kung minsan, ang tingin ko sa mga munting dalaw sa mga kaibigan ko’t kamag-anak sa iba’t ibang bahagi ng mundo ay tulad ng pagbagsak ng maliit na bato sa karagatan. bigla na lang kasi akong sumusulpot sa buhay nila’t bigla ring mawawala.
lumipat na ako sa amerika pero muli kong binabalik-balikan ang aking pinakamamahal na fish head curry sa kok sen.
dumating kami ngayong gabi at punong-puno ang restaurant pero yung auntie na hindi ako nakita ng tatlong taon ay bukas kamay na sumalubong, nag bigay agad ng lamesa at alam na agad niya kung ano ang gusto kong kainin. hindi nagtagal at naluto na rin ang inorder, kakainin namin ito sa labas ng kalye, pinapawisan dahil sa anghang pero enjoy na enjoy.
isa sa mga hindi ko nakahiligan ay ang pagsabong. nung bata kasi ako eh may pinag sabong akong dalawang inaheng manok. walang nangyari. sa mura kong pag-iisip, isa itong walang kakwenta kwentang laro.
ang pinaka hindi sinusunod na sign sa orange county. tumatagos kasi ang mga trail sa mga kalye rito at gusto ng mga may kinauukulan na imbis na tumawid ng diretso across the street eh maghanap ka ng stop light na may tawiran at doon tumawid.
walang gumagawa nito.
.flickr-photo { border: solid 2px #000000; }
.flickr-yourcomment { }
.flickr-frame { text-align: left; padding: 3px; }
.flickr-caption { font-size: 0.8em; margin-top: 0px; }
0.01 of an inch of rain in los angeles. tangina, mas malakas pa ang tulo ng ihi ko rito eh.
Captain Sum Ting Wong
Wi Tu Lo
Ho Lee Fuk
Bang Ding Ow
any 12 yr old would know that these are not the names of the pilots of that downed asiana flight. tangina nyo, KTVU. pinatawa tuloy ninyo ako sa trahedya na ito.
eto ang simbahan, para sa akin. wide open trails kung saan makakatakbo akong mag-isa habang nakikinig sa musika o nagmumuni kung bakit pinayagan ni baby jesus na sumakay sa ark ni noah ang ipis, lamok at surot.
nagtitimpi akong batukan yung nakasalubong kong may bonnet sa ulo na gustong magmukhang cool kahit nasa kalagitnaan ng heat wave.
Batang Kaning Lamig 