unang libro para sa summer ang waging heavy peace ni neil young. dahil sa impluwensiya ng mga nakakatandang kapatid: di pa ko tuli eh idol ko na si neil young. in fact, ang “after the gold rush” siguro, kasama ng led zeppelin IV, dark side of the moon ng pink floyd, running on empty ni jackson browne at white album ng beatles ang mga album na bumilog sa panlasa ko sa musika.
birthday ng mommy ko ngayon. 89 years old na siya. sana patuloy siyang biyayaan para matagal ko pa siyang makapiling. tumawag ako kagabi sa kanya, maghahanda raw siya dahil may mga bisitang darating ngayon. buti naman.
masarap ang binagoongan kung ang lasa ng bagoong ay pahiwatig lang ng matinding sarap ng pinaghalong ginisang kamatis, sibuyas at bawang, anghang ng sili, yin yang linamnam ng laman at taba ng liempo at earthiness ng talong.
bakit ba maraming naapektuhan at tinawag ang maynila na “gates of hell” sa nobela ni brown? dapat nga, akapin natin ito tulad ng pag-akap nina rizal sa negatibong kahulugan ng “indio”. mas ok maging demonyo dahil siya parati ang nakakatangap ng pansin.
sa tutuo lang, mas maiinsulto ako kung tinawag ni dan brown ang maynila na “kili-kili ng silanganan”
tinanong ni mandy kay pastor mang boy kung bakit pinayagan ng diyos na tamaan ang mga paaralan sa oklahoma at hayaang mamatay ang mga walang kinalamang musmos. bakit daw hindi na lang lumapag yung tornado sa city jail kung saan maraming mas angkop na mamatay.
sabi ni pastor mang boy – “god moves in mysterious ways”
naiyak si mandy at bumulong ng “ang bait talaga ni baby jesus”.
at Barnes & Noble, nursing a bad case of hypoglycemia, cursing the barista under my breath because she’s taking her sweet time explaining the wonders of steamed vanilla to the customer in front of me. i need my sugar fix gardenget, I whisper with silent rage, or i swear to god, i’ll pray to baby jesus to turn you into a pillar of salt.
“what’s that you’re eating?” ang tanong ng kaopisina ko, habang tinitingnan ang baon kong ginisang monggo.
“it’s called monggo”, ang sabi ko naman.
“like the pencil?” ang tanong niya.
“gago”, ang sagot ko.
ang isang lugar na napuntahan ko na masarap ang pagkain ay australia. gustong-gusto ko ang seafood at barbecue roon, lalo na sa sydney. ang di ko lang talaga ma-enjoy ay ang kangaroo meat dahil medyo mapanghi sa panlasa ko. speaking of panghi, sabi naman ng kuya tom ko, ang pinaka paborito raw niyang natikman sa australia ay duck billed platipussy.
“that’s the main reason”, kuya tom said, “why i went down under.”
dear gentle reader,
alam kong impressed ka sa malaking titi dahil sa kapapanood mo ng mga porn films ng kuya mo pero sasabihin ko na sa iyo na overrated ito. bago mo piliin ang mapapangasawa mo eh dapat mo munang siguraduhin na marami siyang libro sa bahay, hindi basta-basta naniniwala sa kwento ng mga pastor at pari, napanood na niya’t nagustuhan ang godfather ni coppola, nakikinig siya sa musika either ni dylan, ng beatles, ni elvis o ni van morrison at higit sa lahat, dapat marunong siyang, at the very least, na magluto ng almusal.
nagmamahal,
unkyel batjay
