
Hello 2021, FAX you 2020.
para sa mga nawalang mga mahal sa buhay nung 2020.

Maligayang Pasko mula sa aking ina. Alam naman ninyo na ang ina ko ay ina ninyo rin. Hindi ako nagmumura, Mang Boy.
Siyamnapu’t Pitong taon na si mommy at makulit pa rin. Gustong gusto ko pag naka tambay siya sa hardin niyang pagkamamahal dahil dito niya pinapanood ang pag-ikot ng gulong ng buhay.
Love you mom, Angela David!

A buddy of ours passed away today, Christmas morning in Manila. His name is Rolando Aquino. We call him Lando. Yes, like the original owner of the Millenium Falcon. He’s the guy on the upper right of this photo. This is how I’d like to remember him – at his peak with most of his life still ahead of him.
We’ve been classmates since 1st grade at Notre Dame of Manila. I was best man to his wedding and godfather to his first born. All through high school, we listened to Jackson Browne. He chased all the women and I watched him have fun. We had one hell of a fucking great time. All through the years I’ve known him, he always watched my back and was always on my side.
So long my classmate, my brother, my dear friend. With so much love.

My cousin Severino, passed away from COVID yesterday, during the longest darkest day of the year. He and I grew up together in Manila, along with the rest of the Sereno Motley Crew.
Sever is the kindest, most gentle person you’ll ever meet. He had the warmest smile and the kindest eyes. My heart breaks in a million pieces, knowing I won’t be able to see him anymore. I’m happy to have said goodbye even if it’s via Messenger. At least, we were able to sing to him his favorite songs.
His wife Anna, and two kids Vernon and Thomas will need our help. In lieu of a condolences comment, please contribute if you can. Thanks so much.
pang-gabi ang pasok ko nung nag-aaral pa ako sa mapua, mang boy. simula 3rd hanggang 5th year, ang klase ko ay 4:30 ng hapon hanggang 9:30 ng gabi kung kaya, kailangang kumain ako ng early dinner bago magsimula.
ang kadalasan kong kinakainan ay doon sa suki namin sa tabi ng intramuros tennis court, bago mag pamantasan ng lungsod ng maynila. ang pangalan ng karinderya ay “one cup rice additional” – ang may-ari ng pwesto ay isang matandang bading at ang kahero niya ay ang kanyang batang-batang boypren.

sa limang taong na pagkain doon, ang malimit kong orderin ay isang lumpiang gulay, menudo, at kanin. at siyempre, dahil ako’y growing up boy – one cup rice additional.
kagabi, ito ang kinain ko sa hapunan at sa isang oras na pagkain ko nito, ako’y isang estudyanteng muli, walang masyadong pera, nangangarap na balang araw ay maging isang matagumpay na enhinyero.