Unknown's avatar

About batjay

I am an overseas filipino worker. Now, I am part of that "babalik ka rin crowd" you see around christmas time, arriving at the NAIA in droves from all over, gold chain around their necks, in jeans and maong jacket, ray-ban shades, goatee, and baseball cap, pababa pa lang ang eroplano kinukuha na ang hand-carry luggage at nagpapalakpakan na't handang halikan ang lupa pagka-landing!

GUSTO KONG MALASING SA LAMBANOG

masarap makipag inuman, kasama ang mga kaibigan. ang paborto kong gawin ay mag imbita para mag ihawan sa bahay namin sa antipolo. sasabihin ko sa kanila, dumating ng mga alas 4. para maliwanag pa nagsisimula na ang saya. pagtapos, sabay sabay namin hihintayin ang takipsilim. there's nothing as enjoying as having a drink in the philippines while the sun sets.
ang “barik” ay isang malalim na salitang tagalog. ang ibig sabihin nito ay uminom ng alak. pag gusto mong magyayang uminom, pwede mong sabihin ang malambing na: “pare, katang mag-barik!”. sa traditional na barikan, siyempre ang masarap inumin ay lambanog ng quezon.

kalimutan nyo na yung mga commercialized na nabibili nyo sa maynila. the best lambanog is home brewed – yung gawa ng mga manginginom ng southern tagalog para sa kanilang personal consumption. kalimutan nyo na rin yung mga timplado ng pasas. the best way to drink lambanog is straight up. samahan mo lang ng chaser na pepsi (the choice of the lambanog generation).

for ambiance (mahal yon!), ganitong gawin nyo… gather 3 or 4 of your friends together, preferably sa isang kubong malapit sa dagat. bago kayo magsimula, maghawak-hawak muna kayo ng kamay. iwagayway ang mga puting panyo at sabay sabay nyong isigaw: “SAKSI!“. tapos, kumuha ng shot glass. ilagay ang gallon ng lambanog sa balikat. salin, tagay, inom. salin, tagay, inom… round and round (“like a circle in a spiral, like a wheel within a wheel“) hanggang sa maubos ang lambanog or makatulog. whichever comes first. siyempre, yung unang tagay ay ibuhos sa lupa. alay para sa mga yumaong manginginom. finally, mas maganda kung ibahin nyo rin yung mga accent nyo (ala meryl streep) to either batangueno or quezon tagalog (e.g. “Ala eh, ang kanin ay malata eh!“).

SI NAMPUCHA, BISITA NAMIN FROM KOREA

bisita namin ngayon dito sa singapore office si nampucha. siya yung kinuwento ko sa inyo noon na kasama ko sa korea. nahirapan nga silang kumuha ng hotel dito, dahil ngayon ang week ng singapore air show. pero, naikuha naman namin si nampucha ng matutulugan, corporate rates pa.

ok naman itong si nam, mabait na koreano. kaya lang di siya nagpapalit ng t-shirt. isang linggo nga kaming magkasama, yun at yun ang damit niya.

para nga siyang cartoon character eh. napanood nyo na ba yung snow white? di ba, simula opening hanggang pagdating ni prince charming, iisa lang ang suot niya. pinagmamasdan ko nga ang damit niya kanina (damit ni nam, hindi ni snow white), titingnan ko kung yun pa rin ang suot niya bukas.

pero naisip-isip ko ngayon lang: paano kung pare-pareho lang talaga lahat ang mga t-shirt niya. as in, mayron siyang “t-shirt fetish” at bumibili siya ng isang set na identical na t-shirts. para naman siyang super hero.

