Our SingLish Word of the Day
Kiasu (adj), pronounced ‘kee-a-soo’ – A Hokkien expression literally meaning ‘fear or dislike of losing out to others’. Generally refers to an attitude of overzealousness in an effort to be better than the next guy or not to lose face. “Kiasuism” (verb) – to make someone else lose out.
yung pag-iwas sa gulo, pagtimpi at pangunawa streak ko lately ay natutunan ko kay yvette, ang may-ari ng isang magandang website na pinamagatang: A taste of Africa . Ang site na ito ay puno ng mga nakaka-inspire na kwento sa buhay ng isang matapang na pinay sa hargeisa, somaliland, sa sungay ng africa. last week, may pumunta sa kanyang site at nag-iwan ng mga nakaka-inis na salita sa message box niya. instead na awayin nya ang KSP na ito ay, instead, binigyan niya ng benefit of the doubt at sinagot niya sa disente at marangal na paraan. bilib ako man.
as i was saying while i was interrupted by my bossing yesterday. nasagasaan ako ng bisikleta kahapon ng umaga while i was on the way to work from the train station. sa expo station kasi hanggang office is a five minute walk. eto akong mabilis na naglalakad sa sidewalk may narinig na ingay at biglang napatingin sa likod ko. bigla na lang may parating na bisikleta sa harap ko. inilag ko yung mukha ko at tinaas ang aking mga kamay pangsanga. tinamaan ng siko ko ang mukha ng mama. di naman siya tumumba pero siguro masakit pa rin ang panga niya hanggang ngayon. aawayin ko sana kasi meron akong “moral highground”. bawal mag bike sa sidewalk eh. kaya nga “sidewalk” ang tawag doon kasi pang-walking. sana kung “sidebicycle” yon. ang dami ko sanang sasabihin sa mama:
“you nearly killed me, you moron.”
“you’re not allowed to ride a bicycle in the sidewalk, you ipis brain”
“you @$%#@#$@$$^&(%#@$! watch where you’re going!”
“what are you trying to EXIT ha?” (in tagalog: anong gusto mong palabasin?”)
“what are you taking me for? granted?”
filled with righteous anger, gusto ko sanang hamunin ng suntukan. kaya lang naisip ko, ganito nagsisimula ang mga guerra. people claiming to have the moral highground, filled with righteousness and male hormones, trying to pick a fight. what was i trying to exit kung hamunin ko siya ng suntukan. wala. walang magandang kalalabasan. and so, hindi ako naging confrontational asshole (na kadalasan magiging reaction ko). naglakad na lang ako ng mas mabilis papuntang opis.
monday morning rush to work. nakatayo sa loob ng train at nagmamasid ng mga pasahero. pasok ang mag-asawang bumbay. isa lang and silyang available para sa kanila. binigay ni mr. ang mga bag sa misis niya at umupo. lumakad ang train. habang lumalakad, nag-uusap sila – si mister nakaupo pa rin at si misis ay may hawak na bag ay nakatayo.
tangna, sarap ng pakiramdam ko ngayon. ewan ko kung bakit. feeling ko, para akong si maria… “blessed are you among…”. siguro dahil bagong ligo ako. hehehe… bukas ang pc, patay ang tv (ayoko nang manood ng news – puro guerra, puro guerra), tumutugtog si gershwin ng “someone to watch over me”, si jet nakaupo sa dilim sa likod ko’t nag mu-muni-muni. patay lahat ang ilaw except yung lamp dito sa tabi ko. sarap man. ayoko pang matulog…
dito ngayon sa singapore, mas malaking issue ang tungkol sa SARS kaysa sa Iraq War. marami nang nagkasakit na tao. ang total ata as of yesterday ay mahigit 80 nang may SARS, mahigit 700 ang naka-quarrantne dahil may possibilidad na pwede silang magkasakit. ang quarrantine na ito ay nasa kanilang batas. kailangan ay nasa bahay ka lang ng 10 days. pag lumabas ka eh, pwede kang multahan ng hanggang 15,000 dollars.
ang lahat din ng mga school ay sarado for 10 days starting last monday. lahat ng mga estudyante ay binigyan ng mga protective mask at sinabihang mag pa check-up pag may signs ng flu.
(this is not a scientific study)
tutal lunch time naman at may guerra sa iraq, pag-usapan natin ang toilet habits ng mga taga singapore. base ito sa aking mga personal na obserbasyon at malamang ay walang scientific basis.
napansin ko rito sa building namin, around 70-80 percent of the time, may gumagamit ng trono sa CR. pumapasok ako sa toilet ng twice sa umaga at twice sa hapon. so sa makatwid, 3 out of 4 times na pumasok ako sa banyo ay may taong ume-ebs. sa aking obserbasyon sa pilipinas ay hindi ganito ka-limit mangubeta ang mga pinoy. napansin ko rin na wala sa timing ang kanilang pag-ebs. isang kaopisina ko ay between 7-9 ng umaga. ang isa naman ay between 8-10. ang alam ko sa mga pinoy eh toilet trained tayo. ibig sabihin, pagkagising sa umaga ay automatic na bombs away agad pag pasok sa banyo. sa akin, for example: pag gising ko… basa dyaryo 10 minutes, kape, yosi at di na magtatagal ay morning ceremony sa banyo sabay ligo. automatic man. like clockwork. dito sa singapore, may pagka-random at wala sa tamang oras – i.e. sa umaga pagkagising.
galing sa ka-opisina ko sa japan branch namin. nagka-kilalnan kami nung bisita ko sa kanila nung february. medyo simple lang ang english at may mga mali ng kaunti. admirable na rin, considering na hapon talaga ang salita ng mga hapon (hehehe). english speaking japanese are the exception to the rule. ang sulat ay tungkol sa cherry blossoms sa tokyo na ngayon ay bumubuka na…
Jay san,
The cherry blossoms in Japan are worth seeing! We Japanese love cherry blossoms very much, because they bloom rapidly with small & modest blossoms but in a gorgeous sight as a whole and we love them also because they fall and scatter ‘with good grace’ in a short period. And it is always a ‘spring assignment’ for Japanese to get the chance to see cherry blossoms in full bloom! We also enjoy seeing cherry blossoms at night time!
umuulan ngayon
nasa bahay ako
di ako pumasok
kasi ako’y nangangati
kumain kasi ako ng isda
at seafood ng weekend
ngayon puro pantal
ang katawan ko
allergy to seafood.
nakakatawa ang umaga ko. hahahahaha. nadapa ako sa pag-akyat sa escalator dahil sa pagmamadali kong habulin ang train papunta sa office. pahiya ako. naka porma pa naman ako (bago ang long sleeved shirt ko!). hahahahahaha…. yan ang napala mong gago ka!oo na… “oo ate”, “oo ate”, puro na lang ako “oo ate”.
napahiya ako sa harap ng maraming tao. ako yun! ako nga yung tumambling sa escalator kanina sa may tanah merah station ng singapore MRT. mabungi sana kayong mga nangiti sa akin! makalbo sana kayong mga humalakhak (kahit babae pa kayo!) hehehehe… di na ako tumingin sa likod ko, baka mapa-away pa ako pag napikon ako sa mga tumatawa. hehehe. deadma na lang. di lang naman ito ang first time kong malaglag. maraming beses na akong nadadapa, natatapilok, nahuhulog, natutumba, etc. etc. etc.
Batang Kaning Lamig 