kahapon nag dinner kami ni jet kina leah at eder. enjoy kami as usual. masarap talagang makipag chikahan sa mga kapwa pinoy pag nasa malayong lugar. maraming salamat sa mga kwentong tambay nina sexy cherrie, reg the sandwomyn, nona, cecille, leah at eder. di pa rin nawala ang kwento tungkol sa pagkasupot at kung mahahaba raw ang titi ng mga bading. napansin din nina cherry at reg na pumayat daw ako – sasabihin ko sana, kasi panay ang mariang palad ko lately, kaya lang baka hindi sila matawa.
Author Archives: batjay
HELLO, I LOVE YOU LET ME JUMP IN YOUR GAME
dahil magkakamukha ang mga tao sa south east asia, minsan mahirap kilalanin kung pinoy ang kaharap mo rito sa singapore. pero may mga tell tale signs na pwede mong gamitin para makilala mo sila. balita ko nga eh ginagamit ito ng FBI sa mga imbistigasyon. hehe.
HETO ang ISA – pag may nakiraan sa harap mo at nagsabi ng “excuse me”. malaki ang probability na pinoy siya. dito kasi pag makikiraan ang mga singaporean, ang kadalasan nilang sinasabi ay “hello”. as in – “hello! hello! hello!” – tapos dadaan na sila. weird nga nung una ko itong marinig. maghe-hello na rin sana ako at akala ko long lost friend. kung mga matatanda naman kadalasan ay “SQ”. as in “SQ, SQ, SQ” – short cut ito ng “excuse me” dahil di sila masyadong marunong mag english. parang ngang flight ng singapore airlines. pero ito, sigurado ako – pag may taong nag “excuse me” para makiraan, tapos itinaas ang dalawang kamay sa harap ng katawan niya na parang arms forward raise, at biglang iniyuko ang ulo. pinoy yon.
DENGCOY MIEL SA PHILIPPINE STAR
ang bagong comic strip ng idol kong kaibigang si dengcoy miel na pinamagatang “McBayan” ay lumabas na sa philippine star. pwede nyo rin mabasa online. si dengcoy ay sikat at respected na artist dito sa singapore. makikita ninyo ang kanyang mga gawa sa kung saan saan – sa editorial ng straits times newspaper, sa mga posters, bus stops, sa mga ads, sa bookstores, etc. one time nga nagulat ako nang makita ko ang drawings niya ang ginawang exterior painting ng isang double decker bus. truly, isang magaling na pinoy na tinitingala rito. may stiff neck na nga ako sa kakatingala eh.
I DON'T BELIEVE IN GOD, BUT IF I DID, HE WOULD BE A BLACK LEFT-HANDED GUITARIST
tatlong pelikula ang pinagpilian namin na panoorin ni jet last weekend:
1. Super Size Me. “[A] gripping, often funny, unfailingly gut-wrenching burp of a documentary about America’s fast-food industry and one man’s (his) greasy descent into its cholesterol-clogged bowels.” – James Adams, GLOBE AND MAIL
2. The Other Side of the Bed. “A satire of contemporary sexual warfare that leaves you smiling but also stung.” – Stephen Holden, NEW YORK TIMES
3. The Dreamers. “ang daming sex. tirahan ng tirahan, umaga hanggang gabi. ang galing, nagsikip tuloy ang pantalon ko” – BatJay, Singapore, SAMAHAN NG MGA MATUTULIS
eventually, “the dreamers” won. maganda kasi ang review dito sa singapore at gawa pa ito ng idol kong bernardo bertolucci. “I don’t believe in God, but if I did, he would be a black left-handed guitarist” – packingsheet, with lines like that, you can’t help but fall in love with this film. panoorin nyo ang “the dreamers”. it’s disturbing, exciting and full of sex. my kind of film. hehe. mamamatay nga pala silang lahat sa ending. bwahahaha.