SI TJ, TAKOT SA LAS PINAS

eto si tj, anak ni donna na anak ni gigi na anak ng mommy ko. ang kyut kong apo ay maraming mga eccentricities na endearing. una takot siya sa kotseng dilaw at ikalawa ayaw niyang pumunta sa las pinas
eto si tj, anak ng anak ng anak ng mommy ko. pag nasa pilipinas kami at dadalaw, umaga pa lang, naka abang na siya sa gate para sa aming pagdating. naalala ko siya dahil napag-usapan ang mga unforgettable childhood traumatic memories. etong si tj ay may mga peculiar na mga eccentricities na altough endearing ay galing sa mga masamang nangyari sa kanya nung mas bata pa siya.

si tj ay may phobia sa mga yellow na kotse. kahit anong gawin mo, di mo siya mapapasakay sa mga dilaw na sasakyan, kasi nung 2 years old siya, na suka siya sa loob ng isang taxi. hindi mo rin siya mapapapunta sa las pinas. dito kasi papunta yung dilaw na taxi nung masuka siya. ngayon nga, pag gusto mo siyang maiwan sa bahay, sasabihin mo lang sa kanya: “i’m going to las pinas“. gaano ka traumatic yung experience na ito sa kanya? very. pag pinakwento mo sa kanya ang buong “yellow taxi” experience niya, bibigyan ka nya ng “blow by blow” account ng buong pangyayari, down to the smallest details. ngayon nga pag pupunta sila sa sm: “mama, you get me a white cab ok. no yellow taxis ever again.”

PI TO THE 40TH DECIMAL PLACE

taken in bato beach, batangas in 1988: si pareng nes, kuya bong at si pareng egay na hanggang ngayon kabisado pa rin niya ang value ng pi up to the 40th place (pi = 3.1415926535897932384626433832795028841971). wala lang, kinabisado niya ito because he was bored
minsan iniisip ko kung anong black magic ang umaandar sa loob ng utak ko. aaminin ko, ulyanin ako. pero, ang dami kong mga naalalang maliliit na mga detalye. por ekampol: hanggang ngayon, vividly ko pang naalala yung time na pinainom ako ng mga pinsan ko ng ihi sa bahay nila sa pasay. at yung pagpapahabol ko sa kanila sa aso bilang pag ganti ko naman, nung dumalaw sila sa bahay namin sa novaliches. eto pa, tula ko nung grade II (1974): walt whitman’s “oh captain! my captain!” (tuwa nga ako nang masali ito sa “dead poets society”). pangalan ng yaya ko sa QC nung 1968: aling berta. 1970’s tel number namin: 902779.

ang pinaka impressive commitment to memory na alam ko ay yung sa barkada kong si pareng egay (3rd from the left in this picture taken in batangas), kabisado pa rin nya yung value ng PI up to the 40th decimal place. sinaulo niya ito nung 2nd year HS kami nung 1981 because he was bored. tinanong ko nga sa kaya ito recently at pinadala niya naman sa akin by email. eto: pi = 3.1415926535897932384626433832795028841971

LABAS ANG DILA

CLICK TO ENLARGE. yung nasa extreme left ay si doctor rico. isa siyang cardiologist sa st. lukes. katabi niya si kuya bong, mahilig sa negosyo at may babuyan sa bulacan, sumunod si pareng nes, isa ring magaling na internal medicine doctor at ex-military captain. asawa niyang si tess ay kapitan-doctor pa rin ngayon sa v.luna at isa sa mga doctor ni kumander robot. huwag kayong magtaka kung namumukhaan ninyo si doctor rico. siya ang signature model ng domex, yung all around cleaner na sikat sa pilipinas. siya yung nakikita ninyo sa tv na nagsasabi ng mga katangi-tanging katangian ng produktong ito. alaskado nga siya sa amin dahil nagtataka kami kung paano naging endorser ng cleaner ang isang doctor sa puso. isa pa, bago kinunan ito, lumapit si anna banana, ang alalay namin sa antipolo para magpa-autograph sa kanya.<br />
“kiss! kiss! kiss!” – parating sigaw ng mga pinoy pag may kasal. di ko alam kung kailan ito nagsimula, pero sa barkada namin, ang sinisigaw ay kiss! kiss! kiss! labas ang dila!”. pati sa mga kodakan minsan, isisigaw ng photographer: “o smile ha…labas ang dila”. kita nyo naman ang resulta (click on pic to enlarge) – mga kagalang-galang na professionals appear as if they are sex starved men. o baka naman talagang, in our heart of hearts, most of us are sex starved men. who knows?

