Author Archives: batjay

Unknown's avatar

About batjay

I am an overseas filipino worker. Now, I am part of that "babalik ka rin crowd" you see around christmas time, arriving at the NAIA in droves from all over, gold chain around their necks, in jeans and maong jacket, ray-ban shades, goatee, and baseball cap, pababa pa lang ang eroplano kinukuha na ang hand-carry luggage at nagpapalakpakan na't handang halikan ang lupa pagka-landing!

With a love so hard and filled with defeat

Posted on by
20

binalita ng mommy ko kahapon na lumayas daw yung kanyang long time assistant sa bahay kamakailan tangay ang dalawang libong piso na dapat ay pang tuition ng apo kong si TJ. may bago raw itong bopyren na may drug habit at kinailangan yung pero pambili ng kung ano man yung ginagamit ng kumag. gusto kong hangaan dahil payag siyang kalimutan lahat alang alang sa pag-ibig. sa isang banda ay gusto ko rin siyang kutusan dahil payag siyang kalimutan lahat alang alang sa pag-ibig.

ang perfect example ng love is blind ay hatid sa inyo ng “Ruby Blade Pomade, Ang Pomada ng mga Nag-aahit!”

Is equal to the love you make

Posted on by
34

ang isa sa pinakamagandang parte ng araw ko ay ang pagbisikleta ko pauwi. ngayong patapos na ang winter ay medyo humahaba na ang mga araw at hindi na masyadong madilim sa kalsada. malamig pa rin pero di na masyadong maginaw. pag umihi nga ako ngayon ay nakikita ko na ang titi ko. maganda na rin ang panahon. in fact, itong mga nakaraang araw ay sinasalubong ako ng makukulay na sunset.

Continue reading →

I've stepped in the middle of seven sad forests

Posted on by
16

una akong tinubuan ng buhok sa kili-kili nung grade 4. yun din ang panahon na una kaming nagkaroon ng interes sa kung ano-anong mga pansariling kaligayahan. parang ang aga ano? kaya nga yata maraming malabo ang mata sa age group ko.

Continue reading →

I’ve stepped in the middle of seven sad forests

Posted on by
16

una akong tinubuan ng buhok sa kili-kili nung grade 4. yun din ang panahon na una kaming nagkaroon ng interes sa kung ano-anong mga pansariling kaligayahan. parang ang aga ano? kaya nga yata maraming malabo ang mata sa age group ko.

Continue reading →

Won't you meet me out in the moonlight alone?

Posted on by
27

pag sanay ka na may katabi sa higaan ay medyo mahirap pag bigla itong nawala. iba ang tulog ko pag duty si jet ng pang gabi. nagigising ako parati sa madaling araw at hindi ako agad nakakatulog. minsan nanonood na lang ako ng mga late night soft porn sa cable TV o kaya ay nagbabasa ng burikak na bastos magazine. pero kadalasan ay pumipikit na lang ako at hinihintay ang pagbalik ng antok.

after 17 years kasi na pagsasama, hinahanap hanap mo na yung mahinang hilik at yung katawan na nakaakap sa iyo habang pareho kayong nakatalukbong sa kumot. hindi ko nga ma imagine kung ano ang nararamdaman ng isang taong biglang nawalan ng asawa.

Won’t you meet me out in the moonlight alone?

Posted on by
27

pag sanay ka na may katabi sa higaan ay medyo mahirap pag bigla itong nawala. iba ang tulog ko pag duty si jet ng pang gabi. nagigising ako parati sa madaling araw at hindi ako agad nakakatulog. minsan nanonood na lang ako ng mga late night soft porn sa cable TV o kaya ay nagbabasa ng burikak na bastos magazine. pero kadalasan ay pumipikit na lang ako at hinihintay ang pagbalik ng antok.

after 17 years kasi na pagsasama, hinahanap hanap mo na yung mahinang hilik at yung katawan na nakaakap sa iyo habang pareho kayong nakatalukbong sa kumot. hindi ko nga ma imagine kung ano ang nararamdaman ng isang taong biglang nawalan ng asawa.

And these romantic dreams in my head

Posted on by
15

sabi ng isa kong kaibigang amerikano na naoperahan sa tuhod, karamihan daw ng mga pasyente ng orthopedic surgeon niya ay tulad naming mga forty something na may mga ilusyon na ang katawan nila ay pang twenty something pa rin. natawa ako. ako rin kasi minsan ang tingin ko sa sarili ko, bagets na kakatapos lang mag college. takbo rito, takbo roon. bisikleta sa bundok, lakad kung saan-saan. punong puno pa rin ng libog at tigas titi pa rin kahit sakang ang lakad dahil tumakbo ng half marathon sa gitna ng malakas na bagyo.

Continue reading →

Winding them down on her clock machine

Posted on by
27

tumakbo ako ng 12 miles nung sabado. ito ang pinakamahabang takbo ko simula nang tinuli ako ni doctor paras nung 1974. bawat linggo na lumilipas ay palapit na ng palapit sa june 1st date ko with destiny. tanginangyan, nagiging madrama na yata ako. kunsabagay, sa tingin ko naman ay may karapatan akong magdrama dahil ito ang aking magiging first marathon.

Continue reading →