I DON’T BELIEVE IN GOD, BUT IF I DID, HE WOULD BE A BLACK LEFT-HANDED GUITARIST
tatlong pelikula ang pinagpilian namin na panoorin ni jet last weekend:
1. Super Size Me. “[A] gripping, often funny, unfailingly gut-wrenching burp of a documentary about America’s fast-food industry and one man’s (his) greasy descent into its cholesterol-clogged bowels.” – James Adams, GLOBE AND MAIL
2. The Other Side of the Bed. “A satire of contemporary sexual warfare that leaves you smiling but also stung.” – Stephen Holden, NEW YORK TIMES
3. The Dreamers. “ang daming sex. tirahan ng tirahan, umaga hanggang gabi. ang galing, nagsikip tuloy ang pantalon ko” – BatJay, Singapore, SAMAHAN NG MGA MATUTULIS
eventually, “the dreamers” won. maganda kasi ang review dito sa singapore at gawa pa ito ng idol kong bernardo bertolucci. “I don’t believe in God, but if I did, he would be a black left-handed guitarist” – packingsheet, with lines like that, you can’t help but fall in love with this film. panoorin nyo ang “the dreamers”. it’s disturbing, exciting and full of sex. my kind of film. hehe. mamamatay nga pala silang lahat sa ending. bwahahaha.
BATJAY'S SNAPPY ANSWERS TO STUPID FOREIGNER'S QUESTIONS, PART 3
foreigner: so, where you from?
batjay: philippines
foreigner: ah, filipino. PARE!
batjay: inaanak ko bang anak mo?
foreigner: huh?
batjay: sorry just talking to myself. what’s your question?
foreigner: what do you call that gross egg you like to eat?
batjay: betlog
foreigner: no. the one coming from the duck.
batjay: duck betlog
BATJAY’S SNAPPY ANSWERS TO STUPID FOREIGNER’S QUESTIONS, PART 3
foreigner: so, where you from?
batjay: philippines
foreigner: ah, filipino. PARE!
batjay: inaanak ko bang anak mo?
foreigner: huh?
batjay: sorry just talking to myself. what’s your question?
foreigner: what do you call that gross egg you like to eat?
batjay: betlog
foreigner: no. the one coming from the duck.
batjay: duck betlog
HALF A PAGE OF SCRIBBLED LINES
birthday ng kuya ko kahapon. happy birthday dante. how does it feel to be 50? si dante ang kuyang sinundan ko. 12 years ang agwat namin at buong buhay ko, siya ang taong aking tiningala. what a gifted man. gwapong chickboy, artist, painter, singer. siya ang main influence ko sa musika. my brother also has this great speaking voice. one that i’ve envied and tried to imitate but could not. ang sabi nga ng mommy ko, boses kiki raw ako, compared to my brothers and my dad. that’s how good he is. happy birthday dante. all the best to you, as always.
STANDING IN LINE MARKING TIME
habang nag-uusap kami ng security guard namin nung isang araw, napagisip-isip ko na may kasamang paghanga – ang generation niya ang ginamit ni lee kwan yew upang ibangon ang singapore from backward island to prosperous nation. pero naawa rin ako sa kanya dahil parang di siya nakinabang ng husto sa pagsulong ng singapore. hanggang ngayon, in his 60’s, security guard pa rin siya. ganon din yung mga tagalinis namin ng opisina – mga senior citizen that progress left behind. kahit sabihin mong mayaman ang singapore, some people fall through the cracks. walang welfare dito at pag wala kang trabaho, wala kang kakainin. kaya yung mga matatanda rito, nagtatrabaho pa rin kahit mga ulyanin na kasi magugutom sila pag sila’y huminto. sabi nga ni hornsby – “that’s just the way it is“. oo nga pareng bruce, some things will never change.
MAY MGA SMEGMATIC DIN SA OPIS NAMIN
ang building namin ay parang microcosm ng singapore. may pecking order ang mga employee at kadalasan dictated ito kung saang floor ka nagtatrabaho. habang tumataas ang floor, tumataas ang estado ng mga empleyado sa opisina (at lumalalim naman ang pagkalubog mo sa bullshit. hehe):
