Unknown's avatar

About batjay

I am an overseas filipino worker. Now, I am part of that "babalik ka rin crowd" you see around christmas time, arriving at the NAIA in droves from all over, gold chain around their necks, in jeans and maong jacket, ray-ban shades, goatee, and baseball cap, pababa pa lang ang eroplano kinukuha na ang hand-carry luggage at nagpapalakpakan na't handang halikan ang lupa pagka-landing!

LOST IN TRANSLATION

pinabili ko sa opismeyt kong galing sa US. this is one of the best movies to come out this year. magaling ang direction ni sophia coppola, asawa ni (“adaptation” at “being john malkovich” director) spike jonze at anak ni francis ford. in this film, she comes out of their shadows. magaling din ang acting ni bill murray at scarlett johansson, subtle but with a big kick. nasa japan ako last year for a week (about the same amount of time that murray’s character was there) . naramdaman ko rin yung alienation but at the same time fascination with the japanese, their culture and way of life.

isang nakaka aliw na ugali ng mga hapon ay ang pag sunod nila sa de numerong schedule. kasama kong namasyal ang aking host na si ikegami-san. the night before binigyan niya ako ng schedule. kahit pleasure trip yung weekend ay talagang detalyado doon ang mga gagawin namin. poreksampol: 7:00 wake-up, 7:15 wait at lobby, 7:17 walk to train station, 7:22 ride train, 7:34 get out of train and ride bus, 7:47 walk to tokyo tower, etc. etc. tiningnan ko siya with an ‘are you kidding me’ look. apparently he was serious.

nung mga 11:30, nagutom na ako.
batjay-san: “ikegami san let’s have lunch”.
ikegami-san: “but jay-san, our schedule says we have lunch at 12:30.”
batjay-san: “drop the schedule. i’m hungry. let’s eat.”
ikegami-san: buntonghininga, simangot, punit sa schedule… “ok jay-san, we have lunch“.

MGA PELIKULANG NAKASALANG SA DVD PLAYER NAMIN

1. Belle Epoque. nanalo ng best foreign film, 1992 oscar awards. the ultimate male sex fantasy movie. set in 1931 spain, isang army deserter ang nagawi sa isang probinsya sa spain. doon niya nakilala si manolo at ang kanyang 4 na seksing anak na super ganda. ang suwerte nga ni manolo, nagkaroon siya ng carnal knowledge sa apat na ito. directed by fernando trueba. nakakatawa, maganda (at nakaka arouse?) ang pelikulang ito. dito ipinakilala ang then unknown – penelope cruz. dito nyo rin mapapanood si maribel verdú, ang kanais-nais na bidang babae sa “Y Tu Mama Tambien”.

2. Antonia’s Line. pagtapos ng worldwar II, umuwi si antonia sa probinsya nila sa holland, kasama ang anak niyang si danielle. dito nagsimula ang 40 year, mala epic na kwento ng pamilya nila. ito naman ang ultimate woman’s movie dahil sa magandang pagpapakita sa kakayahan ng mga kababaihan. marami pa ring sex but that’s ok. this is so different from the typical hollywood movie, which is why it’s so great. ang galing din ng dialog. at, sa pangalan pa lang ng mga characters (crooked finger, loony lips, the mad madonna), alam mong iba ang dating ng pelikulang ito. winner of the 1996 oscar award for best foreign movie.

JEEPNEY FUME BLUES

nakakatawa pag ikaw ay OFW overseas. you long for things that are otherwise loathsome under normal circumstances. nami miss mo ang ingay at gulo ng maynila. yung tunog ng arangkada ng mga tricycle at jeepney, yung alikabok at usok. yung ulan at ang kasunod na baha. iba kasi sa atin, nakangisi pa rin ang mga tao kahit nagdedelubyo. masaya kahit walang pera. kaya lang, sa tutuong buhay, di mo makakain ang saya at ngiti kaya kailangan kang mangibang bayan para kumita ng malaki. di ka naman pwedeng mag-nakaw o tumakbo for public office, altough minsan parehas yon.

kanina sa train, may nakasabay akong mga pinay na nurses. papasok sila patunong hospital. di naman ako nagpakilala dahil mahiyain ako. wala lang, tinatabihan ko lang sila dahil gusto kong makarinig ng tagalog. pag baba ko, nagsabi lang ako ng “makikiraan po”. napatalon yung isang nurse. siguro nagulat siya dahil nakarinig siya ng pinoy na salita. pwede rin na natakot siya sa boses kong parang galing sa ilalim ng lupa.

