Unknown's avatar

About batjay

I am an overseas filipino worker. Now, I am part of that "babalik ka rin crowd" you see around christmas time, arriving at the NAIA in droves from all over, gold chain around their necks, in jeans and maong jacket, ray-ban shades, goatee, and baseball cap, pababa pa lang ang eroplano kinukuha na ang hand-carry luggage at nagpapalakpakan na't handang halikan ang lupa pagka-landing!

When the night comes falling from the sky

20th Anniversary nag celebrate ang company namin ng 20th anniversary nung friday. ang saya! nagkaroon kami ng afternoon party sa labas ng grounds, complete with rock ‘n roll band. tapos, para may kaunting bongga eh kumuha kami ng apat na sky divers. ang galing nga, sabay sabay silang tumalon from over a thousand feet, directly overhead. nagkaroon lang ng kaunting aksidente kasi yung isang sky diver ay nagkamali ng landing at humampas siya sa truck ng kaopisina ko. nasugatan yung sky diver sa mukha pero nakalakad naman after a while. yung kotse ay basag yung tail light.

Continue reading →

My spirits to attend this double voice accorded

muli na naman tayong magbalik-tanaw sa mga ala-ala na bigla na lang sumusulpot pag nangungulangot. ito’y pagpapatuloy sa ating drama series na pinamagatang “The Corny Jokes of Childhood”.

summer of 1977, isang gabi sa tambayan ng mga jeproks sa barrio talipapa, novaliches:

CORNY JOKER: pare, ano sa english ang “Ibigay mo ang lata kay Tan?”

MIRON: ano?

CORNY JOKER: give the can to Tan

THE END. ang pagbabalik tanaw na ito ay handog sa inyo ng “RUBY BLADE POMADE. ang pomada ng mga nag-aahit“.

Racin' with the wind

two weeks na akong nagbibisikleta papasok ng opisina. nag decide kasi ako na gagawin kong alternating ang pagtakbo at pag bike to work. nag-iingat lang ako dahil ever since nag basketball ako two weeks ago eh sumakit ang kaliwang tuhod ko. ok naman kasi mas low impact ang pag bike at mas mabilis akong nakakarating sa opisina.

medyo nakakapanibago lang. kasi, pag matagal kang nakaupo sa bisikleta, masakit yung part ng katawan mo na nasa pagitan ng butas ng pwet at betlog. ano na nga ba ang tawag dito?

Racin’ with the wind

two weeks na akong nagbibisikleta papasok ng opisina. nag decide kasi ako na gagawin kong alternating ang pagtakbo at pag bike to work. nag-iingat lang ako dahil ever since nag basketball ako two weeks ago eh sumakit ang kaliwang tuhod ko. ok naman kasi mas low impact ang pag bike at mas mabilis akong nakakarating sa opisina.

medyo nakakapanibago lang. kasi, pag matagal kang nakaupo sa bisikleta, masakit yung part ng katawan mo na nasa pagitan ng butas ng pwet at betlog. ano na nga ba ang tawag dito?

MUSIC 101 – RUNNING ESSENTIALS

pitong kantang masarap pakinggan pag tumatakbo:

  1. think, aretha franklin
  2. rockin’ in the free world, neil young
  3. world wide suicide, pearl jam
  4. what’s the frequency kenneth, REM
  5. dani california, red hot chili peppers
  6. pay me my money down, version ni springsteen
  7. your wildest dreams, the moody blues

ewan ko kung bakit, pero lalong bumibilis ang takbo ko pag tumugtog ang mga ito during my run to work. siguro, yung rhythm ng kanta ay nagbibigay ng pitter patter regularity sa cadence ng bawat hakbang ng paa. hindi ako magtataka kung may magsasabi sa akin na masarap din itong patugtugin while having sex.

I thought that I heard you sing

pag ganitong tax season lumalabas ang kademonyohan ko at hindi ko tuloy mapigilang pag-isipan na itayo yung matagal ko nang binabalak na church group (i.e., “Saksi ni Phantom”).

maganda kasing negosyo ang religion: kailangan mo lang ay mensahe na kapupulutan ng aral at siguradong maraming tao ang lalapit at maniniwala sa iyo. para magbuo ng isang successful na simbahan, kailangan mo lang ng mga essentials, tulad ng:

  1. magaling na music ministry
  2. kaunting talent sa pagdasal (pray over epeks)
  3. isang sistema sa pagkolekta ng pera
  4. gimmick na wala ang mga ibang simbahan, katulad ng speaking in tongues na kunyare ay nasasaniban ka ng santo nino (“ala ala ala ala ala eh oh – mga kapatid, ako si santo ninyow!”)

Continue reading →

Declare the pennies on your eyes

deadline ngayon ng pag file ng buwis dito sa america. siguradong maiinit na naman ang ulo ng mga taong tulad ko na kailangang magbayad ng karagdagang buwis over and above yung withholding tax na binabawas sa sweldo every payday. nakakainis nga, wala kasi kaming tax shelter ni jet. hindi pa kami nakakabili ng bahay at wala rin kaming anak kaya todo-todo (kasama pati pamato’t panabla) ang buwis na pinatong sa amin ni unkyel sam. buti pa nga yung mga TNT rito dahil tax free ang mga suweldo ng mga ulul.