paano ba magluto ng kanin? hehehe… tinuruan ako ni jet bago ako umalis pero parang nakalimutan ko na eh. hirap talagang home alone. bili na lang kaya ako ng chicken rice takeout mamaya? pizza hut? burger king? magpaampon muna kaya ako sa kapitbahay namin
ang tanga tanga ko no? engineering graduate, di marunong mag-saeng. bahala na, kung maluto eh di may kanin. kung hindi, eh di may lugaw.
narinig ko na naman yung “i don’t friend you” sa mga taga-rito. ngyehehe… ito ang shinglish nang “di na tayo bate”. pag naririnig ko itong popular singaporean expression, ibig sabahin eh malayo na ako sa bayan ng mga pinoy.
“i don’t friend you”, “i don’t friend you”. bwakanginangyan.
narinig ko na naman yung “i don’t friend you” sa mga taga-rito. ngyehehe… ito ang shinglish nang “di na tayo bate”. pag naririnig ko itong popular singaporean expression, ibig sabahin eh malayo na ako sa bayan ng mga pinoy.
“i don’t friend you”, “i don’t friend you”. bwakanginangyan.
nandito na ako sa singapore. kakadating ko lang ngayong gabi. medyo malungkot dahil wala si jet. two weeks pa siya sa manila bago lumipad dito. ako lang mag-isa at medyo nakakapanibago.
bago pumasok ng airport eh, kumain muna kami nina jet ng takeout na jollibee sa breakwater ng manila bay. maganda na pala doon. inayos na ang harapan at marami nang mga park bench at may mga restaurant na. what a great last day to spend before coming over here.
ngayon, heto akong nag-iisa, balik trabaho na naman at muling nangangarap na makauwing muli.
nakahiga sa kama sa isang makulimlim at medyo mahangin na umaga dito sa antipolo. ang sarap ng pakiramdam. mamaya, bababa kami para mag tanghalian sa mga mommy ko. tapos balik ulit dito sa taas mamayang late afternoon. itong hapunan naman, magluluto ako ng aking famous inihaw na pork liempo. tapos, bukas ng gabi, babalik na ako sa singapore.
ibarra: “…iniibig kong kagaya ninyo ang aking bayan. di lamang sapagkat tungkulin ng bawa’t tao ang umibig sa bayang maglalaan marahil sa kanya sa huling hantungan… kundi sapagkat utang ko sa kanya at magiging utang ko ang aking kaligayahan!”
elias: “at ako po, sa ganang akin, ay sapagkat utang ko sa kanya ang aking kasawian”
ibarra: “…iniibig kong kagaya ninyo ang aking bayan. di lamang sapagkat tungkulin ng bawa’t tao ang umibig sa bayang maglalaan marahil sa kanya sa huling hantungan… kundi sapagkat utang ko sa kanya at magiging utang ko ang aking kaligayahan!”
elias: “at ako po, sa ganang akin, ay sapagkat utang ko sa kanya ang aking kasawian”
looking from the perspective of an engineer who covers the asia-pacific region: nakikita ko kung saan pumupunta ang mga negosyo. sa thailand, sa china, sa malaysia, sa indonesia. konti lang dito. ito yung mind boggling… here we are, one of the most skilled, most intelligent, english speaking people in the region and yet we don’t get the majority of the business. fucking hilarious if you ask me. kaya heto akong humihiling na sana may maguudyok na magaling na pinoy para mapabilis ang pag-asenso natin sa pilipinas. either that, or in the words of pilosopo tasyo sa noli, magkaroon ng delubyo para anurin ng ulan ang lahat ng madumi sa ating lipunan.
natapos ang linggong ito, punong puno ng mga meeting sa cliente at mga presentation. kasama ko si henry, ang aking kaupisinang malaysian-chinese. buti siya ang kasama ko dahil di siya maselan sa pagkain. nung lunes ay pinakain ko siya ng balut. walang ka-kurap-kurap niyang isinubo ang itlog. hehehe… gustong gusto rin niya ang sisig natin. at siyempre, ang tuna belly. sinama ko rin siya rito sa bahay at pinatikim ng bihon guisado. buti yon para malaman niya na walang kalasa-lasa ang pansit sa singapore. bumili rin kami ng marang at kinain namin sa aking hardin.
masarap daw ang buhay ko rito, ang sabi niya… may sariling bahay, may garden, nakatira sa bundok, sariwa ang hangin at maganda ang view. isang malakas na “i second the fucking motion!”, ang sagot ko.
birthday ng mommy ko kahapon. 79 years old na siya. sa araw ng aming pagdating, nag salo-salo sila sa bahay ng kapatid ko sa tagaytay. di kami nakaabot at nagpasya na lang ako na dalawin siya ngayon. hindi ko rin sinabi sa kanila na uuwi kami kaya’t isang malaking surpresa ito para sa kanya. nagkita nga kami kanina at siyempre, tuwang tuwa niyang sinalubong ang kanyang paboritong, si bunso.
nagkita rin kami ng mga kapatid ko, mga pamangkin at apo. malaki na si tj at makulit pa rin, naron din ang bagong dating sa si az, ang 8 months old na apo sa tuhod ng mommy ko. inihahambing si az parati sa akin pag nagkukwento ang mommy ko sa telepono tuwing tinatawagan ko siya from singapore. kamukhang kamukha ko raw siya nung baby ako. “eh di pogi pala”, ang sabi ko naman. kanina ko lang siya nakita at hmmm… medyo kahawig ko nga. guwapo ring tulad ko. hehehe. masuwerte ang batang ito. hehehe. pareho kami ng matang medyo singkit. mga matang pamana sa amin ng daddy ko. kung buhay lang sana siya ngayon, sigurado akong ipagyayabang na naman niya na “pinapatay ang mga pangit sa mga lahi ni david”.
happy birthday mommy. sana patuloy ka pa ring maging malakas para next year, gagawin nating engrande ang 80th birthday mo. kung tutuusin, ako ang binigyan mo ng regalo dahil nakita na naman kita.
