya at malasang malasa. perfect counter point sa ginisang bagoong.

Continue reading →

The Kare-Kare Chronicles, Part 2

Posted on by
11

para makaluto ng kare-kare si eder, sinadya namin ang mga asian store dito sa irvine. hindi naman kasi typical ang mga rekado nito. buti na lang mayroon nang ready made na kare-kare mix na nabibili ngayon dito. pero nilalagyan pa rin niya ng peanut butter dahil kulang daw ang dating kung mix lang ang ilalagay. bumili rin kami ng pechay, barrio fiesta na bagoong at ox tail.

iba na ngayon sa amerika. mayroon nang tinitinda na mga animal parts na dati-rati ay hindi pinapansin ng mga amerikano. dahil sa paglaki ng asian population dito, natututo na rin silang kumain ng ulo ng isda, utak ng baboy at in the case of the kare-kare, buntot ng baka.

The Kare-Kare Chronicles

Posted on by
9

nung nagpunta sina eder at leah rito last week, ang isa sa mga wish ni jet ay magluto si eder ng kare-kare. wala kasi sa aming dalawa ang marunong magluto nito. ayaw naman naming matuto dahil baka magluto kami nito parati at magka highblood ng tuluyan.

masarap magluto si eder. typical na makikita sa pinoy na gumagalaw sa isang environment na kailangang marunong kang magluto para makakain. kadalasan nakikita ko ito sa mga OFW at mga taong nasa construction industry or in the case of eder, both.

suwerte rin si leah dahil mayroong nagluluto para sa kanya ng pagkaing pinoy. napaka importante nito, lalong lalo na sa mga tulad nating mga wala sa bayang magiliw na pilit inaabot ang pilipinas kahit sa panlasa man lang.

A bushy bushy blonde hairdo

Posted on by
6

itong darating na thanksgiving sa thursday, imbis na kumain ng turkey ay tatakbo ako ng 10K sa dana point. excited na nga ako kasi yung course ay nasa beach na nakaharap sa pacific ocean. maraming makikita roon: mga seagull, pelican, seals, occasional whale, dolphins, surfers at mga sexy californian na naka bikini.

kung narito kayo sa southern california, daan kayo roon ng 7:00 ng umaga. pag mag nakita kayong asian looking, kutis betlog na lalaki, mga 5’10 ang height, medyo pogi na naka spiderman na t-shirt. pasahan ninyo siya ng tubig at bigyan ng palakpak dahil ako yon.

City Biking Essentials, Part 2

Posted on by
15

heto pa yung mga karagdagang mga essentials kung gusto mong magbisikleta papasok sa trabaho.

  1. helmet para hindi ka madokleng pag naumpog yung ulo mo. pwede mo rin itong i-regalo sa gelpren mo sa pasko para hindi magbago ang isip kung sakaling mauntog.
  2. cycling shorts na hindi bakat ang titi. mahirap kasi itong isuot lalo na sa mga pinoy na parating tigas titi. isa pa, nandidiri ako pag nakakakita ng lalaking naka cycling shorts na bakat ang betlog. ngayon kung babaeng bakat ang pekpek, eh ok lang.