yung nasa kaliwa ay si doctor rico, cardiologist sa st. lukes. katabi niya si kuya bong, negosyante. sumunod si pareng nes, magaling na internal medicine doctor. huwag kayong magtaka kung namumukhaan ninyo si doctor rico. siya ang signature model ng domex na napapanood ninyo sa tv na nagsasabi ng mga katangian ng produktong ito. nagtataka nga kami kung paano naging endorser ng panlinis ng sahig ang isang doctor sa puso.

pero sa tutuo lang, bilib na bilib kami sa domex. bago nga kinunan ito, lumapit si anna banana (ang alalay namin sa antipolo), para ipa autograph yung bote nya ng domex.

STILL MORE OVERSEAS PINOY'S SNAPPY ANSWERS TO STUPID QUESTIONS

tanong: why is the population of the philippines so big?
sagot: because, unlike you, we easily have erections even in old age.

tanong: are there beaches in the philippines?
sagot: it’s a frigging archipelago, stupid.

tanong: what is an archipelago?
sagot: etong piso, maghanap ka ng makakausap mo. bobo.

tanong: you are filipino correct? are you a musician?
sagot: i play with my organ everyday.

tanong: why are you filipinos so noisy?
sagot: because we don’t fart in public as much as you.

tanong: hi i’m offering some insurance policy. where is your “ma’am”?
sagot: you just lost your sale moron, i am the ma’am of this house!

tanong: don’t call me “ma’am”, only my maid calls me “ma’am”.
sagot: yes sir.

tanong: are you filipino? my maid is a filipino.
sagot: tanginamo. so? you want me to make you coffee?

tanong: so, where in the philippines can i find a good filipino maid?
sagot: try uranus.

tanong: why is your water consumption so big when there’s only 2 of you?
sagot: i think it’s because we take a bath everyday.

STILL MORE OVERSEAS PINOY’S SNAPPY ANSWERS TO STUPID QUESTIONS

tanong: why is the population of the philippines so big?
sagot: because, unlike you, we easily have erections even in old age.

tanong: are there beaches in the philippines?
sagot: it’s a frigging archipelago, stupid.

tanong: what is an archipelago?
sagot: etong piso, maghanap ka ng makakausap mo. bobo.

tanong: you are filipino correct? are you a musician?
sagot: i play with my organ everyday.

tanong: why are you filipinos so noisy?
sagot: because we don’t fart in public as much as you.

tanong: hi i’m offering some insurance policy. where is your “ma’am”?
sagot: you just lost your sale moron, i am the ma’am of this house!

tanong: don’t call me “ma’am”, only my maid calls me “ma’am”.
sagot: yes sir.

tanong: are you filipino? my maid is a filipino.
sagot: tanginamo. so? you want me to make you coffee?

tanong: so, where in the philippines can i find a good filipino maid?
sagot: try uranus.

tanong: why is your water consumption so big when there’s only 2 of you?
sagot: i think it’s because we take a bath everyday.

SIGNS OF THE TIMES

sabi ni ambeth ocampo, si teodoro agoncillo raw eh asar na asar sa mga historical markers na nakakalat sa maynila patungkol kay jose rizal. eh pati raw yung inihian ni rizal na pader ay gusto nilang lagyan ng marker. hehe. pag naging sikat na ako - eto ang gusto kong historical marker sa bahay na tinirahan ko.
sabi ni ambeth ocampo, asar na asar daw si teodoro agoncillo sa dami ng historical markers na nakakalat sa maynila patungkol kay jose rizal. eh ultimo raw yung inihian ni rizal na pader ay gusto nilang lagyan ng marker. hehe. pag naging sikat na ako – eto ang gusto kong historical marker sa tirahan ko. ak-shu-li, naka-paskil na itong sign sa bahay namin. so, problema ko na lang ngayon ay maging sikat.

