.flickr-photo { border: solid 2px #000000; }
.flickr-yourcomment { }
.flickr-frame { text-align: left; padding: 3px; }
.flickr-caption { font-size: 0.8em; margin-top: 0px; }

labindalawang araw na lang, nasa pilipinas na ulit ako. huling uwi ko? teka lang, di ko na maalala. 2007 pa ata – apat na taon. hindi ko na siguro makikilala ang bayang magiliw.

friday. long weekend. what the fuck am i still doing at work?

pag labas ko sa bahay kanina, pilit kong hinahanap yung back pocket ng shorts ko para ilagay ang aking pitaka. kaya pala hindi ko nakita eh baligtad pala ang pagka suot ko at yung back pocket ko, napunta sa harap. bwakanginangyan.

.flickr-photo { border: solid 2px #000000; }
.flickr-yourcomment { }
.flickr-frame { text-align: left; padding: 3px; }
.flickr-caption { font-size: 0.8em; margin-top: 0px; }

kung talagang may diyos, bakit ako biglang tinutubuan ng buhok sa tenga nung ako ay nag 45 years old?

katatapos ko lang sa dentista. sexy raw ang bagang ko, sabi ng hygienist sa akin. thank you, ang sabi ko, sabay ngiting labas ang gilagid.

dentist appointment ko ngayon kaya dapat ay kumpleto lahat ng mga seremonyas ng umaga:

1. shower
2. todo toothbrush
3. full shave
4. gupit ako ng buhok sa ilong.

tinanong ako ng bisita kong taga argentina kagabi kung bakit hindi marunong mag espanyol ang mga pinoy. sinabi ko na ito’y dahil sa kaswapangan ng mga bwakanginang colonizer at saka dahil sa trauma dulot ng mga unimaginative na spanish teacher na pilit pinapakabisado ang “mi ultimo adios” sa mga tulad kong sutil.