ganito ata nangyayari pag lagpas na sa expiration date ang anibersaryo ng kasal.

.flickr-photo { border: solid 2px #000000; }
.flickr-yourcomment { }
.flickr-frame { text-align: left; padding: 3px; }
.flickr-caption { font-size: 0.8em; margin-top: 0px; }

kapag namatay ang makasalanang pato dito sa lupa. sasalubungin siya sa impyerno ng mga patong demonyo na may malalaking itim na pekpek.

.flickr-photo { border: solid 2px #000000; }
.flickr-yourcomment { }
.flickr-frame { text-align: left; padding: 3px; }
.flickr-caption { font-size: 0.8em; margin-top: 0px; }

mukhang banned na ako sa mga future flu shots ng opis namin. paano eh sumigaw ako ng “ARAY!” ng malakas eh hindi pa tinutusok ng nurse yung karayong.

ang sama ng tingin sa akin. pakiwari ko eh gusto niya akong gulpihin. nagulat kasi eh.

dear philippine government officials na nagpasa ng cybercrime prevention act,

sana po ay nasa mabuti kayong kalagayan habang tinatanggap ninyo ang pagbati kong ito.

tangina n’yo,
unkyel batjay

.flickr-photo { border: solid 2px #000000; }
.flickr-yourcomment { }
.flickr-frame { text-align: left; padding: 3px; }
.flickr-caption { font-size: 0.8em; margin-top: 0px; }

ang mga kupal kong kasama sa opis, nagsi-uwian na porke biyernes ng hapon. dalawa na lang kami rito sa buong floor at sabi ng kasama ko eh itodo ko na raw ang volume ng music player ko, kaya eto, dumadagundong ang show me the way ni frampton.

woohoo.

.flickr-photo { border: solid 2px #000000; }
.flickr-yourcomment { }
.flickr-frame { text-align: left; padding: 3px; }
.flickr-caption { font-size: 0.8em; margin-top: 0px; }

wala pa siyang kalahating oras natutulog nang gisingin siya ng asawang si wally at tinanong kung mas mainam bang maghintay ng umaga bago kumain ng nilagang baka.

oo, ang sabi niya. sabay dagdag ng “kapag ginising mo pa ako ulit, putangina ka, gagawin kong soup #5 ang betlog mo”.

ang parati kong sinasabi sa kaibigan kong si Fr. Roilo eh huwag kang makikialam masyado sa birth control at reproductive rights kung wala kang pekpek.

ang init kahapon, sobrang tindi ng hapdi ng mata ko dahil sa glare. ang tagal ko ngang hinanap kung nasaan ang shades ko. suot ko na pala.

ang gusto ko ngayong gawin ay kumain ng saging na lakatan. imposible dahil walang lakatang nabibili dito sa kinaroroonan ko sa timog kaliporn-yah. oh yah?

yung mga saging na nakikita ko rito ay malalaki nga, wala namang lasa. iba talaga ang saging ng pinoy. maliit lang pero ubod ng tamis at masarap isubo.