may 31, 2004, the evening of my mom’s 80th birthday was the last day i smoked a cigarette. i drove myself to the emergency room of saint luke’s to have my ruptured appendix taken out and i have never looked back.
eight years later, i do not crave nor dream about smoking anymore. halle-fucking-lujah!
pagkatapos na pagkatapos kong makipag-usap sa Apple tech support tungkol sa telepono kong sumakabilang buhay, bigla akong nakatanggap ng email sa best buy. oo virginia, binibentahan nila ako ng iPhone.
paano nila naamoy ang inaagnas kong telepono?
TA-NA-NAN (scary organ music)
bilang pagbibigay galang kay jesus, papasok ako bukas sa opisina na may koronang tinik.
nung nasa singapore pa kami nakatira, parati akong tinatanong if “i eat pok” pag umoorder ako sa hawker centre. siguro, dahil sa betlog brown kong kutis, napapagkamalan akong muslim at nag-aalala sila na mapapakain ako ng baboy.
minsan gusto ko tuloy sabihin “i eat pok, but i don’t eat pok-pok” but i end up saying “i eat pok, but not during biyernes santo”.
maraming mga babaeng umayaw kay the Flash, kasi raw bukod sa mabilis siyang tumakbo, mabilis din daw siyang mag ejaculate.
tinanong ako ng boss ko ngayon kung bakit ako naka sputing eh samantalang jeans at t-shirt na butas ang regular opis gear ko. sabi ko, mayroon akong job interview.
ang isa sa mga nagbibigay sa akin ng matinding saya lately ay ang paglalakad ko sa gabi. kadalasan madadaan ako sa bookstore ng mga 10:30 PM at mayroon pang nagtitinda ng kape sa loob. dadalhin ko ito sa aking paglalakad at matutuwa.
tumalon sa mataas na tulay habang nakatali ang paa sa mala gomang lubid, at kapagdaka mag boing-boing sa ere hanggang sa huminto
