linggo. 2 araw pagkatapos namin dumating sa pilipinas ang una kong kumpletong araw dito sa bahay namin sa antipolo. malamig na’t masarap ang simoy ng hangin dito sa kabundukan ng rizal. animo’y dinuduyan kang pirmi at pinaghehele ng hanging pumipito pa sa bintana. masarap talaga sa sariling bahay, heto akong nagpuputol ng mga damo at halaman, nag-aayos ng hardin. dahan dahan lang ang pag-galaw pare ko, bakasyonista ka, namnamin mo ang bawat oras sa hardin. hehehe…may iced tea (with ice siyempre). minsan nama’y kape. minsan nama’y may kasamang yosi.
PUMUPUGAY SA MGA BAGONG BAYANI
first full day ko sa bahay ngayong araw ng linggo. maraming nangyari nitong mga nakaraang araw simula ng dumating kami last friday sa pilipinas. kwento kong lahat…
contrary to popular belief: suwerte para sa flight namin ang friday the 13th. dumating ang eroplano namin sa NAIA ng mga 8:30 PM na walang kasabay. in short, solo namin ang airport at mabilis ang clearing ng immigrations at customs. masaya kaming sinalubong ng malaking litrato ni GMA na “pumupugay sa mga bagong bayani”. thank you madam president.
mas-masaya kaming sinalubong (may kiss sabay-hug pa nga!) nina kuya bong, darlene at ng anak nilang si lucas. sa may parking lot, nakita ko kung gaano kami ka-suerte. talagang (sabihin mo ito with an ilocano accent) “bumper to bumper” ang mga sasakyan. apparently maraming flight ang dumating pagkatapos namin.
PINAY NA TINDERA SA CHANGI AIRPORT
december 12, 2002 pauwi na sa pilipinas: sa 7-11 ng changi airport, bumibili kami ng drinks… biglang nagsalita ng tagalog ang cashier sa kasama niya. wow, isipisip ko, pinoy palang airport staff ng 7-11. eto naman akong pa-kyut, binigyan ko sila ng matamis na ngiti at sinabi – “uy, pwede tayong mag-usap sa tagalog!”
tiningnan ba naman ako ng cashier with an “are you crazy look” na may kahalong dead-ma. sabay english speaking ang salita sa akin – “your total bill is $4.50”. sabi ko “thanks a lot!” at pabulong na sinabi habang papalayo – “and by the way, tangnamo kang ale ka, bakit parang kinakahiya mong pinoy ka?”
PARATING
…and magic, eto na ako sa bahay ko sa pilipinas! kasalukuyang nakahiga sa kama nakataas ang paa, pa-relaks relaks. oooooooooo, kay sarap ng bakasyonista… kay sarap sa sariling bahay, kay sarap sa sariling bayan.
i’m home and it feels so great… see you later, crocodile. aayusin ko pang mga halaman ng garden ko… inom ice tea, pahangin, tulog, gising, gala.
PAALIS
1:34 PM – handa nang lahat. papatayin ko nang PC dito sa bahay…5, 4, 3, 2, 1
good bye singapore!
You’ll forget the sun in his jealous sky
10:51 AM na rito ngayon sa singapore. ilang oras na lang, pasakay na kami ng eroplano pauwi ng pilipinas. naka-emapke nang lahat ang mga bag, nalinisan nang bahay, nakapag-withdraw na ng pera. ano na lang ang kulang? kain ng tanghalian, ligo, bihis, sakay ng taxi, check-in, clear immigrations, sakay eroplano.
pag-lapag sa maynila, halik sa lupa – parang si pope john paul II.
You'll forget the sun in his jealous sky
10:51 AM na rito ngayon sa singapore. ilang oras na lang, pasakay na kami ng eroplano pauwi ng pilipinas. naka-emapke nang lahat ang mga bag, nalinisan nang bahay, nakapag-withdraw na ng pera. ano na lang ang kulang? kain ng tanghalian, ligo, bihis, sakay ng taxi, check-in, clear immigrations, sakay eroplano.
pag-lapag sa maynila, halik sa lupa – parang si pope john paul II.
Home for the holidays
“celebrate me home” ni kenny loggins…ang version niyang live sa “outside: from the redwoods” eh maganda. in fact most of the songs in that concert are really good. nandon din ang duet nila ni michael mcdonald na “this is it”” and my personal favorite – “now and then”. incidentally, both songs are included in the studio recorded lp…”keep the fire”, which in my book would be his best album. ok, balik tayo sa celebrate me home…dedicated sa lahat ng mga pinoy ofw (na tulad kong) uuwi sa pilipinas ngayong pasko.
HIGH-TECH
may nakakatawang nangyari sa akin kaninang umaga pag-pasok ko sa opisina…yung security door ng floor namin, pilit kong binuksan gamit ang electronic ticket sa MRT train ng singapore. nagtataka ako kung bakit ayaw bumukas ng pinto sa office – kaya pala. hehehe… tawa ng tawa sa akin yung cleaning lady ng floor namin dahil nakita niyang kabobohan ko. yan na nga bang sinasabi ko eh…puyat ng puyat.
tulog ng tulog, puyat.
kain ng kain, payat.
LATE NIGHT
alas tres na ng madaling araw gising pa ako… tinatapos ko lang ang trabaho ko dahil uuwi na kami sa friday. medyo pagod na mga ako lalo na itong last two weeks, ako lang ang naiwan na engineer sa opisina. lahat ng technical support sa akin bumabagsak. ok lang iyon. at least pag bakasyon ko, mararamdaman ko talaga na bakasyon nga yon.
ika nga eh hirap muna bago sarap… kabaligtaran ng pagbubuntis, in a way.