SUNSET SA ANTIPOLO

housekeeping: halatang obvious naman kung nakarating kayo rito na lumipat na ang site na ito sa nicanordavid.com. ito yung homepage namin ni jet na kamakailan lang lumipat sa isang mas malaking server. ang kagandahan nito eh naipasok ko na ang aming web album. kaya, sa mga kaibigan at kamag-anak namin na nag request ng mga additional kodakan, punta na lang kayo rito. naroon ang mga litrato natin sa america, pilipinas, singapore at iba-ibang bansang nadalaw namin itong mga nakaraang 3 taon. pati nga yung maskara days ko nung panahon ng SARS ay naron din.

mahilig akong kumuha ng mga litrato ng sunset. isa ito sa maraming mga sunset pictures sa album. alang sunset na maganda sa singapore. ito ang medyo nami miss ko rito. siguro dahil malapit masyado sa equator. either that or masyadong malakas ang mga ilaw dito at pag takipsilim, natatakpan ang iba ibang kulay na dala ng paglubog ng araw.

HINDI AKO NANALO NG $10 MILYON

sabi na nga ba, suntok sa buwan yang lotto na yan eh. hindi kami nanalo kahit man lang ambush. sayang. akala ko pa naman pwede na akong mag hire ng foreigner na domestic helper at mag retire. yung 3 maria ko nawala… mag ma-mariang palad na lang siguro ako. oh well, back to PLAN B.

ano ba ang PLAN B?

PLAN B: wake up, brush your teeth, morning jog, toilet rituals, take a bath, ride bus, ride train, walk, work, lunch, work, walk, train, bus, evening rituals. five days a week. weekend. etc. etc. dream of home, live, love, hope, dream, look back. multiply by 7 years till i’m 45. hopefully, sapat nang ipon para maging hardinero at part time engineer sa pilipinas. maigi na ito, kaysa naman patulan ko si motumbo embudo, yung nigerian na nagpapadala parati sa akin ng mga get-rich-quick email.

POSTSCRIPT: pagbaba ko nga pala sa train kaninang pauwi, bigla akong nagutom nang makaamoy ako ng ulam. after a while napag isip-isip ko, wala namang restaurant sa tabi ng train station. siguro may umutot lang na pasahero. bwisit talaga, muntik na akong masuka.

ANONG GAGAWIN SA $10 MILYON

ngayon ang bola ng lotto (or toto) dito sa singapore. pinag-uusapan nga ito sa lahat ng mga coffee shops at opisina dahil ang premyo ay 10 million dollars. tumaya nga kami ng mga ka-opisina ko. ang lotto rito ay pitong numero. eh pito rin kami sa opis kaya tig-isa kaming number. ang aming taya: 05, 08, 09, 12, 13, 22, 26… i cross my fingers and legs, sana manalo kami. magkano ba ang tatamaan ko? eto ang computation: 10 million dibaydibay 7 equals 1.43 million dollars, equivalent to 47 million pesoses. PACKINGSHEET!

pag nanalo ako, kukuha ako rito ng tatlong domestic helper. isang intsik, isang malay at isang bumbay. ang itatawag ko sa kanilang tatlo ay “MARIA” (as in mariang-palad?). papahirapan ko sila ng husto. bukod sa regular na pag asikaso nila sa bahay: yung bumbay, taga pedicure/manicure ko. yung malay, taga hugas ng aking pwet. yung intsik ang magpapaligo sa akin.

tapos, tuwing linggo iimbitahin ko ang lahat ng mga kababayan natin dito na mga DH. papupuntahin ko sa bahay para pagsilbihan ng tatlong kumag kong katulong na mariang intsik-bumbay-malay. ok na siguro ito bilang pang ganti sa mga tao ritong mababa ang tingin sa mga pinoy.

ANG AKING KASALUKUYANG BINABASA

“well madam, i will tell you one thing. you are back in india for a good shaking.
here you will dance with death and be reborn. you will be a chameleon of karma…”

Holy Cow : An Indian Adventure by Sarah Macdonald. true story ng isang babaeng pumunta sa india when she was in her 20’s – asar na asar siya sa init, bahu at dami ng tao. she vowed never to return kahit na hinulaan siya ng isang bumbay na pulubi na babalik siya sa india dahil sa pag-ibig. after 11 years, nagkatutuo ang prophecy ng pulubi nang mag resign si sarah sa kanyang trabaho at bumalik sa india to be with the love of her life na isang reporter assigned to cover the sub-continent. nakakatawa ang novel na ito at if you’ve been to india, you’ll find out that everything she says is so true. kung di pa kayo nakakarating sa india, eh this book is the safest, most hassle free way to do it – ie alang amoy, bakang naglalakad sa gitna ng kalye, makukulit na taong mahilig mangalabit, etc.

