If your head explodes with dark forebodings too

pagka gising sa umaga during weekends, kadalasan ay gumagawa ako ng brewed coffee to start our day. pag nakasalang na yung kape sa coffee maker, lalabas muna ako para kunin ang mail at magbasa ng LA times. babalik lang ako pag tapos na yung pag brew at amoy na amoy na yung kape sa loob ng bahay. quirky, i know, but the smell of coffee makes me happy.

sira ulo ba ako para ma enjoy ang simple pleasure na ito?

Ev’ry stranger’s face I see reminds me

nung nasa singapore pa kami nakatira, isa sa mga paborito kong gawin ay magpunta sa lucky plaza pag linggo. day off kasi ng mga OFW at lahat ng mga pinoy ay dito nagpupunta para tumambay, bumili ng mga kapinoyan na gamit tulad ng toyo, suka, manggang hilaw, chocnut at pelikula ni judy ann santos.

pero para sa karamihan ng mga tulad kong sabik na may makausap na kabayan, excuse lang yung may bibilhin na gamit. ang talagang puntirya mo para magpunta sa lucky plaza ay para may maka kwentuhan, kahit na sandali. ang paborito kong gawin pag narooon ako ay makipag landian sa mga sales lady habang bumibili ng patis.

Continue reading →

The flowers in the vase that you bought today

pag bibili ka ng bahay dito sa america, kadalasan ay uutang ka ng pera. bihira lang naman kasi ang mga tao rito na tulad ng mga ibang government officials natin sa pilipinas na nagbabayad ng cash pag bumibili ng property dito sa california. but i digress.

para makautang ka ng perang pambili ng bahay, dapat ay may dati ka nang utang. weird logic, ‘no? gusto kasing makita ng mga nagpapautang dito na una, mayroon kang utang, at ikalawa, ibidinsya (bisaya kasi ako) na kaya mo itong bayaran.

eh pano pag wala kang utang?

good question, gentle reader. pag wala kang utang, walang magpapautang kaya ang advice ko ay pumunta ka na lang sa grocery at bumili ng bahay ng posporo.

Lifts away the blues when I rise

six years na akong OFW this week. six years nang wala sa pilipinas. naalala kong bigla yung huling linggo ko bago umalis, nagpunta kami sa simbahan ng antipolo para humingi ng kaunting swerte sa magiging byahe ko papuntang singapore. nakasabay pa namin si president arroyo sa simbahan. nagdarasal dahil papunta ata siya sa malaysia during the same week. muntik ko pa ngang natapakan dahil hindi ko agad nakita. malayo kasi ang agwat ng age at height namin.

Continue reading →

Before the lightning fades and you surrender

two years ago, umalis kami sa singapore for good para pumunta rito sa amerika. on the way ay nag side trip kami sa pilipinas para magpaalam sa pamilya namin. umakyat din kami ng mount apo para tapusin ang isang project. di nagtagal ay bumiyahe na kami papunta rito sa california to start our new life. july 31st – eksaktong two years na kami ni jet dito sa california ngayon.

tinanong ako ng kaopisina ko kanina kung ano ang nami-miss ko simula nang tumira kami rito sa amerika. sabi ko, nalulungkot ako kapag nakakarinig ako ng tunog ng kulog at patak ng ulan sa TV. minsan kasi yung pagkawala ng mga simple pleasures ang pinakamasakit sa lahat.

You’re gonna walk that endless highway

isang buwan na lang tapos na ang lease namin dito sa apartment. kailangang mag decide na kami ni jet in the next few weeks kung itutuloy namin ito for another year or lilipat na kami ng bagong tirahan. milestone din ang lease expiration dahil ito rin ang anniversary ng pag landing namin. ang bilis ng panahon ano? two years na pala kami dito sa america itong darating na august 1st.

ang dami na ring nagbago – nag lose ako ng 40 pounds at si jet ay marunong nang mag drive. dumami ang puting buhok ko pero natuto naman akong kumain ng cereal. nagkaron din kami ng kulay berdeng card last year at na promote ako sa trabaho itong june. dati assistant clerk, ngayon assistant vice clerk.

sana magpatuloy pa ang suwerte para matuloy na yung matagal na naming pinaplano na magkaroon ng sariling bahay sa amerika. sana rin ay may magregalo sa akin ng nail cutter sa paa.

Dulce et decorum est pro patria mori

memorial day ngayon dito sa amerika kaya wala kaming pasok sa opis. pinagdiriwang ang memorial day tuwing 4th monday ng buwan ng mayo para gunitain at bigyan ng parangal ang mga namatay na mga amerikano sa lahat ng mga sinalihan nilang guerra. isa ito sa pinaka solemn na holiday kaya taon-taon ay milyong milyong mga tao ang lumalabas ng bahay para mag barbecue.

Continue reading →