here i go again, talking about running ang music. somehow, tied together sila sa buhay ko ngayon, and if i might add, really tight.
running keeps me fit and healthy – wala pa rin akong iniinom na gamot para sa diabetes ko hanggang ngayon dahil binababa ng pagtakbo ang blood sugar ko at cholesterol. music, on the other hand, keeps me sane – kung walang musika sa buhay ko siguro matagal na akong nag hurumentado.
habang tumatakbo ako kaninang umaga papunta sa opisina, ang “deacon blues” lang ang pinapakinggan ko sa iPod ng paulit ulit. mayroon kasi siyang cadence na bagay sa bilis ng pagtakbo ko, and it’s a great song to listen to any time of day.
They got a name for the winners in the world
I want a name when I lose
They call Alabama the Crimson Tide
Call me Deacon Blues
pag nalulungkot ako, pinapakinggan ko ito. pag masaya ako, pinapakinggan ko pa rin ito. it’s a song that you can play whatever mood you’re in and there’s no other one like it. at one point, inexplain ni donald fagen at walter becker ang pagkagawa ng kanta sa VH1 pero hanggang ngayon di ko pa rin maintindihan ang mga lyrics. perhaps, it is just as well. there are some things that are better off, if it’s not totally understood.
the 1st fart of our program are two songs from unkyel batjay…
isa sa paborito kong palabas sa cable TV ngayon ang “weeds”. ang main theme song nito ay “little boxes” ni malvina reynolds. nag record ako ng cover para tribute baga: pakinggan ninyo ang “The BatJay Version“, dedicated sa lahat ng taong gustong i-legalize ang pot.
ni record ko rin ang “patience” ng GnR (hindi ito tungkol sa tinapay), isa sa mga paborito kong kanta ni pareng axl. sana magustuhan ninyo ito, dear brader en sister.
ang mga kaputa-putahang pakyut na kantang inyong narinig sa programang ito ay hatid sa inyo ng Tito Remy’s Kesong Puti, ang kesong gawa sa kupal. subukan ang bagong special kasoy flavor na gawa sa kupal ng mga supot na taga antipolo.
on the air na naman si howlin’ dave, care of his old pinoy rock and rhythm show sa 105.9 RJ Underground, isang bagong FM station sa maynila. bisita kayo: they play classic rock na mukhang ok, so far.
ihahatid ko si jet ngayon sa hospital dahil duty siya. habang naghihintay ako na matapos siyang magbihis ay pinapakinggan ko ang isa sa mga all time na paborito kong recording: pink floyd’s “dark side of the moon“. bigla tuloy akong nag-senti mood.
kinalakihan ko kasi ang “dark side“. una ko itong narinig sa mga party ng mga tambay sa talipapa nung 1970s. ginagamit kasi ito ng mga lalaki sa amin para bakuran ng matagal ang mga kursunada nila. pwede mo kasing isayaw ng sweet ang buong side 2 ng record, simula “us and them” hanggang “eclipse“.
ang payo nga sa tambayan eh dapat ay mag suot ka ng supporter pag ito ang tinugtog kasi pag matagal kang nagsayaw ng dikit sa babae ay baka hindi mo raw maitago na matigas na yung titi mo.
ah, to be young again.
Feel good songs that are not necessarily about feeling good:
BONUS TRACK: eto nga pala ang isang kwelang version ng lovely day. pag masama ang araw ninyo (e.g. gumising ka isang umaga, bigla ka na lang may betlog sa noo o kaya hindi ka na tinitigasan), just watch this at baka sakaling makatulong maalis ang blues.
mga paboritong pinakikingan na kanta:
isa sa pinaka paborito kong kanta ang “a day in the life“. ang kwento eh, nagbabasa lang si john lennon ng newspaper during a recording session break at bigla na lang niyang pinag dugtong dugtong ang balita to create the lyrics of the song – ie, four thousand holes in blackburn, lancashire, he blew his mind out in a car, etc. sinubukan ko nga ring gumawa ng kanta galing sa diyaryo natin sa pilipinas pero wala. kahit anong pilit ko, hindi ko mapantayan ang genius ng beatles.
cover version ko ito ng “pilate’s dream“, isang obscure na kanta galing sa jesus christ superstar.
kabisado kong lahat ng linya sa rock opera ni pareng andrew at supot pa ako ay paborito ko na ang kantang ito. well, actually hanggang ngayon naman ay supot pa rin ako eh. bwahaha.
pitong kantang masarap pakinggan pag tumatakbo:
ewan ko kung bakit, pero lalong bumibilis ang takbo ko pag tumugtog ang mga ito during my run to work. siguro, yung rhythm ng kanta ay nagbibigay ng pitter patter regularity sa cadence ng bawat hakbang ng paa. hindi ako magtataka kung may magsasabi sa akin na masarap din itong patugtugin while having sex.
Batang Kaning Lamig 