Top 10 by Alan moore, Book’s 1 and 2. what would it be like if you were living in a world where everybody is a superhero – ulitmo mga basurero at pok-pok girls and boys ay may kanya kanyang kili-kili powers. maganda ang comics na ito, at highly recommended if you’re into this genre. paano ba ito bigkasin, “dyen-reh”? hehehe. john-rah, gago! parang ren-des-bus? run-dee-buh, gagi!

BREAKING BIRD NEWS

“di-dit-ditdididit-di-dit-ditdididit” (sound epeks na morse code na ginagamit sa radio news)…TIME CHECK…ang oras sa buong kapuluan: limang minuto, makaraan ang truck ng basura. Ang oras ay hatid sa inyo ng “Ruby Blade Pomade, Ang Pomada ng mga Nag-aahit!”… ding-dong (sound epeks ng time check)…

CHINA: PARROT NA BASTOS, PINATAY. napag-alaman na tinuturuan ni Li Yong ang kanyang ibong loro na magsalita ng mga kataga tulad ng “hello” at “hi”. ngunit imbis na ito ang kanyang matutunan ay puro “idiot” lang ang salitang nabibigkas ng malas na loro. isa pang kinainisan ng may-ari ay tuwing dumadaan siya sa hawla ng kanyang alagang loro eh minumura siya nito. bagay na lubha niyang kinagalit at naging dahilan para ito ay kanyang patayin. opo, mga kababayan – patay na ngayon ang loro. pinatay dahil sa sobrang pagmumura.

ang iportanteng tanong ngayon ay… Ano sa Bicolano ang “Parrot”?

I AM COLOR BLIND

si Jet, Baby at Perskasin Imo, nagpapakyut sa San Francisco
color blind ako. well, partially color blind if you read what my medical certificate says. mayrong mga shades ng red at green ang di ko ma-distinguish, lalo na sa mga LED (light-emitting diode) na ginagamit sa mga cellphone at digital camera chargers. sa mata ko – amber silang pareho. pag nag cha-charge nga ako, tinatanong ko na lang kay jet kung nag green na yung red. o kaya inoorasan ko na lang. weird nga eh – yung mga ibang red (dugo, kaha ng marlboro, valentine paraphernalia, singkamas) at green (trees, grass, stop lights, yung langit) nakikita ko naman ng walang problema.

a “green trees and green grass” scene, taken somewhere in san francisco with jet, baby at perskasin simon. mahigit 18 years na atang kasal etong sina baby at imo. nagkakilala sila sa san diego nang US Navy (ng Japan) pa si perskasin ko. tulad namin ni jet, nakaka-aliw rin ang kanilang love story. masarap magluto si ate baby. pamatay ang kanyang barbeque at pansit malabon. hanggang ngayon nga, na-i-imagine ko pa rin ang lasa.

JET'S NEW HOME

si BATJAY, lance, Don Lorenzo, Troy at Prada Mama, nagpapakyut sa Modesto
bago na nga pala ang tirahan ng website ni jet. natutulog na ang mylab ko sa pansitan ng ninang kong si ate sienna. kasama niya doon si prada mama, asawa ng showbiz perskasin kong si don lorenzo. kasama rin nila roon (name dropping) si jim paredes ng apo hiking society. ang tsismis eh pupunta rin sa pansitan si keanu reeves. abangan na lang natin kung matutuloy.

kuha nga pala ito sa tahanan nina don lorenzo at prada mama last week. may xmas tree pa kasi, ayaw ipababa ng mga bata. sabi nila eh sa pasko na raw ng pagkabuhay nila tatanggalin. ok lang, at least inabot pa namin ang christmas cheer. natulog kami sa kanilang modesto home ng isang gabi. next day, nagluto si prada mama ng pot roast at may extra dessert pa na flan. ang sarap.

ninong daw ako sa upcoming baby girl nila sa darating na june. ayos. kumpare ko na, pinsan ko pa sina don lorenzo at prada mama.