gandang gabi my love…
just arrived at the hotel sa tokyo. tapos nang osaka leg ng trip ko at mukhang ok naman ang seminar namin. sa wakas nakasakay na rin ako sa pinagyayabang nilang “shinkansen” (aka bullet train). masarap naman talagang sakyan dahil mabilis at very convenient. nakatulog nga ako eh. hehehe. nawala tuloy yung balak kong tumingin outside the window of the train to look for mt. fuji. sana di ako humilik – nakakahiya sa kasama kong hapon.
hello my love. kamusta ka na? sana ay ok ka lang diyan at di masyadong namomroblema dahil nag-iisa.
kakadating ko lang sa hotel at medyo pagod. nagpunta kami ngayon sa office ng distributor namin sa japan. nag dry run kami sa conference room nila kasama ang interpreter ko. hehehe… mahirap palang mayrong interpreter. di ka pwedeng mag-sabi ng kung ano-ano lang at siguradong mahuhuli ang pambu-bullshit mo. dapat ay puro katotohanan at every sentence ko sa english ay tina-translate sa japanese. di pwede ang style ng mga singaporeans na “etc. etc. and so on and so forth” o kaya “blah blah blah” na ginagawa nilang filler at the end of the sentence, kung di nila ma-express ang sarili nila sa english. medyo nakuha ko na ang style pag may interpreter – kailangan ay mabagal ang pagsalita mo at kailangan simple lang ang mga salitang gagamitin mo. pero yung interpreter ko ay magaling mag-english dahil laking amerika.
good morning my love.
pasensya ka na’t di ako makatawag. walang signal ang cell phone ko rito sa japan. di ko alam kung harang lang ang signal dahil sa position ng hotel room ko or wala talagang roaming sa japan. anyway, nandito na ako sa hotel after a long bus ride and a longer plane ride. malamig dito ngayon at sana nandito ka sa tabi ko.
lipad akong japan ngayong gabi. my first time to be in the land of the rising sun. i’ll be there for a week which means i won’t be here in singapore with jet for valentines day… di bale, i’ll make it up to here when i get back. kagabi, kumain naman kami sa kenny rogers… advance valentines day date. me-kenny rogers? hehehe… cheap date? treat naman iyon eh – dahil ngayon lang ulit kami nakapunta doon in 2 years.
sige, next time i write again, it’ll be in tokyo.
pag ganitong nag-iisa ako sa opisina at walang kaingay-ingay, nasesenti ako. iniisip ko ang pilipinas, ang mga naiwan namin doon, at siyempre, ang aming munting tahanan.
nandito ako ngayon sa office… nag-iisa sa buong floor. sabado ng hapon, kasalukuyang nag-fo-format ng pc kong dadalhin sa land of the rising sun sa lunes. nandito kasi ang server namin at mas mabilis mag load ng mga program kaysa sa bahay. di ko alam kung anong oras ako matatapos… hopefully uwi ako by six.
BBC, 05 February 2003: Overseas workers could swing the next presidential vote. The final draft of a bill which will allow overseas Filipinos to vote in national elections, has been approved by the Philippine congress. The bill will enable an estimated 3.5 million overseas workers to vote in the 2004 presidential elections. It has been formally ratified today and will be signed into law by President Arroyo on Friday.Ano ibig sabihin nito? Simple lang: The more than 3 million overseas pinoys can now swing the vote in the Philippines. wow… kung walang dayaan, kaya nitong OFW block na ihalal ang susunod na presidente.
TANGNA, pwede na natin iboto si FPJ na “patilla ng masa”. pwede na nating lansagin ang tambalang guy ‘n pip. higit sa lahat, pwede na nating sibakin ang mga bastos na POEA employees sa NAIA counter.
in a week or two, punta ako sa land of the rising sun para magbigay ng seminar sa mga sakang. hehehe… biro lang. kaya etong chinese new year break (last day na ngayon) eh aral ako ng sasabihin ko. one week sa tokyo at osaka. etong first time ko doon at di ko nga alam what to expect. hopefully, everything will come out fine. nagpatahi pa nga ako ng amerikana dahil di naman kami formal dito sa singapore. at saka sino bang luko-luko ang magsusuot ng amerikana dito sa pagka-init na lugar. anyway, looking forward to japan and meeting the japanese – i’ve got my phrasebook ready and i’m all set.
medyo malungkot ako ngayon. kahapon, nabalitaan ko na na-stroke ang panganay kong kapatid na si gigi. ang sabi ng doctor ay “mild stroke” lang daw. pero alalang-alala ako dahil, di raw siya makapagsalita at mayron siyang loss of memory. sana ay bumuti siya. sana naman. sana naman.
isa pa kaya kami nag-aalala ay mayron siyang sakit sa puso. tapos ngayon na-stroke naman.
katabi ko kanina sa train ay 2 maingay na pinay na tulad kong papunta rin sa office. pinag-uusapan nila ang kilay ng kaharap naming blond babe na intsik (ang kilay nga pala niya ay manipis na parang tinato, maganda naman talaga at dahil sa kanila, pati ako eh napatingin. hehehe).mga pinay talaga oo, lahat na lang nakikita.
Batang Kaning Lamig 