narinig na ba ninyo ang kasabihang “everything is big in texas?”
buweno, gusto ko lang ipaalam sa inyo, mga magiliw kong mambabasa, ganito kalaki ang mga kuto sa texas.
stay humble, but kick-ass pic.twitter.com/wHhCrWSI6k
— Jay David (@BatJay) March 10, 2015
parang ayoko atang basahin itong pangalawang libro dahil sa takot na hindi ako masisiyahan. nauunawaan ko kasi ang pasya ni harper lee na huminto na pagtapos ng “to kill a mockingbird”.
paano mo malalagpasan ang obra maestrang ito? imposible.
mahirap para sa mga mahilig tumakbo na tulad ko ang abutan ng tawag ng kalikasan pag nasa gitna ng liwasan. pinakamahirap eh kapag nasa dulo na ng pwet mo ang lalabas, kaya pilit kang nagmamadali, tapos bigla kang matatalisod. pag nangyari yon, parang gusto mo nang kalimutan ang lahat ng napag-aralan mong kagandahang asal at ilabas nang lahat ang nasasaloob mo, sumpain ang mga torpedo.
But now we must pick up every piece
Of the life we used to love
Just to keep ourselves
At least enough to carry onAnd here is the room where your brothers were born
Indentions in the sheets
Where their bodies once moved but don’t move anymore