buhay ng namamasukan sa amerika: you’re deepshit in work at ang una mong iniisip sa umaga ay kung ano ang gagawin mo sa opisina, kung ilang meeting ang pupuntahan, at kung ano-ano ang dapat mong ihanda. pagtapos ng trabaho, uwi ka sa bahay, kain, nood ng tv sandali, tapon ang basura, kuha ng mail at gawin ang kung ano-ano pang mga domestic na gawain. routine mo ito araw-araw ad nauseum hanggang sa hindi mo na namalayan, a lifetime has passed.

ayokong mangyari ito sa akin and as god is my witness (scarlett o’hara expression ko lang ito, wala naman talaga akong diyos eh), i am making a very serious effort to enjoy my life even if it kills me.

ala una na ng madaling araw dito at gising pa rin ako. kakarating ko lang galing sa grocery dahil naubusan kami ng gatas. gatas? bwakanginangyan, americanized na talaga ako. nung nasa pilipinas kami, ang pinaka huling inom ko yata ng gatas ay nung nagnakaw kami sa kalabaw ni mang berning bahu paa nung late 70’s. si mang bernie ang school bus driver namin nung elementary at marami siyang alagang kalabaw doon sa amin sa talipapa.

Continue reading →

pagod kami pareho ni jet lately dahil sa dami ng trabaho. minsan nga diretso ang duty niya sa hospital ng 3 straight days na 12 hour shifts. tapos mayroon pa siyang course work na ginagawa ngayon over and above the work. bilib nga ako sa kanya. ako rin naging busy nung pumasok ang bagong taon. binigyan ako ng bagong trabaho kaya pang dalawang tao ang ginagawa ko ngayon sa opisina. pag nabuburat ako, iniisip ko na lang na mas ok siguro ang mamroblema dahil sa dami ng trabaho kaysa magkaroon ng malaking problema dahil walang trabaho.

marami pa rin namang ipinapag-pasalamat. at least nagagawa pa rin namin na magkaroon ng masarap na sex life at may energy pa rin ako para magjakol at maghanda na tumakbo sa marathon itong darating na june 1st. at saka pogi pa rin ako kahit antukin. BWAHAHA.