august 6 – my first year in singapore! happy anniversary to me.
has my life changed? yes
or the better? yes
how so? no more rushing to here and there, no more tension at work, no more looking behind your back in fear that somebody will harm you
any regrets? to far from family, friends, my house and favorite pets
balitang pilipinas: break na si joey marquez at alma moreno. si kris aquino na ngayon ang syota ni joey marquez.
wow game na game siya!
last indignation statement: bayad ako ng poea fees sa airport. 1 hour na lang at aalis nang eroplano, di pa ako nag-checkin. bigay ako ng 500 pesos. wala raw silang barya, samantalang kakabilang lang niya ng kalahating dangkal na 100 peso bills. punta na lang daw ako sa banko para magpapalit.
murang sangkatutak (pero pabulong)!!!
back in singapore – bummer! hehehe…
one week in rainy and stormy manila, sulit pa rin dahil nagkita-kita tayo at nakapag-toast kahit papano. ngayon may withhdrawal symptoms ako ng manila trip. pag nasa pilipinas kasi ako, parang ayaw ko nang bumalik dito. kahit sabihhin mong hi-tech rito at malinis at malaki ang sweldo, iba pa rin pag naron ka sa sarili mong tahanan.
bad trip na naman ako sa mga tao sa airport – twing umaalis na lang ako, may hassle na nangyayari either sa immigration or sa POEA. para bagang ang trato nila sa mga overseas worker ay maliliit na tao. nagpapanting ang tenga ko na isipin, ginagawa nila ito sa lahat ng umaalis ng pilipinas. kung kausapin ka nila ay napakabastos – either condensending or mataas ang boses or patronizing. nag-iinit lang ang ulo ko – late na nga ako sa flight ko, may hassle pa sa pag-exit ng pilipinas. ang expectation ko lang ay sana naman, dahil din lang na considered ng philippine government na “bagong bayani” ang mga OFW, bigyan naman nila ng respeto at dignidad ang mga umaalis. sana may konting galang sa pag-sagot, ngiti at pagbati sa pagdating at pag-alis.
natuloy kami nung friday ng gabi… daming pulutan. bumili akong 2 kilong t-bone steak. may dalang liempo si mon. si bong may pusit, tilapia. nagluto si jet ng pansit at yung kapitbahay ko ay may dalang isang basket ng adobong pugo.
sayang nga konti lang kami – ang daming natirang pagkain, pero ok lang – masarap naman kasi. si edwin, mon, bong, rey opena, bong at ako. si kuya bong, sa bahay natulog at nung umaga nag-ihaw ulit kami ng liempo at pusit for lunch. hehehe… sarap!!! clikc na click ang pepper steak ko! hehehe… malakas lang ang ulan – kakainis.
4 days and counting and soon it’ll be saturday morning – time to go home!!!
six days and counting… 10:25am ngayon at sunday – this time next saturday, nasa eroplano na kami at somewhere over the eastern malaysian coastline. hehehe. ilang tulog na lang makakatikim na ko ng liempo na hindi matigas at putol-putol na.
tulog pa si jet – naglaro na naman siguro ng sim city kagabi. preng egay – release nang favorite game mo: warcraft III. panay ngang half page ad nila dito sa dyaryo at maraming pakulo sa mga mall.
namatay nang bass player ng “the who”. too bad… they were supposed to kick off their north american tour… if you listen to the bass riffs of the song “my generation”, you’d know how much he will be missed.
pareng egay, pinapanood ko yung sound of music kagabi. nung kinakanta na yung “edelweis”, naalala kita. hehehe… naalala ko rin yung “john louie KTV” at yung singing career mo doon.
good morning. saturday na – 1 week exact and counting. magpalamig na kayo ng beer, uwi na ako!!! heehee! this time next week, nasa loob na kami ni jet sa changi airport, umiikot nang pwet at uwing-uwi na!
namatay nang bass player ng “the who”. too bad… they were supposed to kick off their north american tour… if you listen to the bass riffs of the song “my generation”, you’d know how much he will be missed.
pareng egay, pinapanood ko yung sound of music kagabi. nung kinakanta na yung “edelweis”, naalala kita. hehehe… naalala ko rin yung “john louie KTV” at yung singing career mo doon.
good morning. saturday na – 1 week exact and counting. magpalamig na kayo ng beer, uwi na ako!!! heehee! this time next week, nasa loob na kami ni jet sa changi airport, umiikot nang pwet at uwing-uwi na!
gugutom na tuloy ako. hehehe… malapit na kasing lunch time. kahapon ulam ko – tokwa, tenga ng baboy at isaw. sinawsaw sa hot sauce at may side order na flat noodles na may sabaw. sarap! marami rin ditong lamang loob eh. mahilig mga chekwa sa ganitong pagkain. masarap din naman kaya lang iba ang sawsawan. di uso rito ang suka, toyo at sili. dito kasi sili, sili at sili. hehehe… toyo nila malapot maalat na matamis. pab bibili ka ng kikoman o kaya yung toyo natin – sa supermarket ka pa pupunta. may suka sila rito pero medyo matamis na maasim.
sabi ko nga sa mga taga rito – the vinegar from philippines is made from coconuts! (wow – bilib sila! hehehe). we have many kinds of vinegar – paombo, iloko and datu puti! sometimes we make it into wine, but that’s another story! (mas bilib sila!) and then we make funny faces when we sip the vinegar! sometimes we have contests on who can make the most crumpled face. we imitate the actor named pugak! (lalong bumilib!)
