Unknown's avatar

About batjay

I am an overseas filipino worker. Now, I am part of that "babalik ka rin crowd" you see around christmas time, arriving at the NAIA in droves from all over, gold chain around their necks, in jeans and maong jacket, ray-ban shades, goatee, and baseball cap, pababa pa lang ang eroplano kinukuha na ang hand-carry luggage at nagpapalakpakan na't handang halikan ang lupa pagka-landing!

ALL IN ALL IT’S JUST ANOTHER BRICK IN THE WALL

parati kang nakakarinig ng mga bangayan ng mga singaporeans at malaysians every now and then. ever since humiwalay ang singapore sa malaysia, parang sibling rivalry ang nangyari sa kanila. case in point: pagkatapos mabalita na isang school principal dito sa singapore ang nanghataw ng libro sa isang estudyante, nasa newspaper naman kamakailan na isang malaysian school principal ang namalo ng isang teacher gamit ang isang yantok (ARAY!), dahil di sila nagkasundo sa disipline. ironic no? hehe. siguro kaya pinalo ng principal yung teacher ay para iparamdam sa kanya personally kung ano ang ibig sabihin ng disiplina. nagreklamo yung teacher pero binawi rin niya pagkatapos. siguro, ayaw rin niyang lumaki ang gulo.

MORAL opda LESSON: pag teacher ka sa malaysia, dapat marunong kang mag arnis.

MGA KICKING PINAY AT PAGKALUHA DAHIL SA MANOK

habang nanonood ng “american idol” ang misis ko kanina (kunwari di ako nanonood para pa macho epeks. hehe), biglang nagpalabas ng max fried chicken commercial during the break. ito yung tungkol doon sa mag childhood sweetheart na nagsumapaan over a wishbone. naluha ako. miss ko na talaga ang pilipinas. commercial lang ng manok, nasesenti na ako. kung bakit kasi walang TFC dito. makakatanggal sana ito ng pagka homesick. may suspetsa ako… siguro ayaw nilang lagyan dito sa singapore ng filipino channel para hindi magbabad ang mga kababayan nating mga DH sa harap ng TV.

Continue reading →

A REALLY CHEAP WEB SERVER

pasensya na kung nawala ang mga comments nyo sa blog ko. naglipat kasi ng server ang aking host at mga bwakangnangyon, di man lang ako sinabihan. buti na lang at nag back-up ako last week. na restore ko yung database pero lahat ng comments after the back-up ay nawala. kung di pa ako nag punta sa support site nila eh di ko malalaman na nagpalit ng nameservers. yung 2 days na nawala yung site ko eh dahil lang pala rito. hehe… that’s what you get for getting a cheap host.

Continue reading →

BANGUNGOT NG BAYAN AND FPJ's REVENGE

alas dos ng madaling araw ngayon. nagising ako ng wala sa oras, tumatawa ng malakas. napanaginipan ko kasi si na lumapit daw ako sa opisina ni FPJ para humingi ng tulong. kasama ko ang kaibigan kong si raymund. sa panaginip ko, naka-usap namin mismo si “da king”. lumapit si raymund para humingi ng pampagamot sa tulo. ako naman humingi ng pampagamot sa allergy ko sa hipon.

Continue reading →

BANGUNGOT NG BAYAN AND FPJ’s REVENGE

alas dos ng madaling araw ngayon. nagising ako ng wala sa oras, tumatawa ng malakas. napanaginipan ko kasi si na lumapit daw ako sa opisina ni FPJ para humingi ng tulong. kasama ko ang kaibigan kong si raymund. sa panaginip ko, naka-usap namin mismo si “da king”. lumapit si raymund para humingi ng pampagamot sa tulo. ako naman humingi ng pampagamot sa allergy ko sa hipon.

Continue reading →

KUMAIN NA NAMAN AKO NG LOR-MI

friday at wala ang boss kaya nagplano na namang kumain ang mga kaupisina ko sa turo-turo ng old airport road. mayrong isang stall dito na well known sa buong singapore dahil sa lor-mi (lomi sa mga pinoy). ok lang na maghintay ng 30 minutes dahil sa haba ng pila. sulit naman kasi… steaming hot lomi na may sahog na bawang, crispy daing na isda, big slices ng sweet pork, chicharong balat ng baboy, itlog, shredded meat at may toppings na haugang otah fish cake. sabayan mo ng panulak na sugar cane juice na may lemon at tapusin with a big bowl of CHNG TNG, ang dessert na walang vowel.

pakingsheet, ang sarap.

COMMON SENSE WILL TELL YOU NA MAGANDA AKO

topic ng lunch time conversation namin kanina ng mga kaopisina ko yung disipina sa mga schools dito sa singapore. usap usapan dito dahil headline sa mga dyaryo kahapon: isang school principal ang nag step down after admitting to hitting a female student with a soft cover book. ARAY! masakit yon.

iniisip ko rin nung time ko ng elementary and highschool during the 70’s and 80’s… sa sobrang tagal nga, halos di ko na maisip. mayron ding physical punishment. mangilan-ngilan sa mga teachers ko ang nanghahatao ng class record at nambabato ng eraser. yung isa ko ngang teacher ay notorious. bukod sa kanyang sikat na one liner describing herself (i.e. “common sense will tell you na maganda ako“) ay talagang asintado siya. hehe. lahat ng ibato niya at ipalo ay right on target.

Continue reading →

SARS AND THE TRAVELLING SALESMAN

eto ang mask na ginawa ko last year para pang contra SARS. one of the perils of travelling is the possibility of getting sick. nariyan ang SARS at bird flu. last week for instance – naroon ako sa beijing during the time na lumabas ang mga bagong case ng SARS. nasa tokyo na ako ng mabalitaan ko ito pero ninerbyos pa rin ako kahit papaano. ok naman ako ngayon. wala akong fever at di ko nararamdaman yung mga, hah. yung mga, hah… hah… hachooooo! excuse me. di ko nararamdaman yung mga symptoms ng SARS. eto nga pala yung face mask na ginawa ko last year para pang contra SARS. effective naman dahil di ako tinamaan, pero pinagtatawanan ako sa train.

Continue reading →