one day at a time. mabilis naman ang araw ngayon.
gising ka na lang isang umaga – pauwi ka na naman sa
pilipinas para makita ang mga mahal sa buhay. o kaya
– gising ka na lang isang umaga, kasama mo na sila.
Category Archives: BUHAY OFW
ZOMBIE
21 july 2002
remember yung amo na pumatay sa indonesian maid nya? 18 years and caning ang parusa for the murder. bummer… bakit si flor contemplacion binitay on suspicion pinatay nyang anak ng amo, etong among nang torture before murder, kulong lang?
only in indonesia: kahapon isang eroplano ang nag landing sa expressway ng jakarta causing a massive traffic jam – gusto atang magbayad ng toll ng pilot dahil pasok siya sa tollgate.
the cranberries and no doubt will have a back to back concert here in singapore on 18 august. nood kaya kami ni jet, mura lang ticket eh… “Another head hangs lowly, child is slowly taken, And if islands cause the silence, Who are we mistaking, But you see it’s not me, It’s not my family, In your head in your head, They are fighting, With their tanks and their bombs, and their bombs and their guns, In your head in your head they are crying………..In your head…In your head…zombie zombie zombie ei ei, What’s in your head…In your head…Zombie, zombie, zombie, ei, ei, ei , oh…..do,do,do,do,do,do,do,do
PROBLEMA SA NAIA
last indignation statement: bayad ako ng poea fees sa airport. 1 hour na lang at aalis nang eroplano, di pa ako nag-checkin. bigay ako ng 500 pesos. wala raw silang barya, samantalang kakabilang lang niya ng kalahating dangkal na 100 peso bills. punta na lang daw ako sa banko para magpapalit.
murang sangkatutak (pero pabulong)!!!
MAINIT ANG ULO SA MGA TAO SA AIRPORT
back in singapore – bummer! hehehe…
one week in rainy and stormy manila, sulit pa rin dahil nagkita-kita tayo at nakapag-toast kahit papano. ngayon may withhdrawal symptoms ako ng manila trip. pag nasa pilipinas kasi ako, parang ayaw ko nang bumalik dito. kahit sabihhin mong hi-tech rito at malinis at malaki ang sweldo, iba pa rin pag naron ka sa sarili mong tahanan.
bad trip na naman ako sa mga tao sa airport – twing umaalis na lang ako, may hassle na nangyayari either sa immigration or sa POEA. para bagang ang trato nila sa mga overseas worker ay maliliit na tao. nagpapanting ang tenga ko na isipin, ginagawa nila ito sa lahat ng umaalis ng pilipinas. kung kausapin ka nila ay napakabastos – either condensending or mataas ang boses or patronizing. nag-iinit lang ang ulo ko – late na nga ako sa flight ko, may hassle pa sa pag-exit ng pilipinas. ang expectation ko lang ay sana naman, dahil din lang na considered ng philippine government na “bagong bayani” ang mga OFW, bigyan naman nila ng respeto at dignidad ang mga umaalis. sana may konting galang sa pag-sagot, ngiti at pagbati sa pagdating at pag-alis.
UMUWI
4 days and counting and soon it’ll be saturday morning – time to go home!!!
PAUWI NA NG PILIPINAS
six days and counting… 10:25am ngayon at sunday – this time next saturday, nasa eroplano na kami at somewhere over the eastern malaysian coastline. hehehe. ilang tulog na lang makakatikim na ko ng liempo na hindi matigas at putol-putol na.
tulog pa si jet – naglaro na naman siguro ng sim city kagabi. preng egay – release nang favorite game mo: warcraft III. panay ngang half page ad nila dito sa dyaryo at maraming pakulo sa mga mall.
“ON WRITING”
i got a copy of stephen king’s “on writing” at the airport on my way home to manila. it’s in my bag and keeping me company on my bus ride to and from work. very interesting – makes me want to go ahead and write my own story about the couple in new york he mentions in his exercise.
in my version though, it happens in the slum area of bagong barrio, kalookan. the husband abuses the wife and has incest with his daughter. one night in a fit of rage, the husband accidentally hits his wife in the face and head. she goes crazy. he goes to jail. the daughter grows up in the streets of monumento – sniffing glue and selling her body to the bus drivers who ply the UE Kalookan – Baclaran route. they do it at night in a makeshift banig, right below the statue of andres bonifacio.