deadline ngayon ng pag file ng buwis dito sa america. siguradong maiinit na naman ang ulo ng mga taong tulad ko na kailangang magbayad ng karagdagang buwis over and above yung withholding tax na binabawas sa sweldo every payday. nakakainis nga, wala kasi kaming tax shelter ni jet. hindi pa kami nakakabili ng bahay at wala rin kaming anak kaya todo-todo (kasama pati pamato’t panabla) ang buwis na pinatong sa amin ni unkyel sam. buti pa nga yung mga TNT rito dahil tax free ang mga suweldo ng mga ulul.
Category Archives: BUHAY OFW
I keep a close watch on this heart of mine
ang sabi sa mga health manual na kumakalat dito ngayon, kailangan mo raw maglakad ng 10,000 steps araw-araw para siguradong makita mo ang titi mo tuwing iihi ka (kung lalaki ka, siyempre). nakakaliit daw kasi ito ng tiyan. personal experience tells me na tutuo ito pero duda ako na kayang maglakad ng mga taga rito ng 10,000 steps a day, especially dito sa california kung saan kailangan mo pang gumamit ng kotse para pumunta sa sari-sari store, pag nautusan ka ng asawa mo na bumili ng suka.
The 2007 Philippine Blog Awards
nalaman ko ngayon na nanalo ako ng Best OFW Blog sa philippine blog awards. sayang hindi kami nakadalo ni jet. masarap sanang kumain ng libre, makipag beso-beso ng lips to lips na labas ang dila at makipag kulitan sa mga pinoy blogger na karamihan siguro ay pwede ko nang maging anak. maraming salamat sa mga organizers at sa mga judges.
WISH I DIDN’T KNOW NOW WHAT I DIDN’T KNOW THEN – PART 2
things i know now at 41 that i should’ve done when i was 21:
- huminto sa paninigarillo – maaga akong natutuo magyosi at nagsisisi ako na hindi ako huminto agad. in fact nagpatuloy ang bisyo ko from high school all the way hanggang sa aking late 30’s. kung di pa ako na hospital, hindi ako titigil. hay naku, hindi lang titi ko ang matigas. sana hindi pa huli.
Funny thought I felt a sweet summer breeze
ano ba kailangang gawin para mag improve ang memory?
napansin ko kasi, nahihirapan akong ma-retain ng mga bago kong natutunan. nag decline ito nang mag turn ako ng 40 years old. minsan nga nakakahiya dahil hindi ko maalala ang mga pangalan ng mga tao kahit araw-araw kaming nagkikita. ok lang sana sa pilipinas dahil kalabit, “hoy” at saka “pssst” ay ok nang pangtawag sa mga tao. pero dito sa amerika ay malaking problema dahil baka magulpi ka pa pag nangalabit ka na may kasama pang sitsit at “hoy”, tulad ng ginagawa ng maraming mga pinoy na kulang sa pansin.
MGA LARUAN KO SA OPISINA… COWBOY AT LANGAW, NAGSE-SEX
ANG ALAMAT NG PAGPAPAPOGI
pagpapatuloy ito ng kwento ko tungkol sa diet at pagpapapayat na sinimulan ko last year nung napagkamalan akong baby hippopotamus dahil sa aking 216 lbs, mostly prime fat sa tiyan at mukha. at 5’10 at 216 lbs medyo borderline obese. hindi biro ang maging isang 40 year old na overweight diabetic hypertensve. kinabahan ako dahil ang tatay ko ay diabetic at hypertensive din. namatay siya dahil sa stroke at 60 and he wasn’t even close to my weight dahil sexy ang daddy ko kaya nga marami siyang mga girlfriend at anak sa loob at labas. but that’s another story.
ito ang listahan ng kung ano ang ginawa ko para mawalan ng 43 lbs over a 12 month period…
Garbo Stamp, Si Ganesh, Isang Piling ng Saging, Ginisang Mushrooms, Hot Sauce, Wooden Shoe sa Ref, Legs ni Spiderman, Itlog na may Longganisa, Tokwa’t Suka, Unggoy na nagbabasa, Unggoy na tumatawa
Image
PARA SA TAO
sa pamamagitan ng mahiwagang video na ito, pilit nating pinapasaya ang mga OFW na hindi makakuwi sa pilipinas itong kapaskuhan. actually, gumawa ako ng mga christmas video habang nagbabakasyon sa maynila. kung mayron kayong oras, imbis na magkutkot ng tutule eh panoorin ninyo ang mga ito. nasa youtube naman kaya madali lang ma-access.
In your eyes of mourning the land of dreams begin
mayroong mini review tungkol sa libro ko doon sa latest sunday inquirer magazine. sinulat ito ni ruel de vera. hindi ko siya kamag-anak pero may sinabi siya na katumbas sa pagkain ng tatlumpung kilong haligi ng talangka dahil nakakataba ito ng puso.