anyway, pag pumasok ka sa munting dampa namin sa antipolo, ito ang nakapako sa pader ng main living room. this is my peborit karatula dahil simpleng nakakatawa. more importantly, regalo sa akin ito ni jet.

marami nang pader na nasabitan ang karatulang ito – kung saan saang opisina at kung saan saang project site sa maraming probinsya sa pilpinas. matagal din itong nakapaskil sa aming library. i’m sure in the future it will be moved to another place, another room, another wall… parang kanta sa evita: “So what happens now? Another suitcase in another hall. So what happens now? Take your picture off another wall. Where am I going to?”

KINDERGARTEN PHOTO, SCHOOL YEAR 1971-72

CLICK TO ENLARGE. this is my kindergarten picture, school year 1971-72. wala pang martial law nung time na ito at maligayang maligaya pa ang pamilya namin. on the extreme left: my beloved teacher, mrs. chaves. siya ang asawa ng high school principal namin. both are very close to my heart. it's funny how time flies. kailan lang eh nagsisimula ka pa lang mag-aral, ngayon ikaw nang nagpapa-aral. some of the people you see in this picture are still my friends. in fact, they are my dearest and most intimate friends. nagkikita pa rin kami ngayon on a regular basis. magkukumpare, many times over. we still have fun and tell the same school stories over and over again. hulaan nyo kung nasan ako rito? siret... upper most row, 3rd student from the left. ako yung naka bungisngis
this is my kindergarten picture, school year 1971-72. maligayang maligaya pa ang pamilya namin during this time. less than a year after this picture is taken, marcos will declare martial law and my dad will lose his job at ABS-CBN. many years later, charo santos will rip off the show that he created and made popular.on the extreme left: my beloved teacher, mrs. chaves. siya ang asawa ng high school principal namin and both are very close to my heart. it’s funny how time flies. kailan lang eh nagsisimula ka pa lang mag-aral, ngayon ikaw nang nagpapa-aral.some of the people you see in this picture are still my friends to this day. in fact, they are my dearest and most intimate friends. nagkikita pa rin kami ngayon on a regular basis. magkukumpare, many times over. we still have fun during reunions and tell the same school stories over and over again, much to the dismay of our bored wives.

hulaan nyo kung nasan ako rito? siret… upper most row, 3rd student from the left. ako yung naka bungisngis – i.e. ngiting hanggang tenga na parang nababaliw.

ANG DATING FOLK SINGER NG MA MON LUK

nag simula akong mag-aral ng gitara ng 1979, a great music year. it was also a time of great change for me. i was 13 years old at bukod sa problema ko about my daily erections, my mom and dad had just split up. para matanggal ang lungkot, nag-aral akong mag gitara. self study lang, kaya amateur pa rin ako to this very day.

nalaman ko: ang pinakamadali palang paraan para matuto ay basahin ang jingle magazine beatles chordbook. pag tiningnan mo kasi ang mga kanta ng beatles – from their early days to their final “abbey road” LP, mayroong progression ng degree of difficulty. so, you start with the 3 chord, “love me do”. then as your skill grows, you try their “revolver” songs then graduate with the hard songs of “sgt. pepper’s” and the “white album”.

one weekend, i took out my guitar and recorded some songs. no overdubs, no practice – just plain 1 take eveything kaya recorded lahat ng mga mali, tawa at background coaching ni jet. online na ang mga ito ngayon at pwede nyong marinig (kung gusto nyo, hehe) sa “MGA KANTA NI BATJAY, ANG DATING FOLK SINGER NG MA MON LUK”. hindi naman ako magaling kumanta but i’ve got a lot of soul (and a lot of lakas ng loob). kaya, pag pasensyahan nyo na.