My Family
Reply
Category Archives: BUHAY OFW
Pag Tumama Ako sa Lotto
- pag tumama ako sa lotto, ang una kong gagawin ay paputiin ang butas ng pwet ko para maganda tingnan kahit na sa closeup picture.
- pag tumama ako sa lotto, ang pangalawa kong gagawin ay magpa brazilian ng kili-kili.
- pag tumama ako sa lotto, ang pangatlo kong gagawin ay mag hire ng katulong na taga bukas ng butong pakwan.
- pag tumama ako sa lotto, ang pang-apat kong gagawin ay magpagawa sa mga scientist sa NASA ng diet pork belly na nakakagaling sa stroke.
the barrel men of the ninoy aquino international airport, waiting for the end of the world
We are the barrel men
We are the stuffed men
Leaning together
My ride home up front in a blue van
LOS ANGELES, California. Ang driver ng van ko galing ng airport pauwi sa bahay ay pinoy. Pano ko nalaman? May tumawag kasi sa kanya at ang pinaka “hello” niya ay – “tangina ka, buhay ka pa”
Irony
the most expensive coffee in the world comes out of a rat’s ass – that’s irony.
Jesus Weeps?
tinanong sa akin ng balikbayan kong pinsan na si carr kung kakasya ang mga walis baguio sa luggage niya. sabi ko hindi pero pwede niya itong sakyan papalipad sa new jersey. malamig nga lang pero mas mura ang pamasahe.
ang aking pamilya
si auntie nana ay 89 years old, ang mommy ko ay 87 years old, ako ay 45 years old, ang pamangkin kong si donna ay nasa late thirties at si tj na anak niya ay 11. that’s four generations in one picture.
cool, huh?
My Mom’s Grotto
i don’t pray now so when i’m in front of my mom’s grotto, all i do is remember all the good and bad things that have happened in the forty years that it’s been in the garden of the home where i grew up in.
Home Home Home
it’s 4 in the morning and all of us are awake. everybody is excited because we’re going to spend the day (and night) (and day again) on the beach. it’s been a while since i’ve bathed in sea water that’s not madapaking cold. i can’t wait to dip my betlog skin in the warm waters of the south china sea.
Roti Pratah sa Umaga. Tangina, sarap
on my way back to manila from california via singapore.
kakalanding ko lang sa changi at diniretso na agad ako ni eder at leah sa 24 hour roti pratah. ang sarap, bwakangina. it feels like i’ve died and went straight to heaven. ewan ko ba, singapore pulls me, tugs at my heart. perhaps because it feels like my second home. and now i’m on my way back to the place where i was born. apat na taon din akong hindi nakauwi. parati ngang nasa isip ko lately ang concept ng tahanan.
ano ba ang tahanan? ito ba yung lugar kung saan ka pinanganak o ito ba yung lugar na kung saan ka nakatira? hopefully masasagot ko ito habang nasa manila ako ng 2 weeks, but in the meantime…
here i am in singapore and i am loving the food, my friends and everything in between.
Batang Kaning Lamig 