5Oth WEDDING ANNIVERSARY

ika-limampung anibersaryo ng kasal ng mga magulang ni jet ngayon. isang malaking okasyon ng kanilang pamilya at may munting salo-salo sa kanilang tahanan sa novaliches. alas otso pa lang ng umaga ay bumaba na kami nina kuya bong, darlene at lucas, kasama sina anna banana (ang aming alalay dito sa bahay) at ang kanyang anak na si donita. hindi alam ng kanyang mga magulang na uuwi kami at isang malaking surpresa para kanila ang makita si jet ngayong araw. munting nang mahimatay ang mommy ni jet nung makita siya, wala ako roon nung nangyari ito dahil nagbababa ako ng gamit, pero naririnig ko ang katakot-takot na sigaw ng kanyang ina. actually, walang nakakaalam na uuwi kami kahit na sino sa mga naroon sa bahay nila kaya laking gulat na lang ng lahat nang bumaba ako sa sasakyan at binigyan ng isang matamis na ngiti na may kasamang kindat si kuya el, ang panganay nina jet. masaya ang araw na ito para sa pamilya. maraming iyakan, tawanan at katakot takot na kwentuhan ang nangyari kanina. hayaan ko na lang na si jet ang magkwento para kumpleto ang detalye.

kung gagawing dahilan ang araw na ito para gumastos kami sa pamasahe ni jet, sa mga pasalubong at sa mga iba pang normal na bayarin ng isang typical na umuuwing balikbayan, masasabi ko na sulit lahat ito. walang katapat na perang maibabayad sa tuwa ng mga magulang ni jet nang makita siya.

WELCOME HOME BATJAY

gumising ako kanina at ang una kong ginawa ay uminom ng kape, habang pinagmamasdan ang mga halaman at bulaklak ng aking hardin. kung makailang beses ko na itong iniisip gawin habang nagpapakahirap magtrabaho sa singapore. wala, masaya lang ako.

UNANG ARAW SA PILIPINAS SA HULING ARAW NG MAYO

nagpakapagod kang magtrabaho sa ibang bansa. bawat araw na lumilipas ay nagdaraang mabilis, tapos gising ka na lang isang umaga, nasa pilipinas ka na. kahapon ng umaga nasa singapore ako, pagkatapos ng pananghalian, nandito na ako sa bahay sa antipolo. parang milagro. isang iglap lang biglang nagbago ang itsura ng mundo ko.

dito kami natulog sa sala ni jet, kagabi. naglatag lang kami ng kutson at nagbaba ng unan. kinaugalian na namin ito nung dito pa kami sa pilipinas nakatira. sina kuya bong, darlene at lucas ang sumundo sa amin. dito na rin sila natulog at pinagamit namin ni jet ang aming bedroom. katabi namin sa higaan si datu, ang aming alagang mini-pinscher.

dumalaw din nga pala sina jun alferez, si edwin narciso at si mon rivera, ang aking mga classmate since kinder (1971) at long time friends. uminom kami ng isang case at kalahating san mig light, ang aming drink of choice since last year. gumawa rin si anna banana ng “menstruation dish” (dinuguan), pansit at sinigang na baka na siyang dinner/pulutan namin. nagpabili rin ako ng andok’s liempo ng tatlong beses dahil na-miss ko ang lasa ng inihaw na baboy ng anim na buwan. umuulan kagabi at sa garahe kami nag-inuman.

nagpunta rin sina lolet at ang kanyang mister na si sir bong at kanilang mga anak. sila ang aming mga kapitbahay rito at siyang umaalalay sa bahay namin habang wala kami. dito na rin sila naghapunan.

masaya ang unang araw namin sa pilipinas. binisita ng mga kaibigan at kamag-anak, narito sa aming sariling tahanan at natulog ng mahimbing sa isang malamig at maulan na gabi.

CONTACT ME FOR FREE

ending ng isang sulat na natanggap ko ngayon galing sa isang kasama ko sa kumpanya nung humingi ako ng information sa kanya:

“…Hopefully it’s what you need. Any questions, please contact me for free.”

hehehe… this just made my day. itatanong ko nga sana, in return, “how much will it cost me if i have any difficult questions”.

MINI ME

gusto ko sanang bumili kaninang lunch ng MINI kaya lang mahal eh. would you ever fork out S$ 98,000.00 to buy this car? yan ang presyo ng kotse ni mr. bean dito sa singapore.

i-convert natin sa peso ha, teka lang… 98,000 taymis 30 equals: PHP 2,940,000.00 pesoses. bwakanginangyan!

Kitchen Confidential

ilang pahina na lang at malapit ko nang matapos ang librong ito. maganda at exciting ang mga kwento ni tony bourdain. kahit na ito ay tungkol sa pagluluto, sa pagkain at sa pagiging isang kusinero. ang estilo ng pagkwento niya ay labas sa conventions ng typical na autobiography. actually, kung tutuusin, para kang bumabasa ng isang blog. siguro, ito na rin ang pinakadahilan kung bakit masarap dalhin itong librong ito sa eroplano, sa bus o sa train. yung idea na nakiki-usyoso ka sa buhay ng ibang tao habang wala kang magawang matino eh talagang masarap.

na-identify ko rin ang style niya sa pagdiskarte sa kangyang propesyon. brusko, nagmumura at naninigaw, while, at the same time, minamahal niya at tinutulungan ang mga cook niyang mangmang. hehehe… parang ako, nung gumagawa pa ako ng mga project.

Continue reading →

KATABI NG GINTONG PALAY

kung ang gintong palay ay kumakaway, katabi mo ako sa bukid bayan ko…

uwi kami sa pilipinas sa sabado. sa wakas, after 6 months, balik ulit sa bahay, sa masarap na pagkain, sa pamilyang masaya at sa barkada. makakapagsalita na naman ng tuloy tuloy na tagalog. maiintindihan ko na naman ang karamihan ng mga sinasabi ng mga kaharap ko. hehehe.

Continue reading →

HAPPY 12th ANNIVERSARY MYLAB

jayjetfs
happy 12th anniversary mylab. ang bilis ng panahon. kala mo kahapon lang eh inimbita ako ni alma para sa isang party sa damong-maliit, novaliches. pangalan pa lang ng luger eh exciting na. kung pumunta raw ako eh mayron daw ipapakilala sa akin na “hot date”. fresh out of university at walang kalatoy latoy ang lovelife, eto naman akong si mahilig… eh di siyempre payag agad. night of the party, excited akong makilala ang aking hot date. pasok sa bahay at sinalubong ng isang masungit na daddy.

“good evening sir”, ang bati kong may kasamang pa-kyut na ngiti.

“hrrrmpppf”, ang sagot niya at tiningnan ako ng masama.

Continue reading →

GOODBYE KOREA

pagkatapos ng drinking binge kagabi, kala ko di ako magigising para sa early morning flight ko pauwi dito sa singapore. having survived korea, nandito na ako sa singapore. kasama ko na ulit si jet at 12th anniversary na namin bukas. sarap!

p.s. di ko pa rin makalimutan yung isang saksakan ng taba na koreanong six-footer na umakap sa akin nang pagkahigpit sa kalye bago kami maghiwalay kagabi at sumigaw ng “I LOVE YOU JAY”. hehehe… di ko alam kung anong igaganti ko sa kanya. niyakap ko na lang din siya at sumigaw ng “I LOVE KOREA”.