harvest moon

kakatapos ko lang basahin ang “waging heavy peace” ni neil young. kakaiba ang pagkasulat nito dahil ang pakiramdam mo eh para ka lang nakikipagkwentuhan kay neil sa tambayan, tungkol sa kung anong topic lang ang pumasok sa kukote mo: rambling, puno ng digression at non-sequitur.

pagtapos ng libro ni neil young, bigla kong binalikan ang “harvest moon“, isa sa mga paborito kong kanta niya.

english translation ng kawawang cowboy

I am the poor cowboy
My bubble gum is fermented fruit
My lunch is always cassava
My older sister and brother
My mom, dad, grandma, the whole family
They are all not cowboys
I am a vagabond, alone
The horse that I have has a button.

The poor cowboy
Has a gone with no bullets
Has a pocket but without money
I am the cowboy
Always alone
My horse has no feet
And my underwear has a hole.

someday never comes

kakabili ko nga pala ng bagong “wrote a song for everyone” CD ni fogerty at laman na ito ng playlist ko sa kotse at sa aking pagtakbo. isa sa paborito ko ang “someday never comes” for a number of reasons.

alam mo yung parating sinasabi ng mga matatanda na “balang araw, maiintindihan mo…” and you can fill in the blanks: balang araw, maiintindihan mo kung bakit ako umalis, kung bakit kami naghiwalay ng mommy mo, kung bakit walang perang pang enroll. para kay fogerty, BS lahat ng ito.

sabi niya “you better learn it fast; you better learn it young ’cause someday never comes, someday never comes”

 

waging heavy peace

unang libro para sa summer ang waging heavy peace ni neil young. dahil sa impluwensiya ng mga nakakatandang kapatid: di pa ko tuli eh idol ko na si neil young. in fact, ang “after the gold rush” siguro, kasama ng led zeppelin IV, dark side of the moon ng pink floyd, running on empty ni jackson browne at white album ng beatles ang mga album na bumilog sa panlasa ko sa musika.