That shape is my shade

Posted on by
11

habang tumatakbo ako kaninang umaga papunta sa opisina, ang “deacon blues” lang ang pinapakinggan ko sa iPod ng paulit ulit. mayroon kasi siyang cadence na bagay sa bilis ng pagtakbo ko, and it’s a great song to listen to any time of day.

They got a name for the winners in the world
I want a name when I lose
They call Alabama the Crimson Tide
Call me Deacon Blues

pag nalulungkot ako, pinapakinggan ko ito. pag masaya ako, pinapakinggan ko pa rin ito. it’s a song that you can play whatever mood you’re in and there’s no other one like it. at one point, inexplain ni donald fagen at walter becker ang pagkagawa ng kanta sa VH1 pero hanggang ngayon di ko pa rin maintindihan ang mga lyrics. perhaps, it is just as well. there are some things that are better off, if it’s not totally understood.

I’ll make an old woman blush

Posted on by
30

BulaloSteak-01

bihira lang magkaroon ng bulalo sa mga american supermarket kaya nung nakakita ako nung sabado ng umaga ay bumili agad ako. ginawa kong bulalo steak para simple lang lutuin. budburan mo lang ng paminta at kaunting asin ang buto, sabay salang sa grill. first time ko lang itong ginawa sa buong buhay ko pero ok naman ang kinalabasan. sa tingin ko nga eh isa ito sa mga lutuing bobo. in other words, tanga ka na lang talaga kung niluto mo ito at palpak ang kinalabasang lasa.

Continue reading →

I'll make an old woman blush

Posted on by
30

BulaloSteak-01

bihira lang magkaroon ng bulalo sa mga american supermarket kaya nung nakakita ako nung sabado ng umaga ay bumili agad ako. ginawa kong bulalo steak para simple lang lutuin. budburan mo lang ng paminta at kaunting asin ang buto, sabay salang sa grill. first time ko lang itong ginawa sa buong buhay ko pero ok naman ang kinalabasan. sa tingin ko nga eh isa ito sa mga lutuing bobo. in other words, tanga ka na lang talaga kung niluto mo ito at palpak ang kinalabasang lasa.

Continue reading →

An endless stream of cigarettes and magazines

Posted on by
23

mga bagay na nami miss ko sa pilipinas:

  1. san miguel beer lite – may nabibili rito sa amerika na san miguel pero iba ang lasa. iba kasi ang timpla ng export quality at mas maraming arte silang nilalagay. i know, kasi dati kong customer ang san miguel at tumulong ako sa pag gawa ng brewery nila sa polo at davao. ang joke nga namin nung araw eh kaya masarap ang san miguel beer na gawa sa polo ay dahil yung ginagamit nilang tubig ay galing sa tullahan river. in any case, isang case ng SMB lite na may maraming nakakamatay na pulutang pinoy, kasama ng barkadang masaya ang hinahanap hanap ko parati rito sa amerika.

    2. Continue reading →

I remember the thirty-five sweet goodbyes

Posted on by
37

mura lang ang bilihin nung nag-aaral pa ako. ang baon ko nga nung 1988 ay 20 pesos a day. 10 pesos para sa dinner, 10 pesos na pamasahe sa jeep from novaliches to intramuros and back. dalawang sakay ako: talipapa hanggang blumentritt, tapos blumentritt hanggang city hall ng maynila. nilalakad ko na lang from city hall hanggang sa school. ayan, bigla tuloy akong nag senti mode at napatingin sa kalendaryo. putangina, halos 20 years na pala ang nakaraan simula ng mag graduate ako ng college.

Continue reading →

So I jumped on the fence and yelled at the house

Posted on by
30

ang world famous sign sa interstate 5 papuntang san diego. kinuhanan ni jet ang picture na ito nung nagpunta kami sa carlsbad. ang ibig sabihin ata nito ay “WARNING: illegal mexicans crossing“. marami kasing mga tumatawid dito sa freeway na mga galing sa kabilang bakod kaya nilagay ang sign na ito.

Jet-Pictures 022

Continue reading →

Laughing on the bus, playing games with the faces

Posted on by
22

four years in singapore, two years in california. yan ang summary ng buhay ko bilang OFW, so far.

maraming mga highs – nabayaran namin in full ang bahay sa antipolo, nakapag travel kung saan-saan, tumaba at pumayat, nagkaroon ng pagkakataon para mabuhay ng medyo masagana, nakakatulong kami sa pamilyang naiwan namin sa pilipinas at naging mas close ang relationship naming mag-asawa dahil kami lang ni jet ang magkasamang dumidiskarte sa kung ano-ano ang mga dapat naming gawin para mabuhay sa isang bansang umampon sa amin.

Continue reading →

Out in the streets of a runaway American dream

Posted on by
27

nag enjoy ako ng husto sa race for the cure nung linggo sa newport beach. sumama rin si jet kahit galing sa duty kaya tuwang tuwa ako. sabi sa balita, mahigit 30,000 daw ang pumunta roon para mag raise ng cash para sa breast cancer research.

Continue reading →

Little pink houses for you and me

Posted on by
52

two years na kami ni jet dito sa california. one year na kaming may green card. di na magtatagal, pwede nang mag apply para maging amerikano. pag wala nga akong magawa, imbis na magjakol ay iniisip ko ang advantages ng kulay asul ang passport.

Continue reading →