ang bahag ng hari

Munggo Sea

bahaghari, isa sa mga paborito kong salita sa wikang pinoy. bahaghari, literally the loincloth of the king. siguro nung unang panahon, nung ang bayang magiliw ay pinamumunuan pa ng mga datu eh ang mga makapangyarihan lamang ang pwedeng magsuot ng makulay na bahag.

mahirap nga namang makahanap ng telang puno ng kulay upang makagawa ng bahag kasi nung panahong iyon, hindi pa naiimbento ang divisoria.

Rice Island in the South Munggo Sea

Munggo Sea

pinoy lang siguro na ipinanganak sa pulo-pulong lupa ang makakapag-kabit ng munggo at kanin sa isla. ginisang munggo – pagkasarap sarap na pagkain. pag umuulan at medyo malamig, ito ang takbuhan ko, lalo na’t kung ako’y nasa bayang magiliw. siguro, kung sabihan ako ni baby jesus na mamamatay na ako bukas, isa ito sa kakainin ko sa aking huling hapunan.

dito sa amerika, makakabili ka ng munggo, at halos lahat ng rekado na kailangan mo para makaluto ay makukuha mo sa suking tindahan para sa mga asyano. ang isa lang na hindi ko makita ay ang pansahog na gulay. kadalasan sa pilipinas, ang ilalagay natin ay dahon ng malunggay o kaya ng ampalaya. mahirap yan hanapin dito kung kaya’t, dahil tayo ay mga eksperto sa “bahala na” eh naghahanap tayo ng alternatibo. ang ginagamit ko sa aking ginisang munggo ay spinach o kaya ay arugula.

BLAGADAG!

Fun at Work: at the roof top of the Lake Forest Campus, trying to find out what will happen if I jump off a two story building. Will it be…
Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah! BLAGADAG! (sound of body hitting pavement)

or will it be

BLAGADAG! (sound of body hitting pavement) Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah!

BatJayCalifornia

harper lee’s 2nd book

parang ayoko atang basahin itong pangalawang libro dahil sa takot na hindi ako masisiyahan. nauunawaan ko kasi ang pasya ni harper lee na huminto na pagtapos ng “to kill a mockingbird”.

paano mo malalagpasan ang obra maestrang ito? imposible.

‪#‎tokillamockingbird‬ ‪#‎harperlee‬