parang nagbigay ako ng welcome party sa magnanakaw. kagabi, in a fit of forgetfulness, nakalimutan ko yung susi ng bahay na nakasaksak sa lock ng front door namin. buti na lang at walang akyat bahay gang dito kundi yari sana ang pinagputahan. thank you singapore for having one of the lowest crime rates in the asia-pacific region.

talk about regulation galore – mayron palang “registrar of societies” dito sa singapore. ito yung government body that approves all the organizations and associations in the country. so bago ka makabuo rito, for example ng “organisasyon para sa muling pagbabalik ang tambalang guy and pip“, kailangan mo munang gawin ang paperwork at ipa-approve ito sa registrar. nalaman ko lang dahil may article nung isang araw tungkol sa pag deny sa “People Like Us“. ito’y isang grupo na itinatag ng mga federasyon ng kabadingan dito sa isla. message sa kanila ng gobyerno: we tolerate the gay community pero bawal pa rin ang lifestyle ninyo.

kung gusto ninyong maaliw, read about the correspondence of “people like us” and the registrar of societies here.

ang caning ay valid na judicial punishment dito sa singapore. common din dito ang pag palo sa anak as a means of discipline. ak-shu-li, makakabili ka ng “mini yantok” sa palengke na may colored pang hawakan. masakit din ito ha – nasubukan ko na kasi mayron kami rito sa flat at pinalo ko ang sarili ko (kinky ‘no? hehe). hindi. ang tutuo eh, pamalo ito ng may-ari sa anak niyang makulit. pero pag bad boy siguro ako, baka ipalo ito sa akin ni jet.

nasa newspaper kahapon ang isang extreme case ng child punishment. dahil siguro may tililing (ie loose turnilyo) siya, isang babae ang kinasuhan dahil pinalo niya ng kutsilyo ang kanyang anak. ang ginawang dahilan ng nanay eh di raw makita ang pamalo kaya kutsilyo ang ginamit niya. nalaslas tuloy ang kamay ng bata. bakit pinalo bakit nilaslas? di raw natapos ng 8 year old boy ang kanyang homework.
Continue reading →