my love… kamusta ka na?
di naman luma ang hotel dito sa tokyo. iba lang ang tunog ng dial tone nila. parang busy signal kaya di makapasok ang internet connection ng pc ko. dito sa hotel sa tokyo ay may separate na port para sa internet kaya nakakapasok ako dito.
Kadadating ko lang sa hotel at pagod sa buong araw na sightseeing. Hirap palang sumama sa isang tour guide na may plano kung saan pupunta. Pati na lang pasyal eh may plano ang mga hapon… una, punta kaming Tokyo Tower. Ito ang equivalent nila ng Eiffel Tower. Labas kami ng train station at lakad ng malayo papunta sa tower. Along the way ay may nadaanan kaming temple at siyempre Kodak ako.
Sa gilid ng temple ay maraming maliliit na buddah figures na parang mga batang maliliit ang mga mukha. Cute nga eh kaya kinuhanan ko tuloy. May mga nag-aalay ng bulaklak sa kanila. Akala ko nga ng una eh libingan ng mga baby.
hello ulit my love.
lumabas ako ngayong lang para bumili ng maiinom. kahit allowed kami eh ayoko kasing galawin ang mini bar dahil nanghihinayang ako. bumili ako ng 2 malaking bote ng oolong tea. isa pa, gusto kong maglakad lakad ng kaunti para maramdaman naman ang winter evening. hehehe. sigurado kasi pag-uwi ko diyan sa singapore eh papawisan na naman ako.
gandang gabi my love…
just arrived at the hotel sa tokyo. tapos nang osaka leg ng trip ko at mukhang ok naman ang seminar namin. sa wakas nakasakay na rin ako sa pinagyayabang nilang “shinkansen” (aka bullet train). masarap naman talagang sakyan dahil mabilis at very convenient. nakatulog nga ako eh. hehehe. nawala tuloy yung balak kong tumingin outside the window of the train to look for mt. fuji. sana di ako humilik – nakakahiya sa kasama kong hapon.
hello my love. kamusta ka na? sana ay ok ka lang diyan at di masyadong namomroblema dahil nag-iisa.
kakadating ko lang sa hotel at medyo pagod. nagpunta kami ngayon sa office ng distributor namin sa japan. nag dry run kami sa conference room nila kasama ang interpreter ko. hehehe… mahirap palang mayrong interpreter. di ka pwedeng mag-sabi ng kung ano-ano lang at siguradong mahuhuli ang pambu-bullshit mo. dapat ay puro katotohanan at every sentence ko sa english ay tina-translate sa japanese. di pwede ang style ng mga singaporeans na “etc. etc. and so on and so forth” o kaya “blah blah blah” na ginagawa nilang filler at the end of the sentence, kung di nila ma-express ang sarili nila sa english. medyo nakuha ko na ang style pag may interpreter – kailangan ay mabagal ang pagsalita mo at kailangan simple lang ang mga salitang gagamitin mo. pero yung interpreter ko ay magaling mag-english dahil laking amerika.
good morning my love.
pasensya ka na’t di ako makatawag. walang signal ang cell phone ko rito sa japan. di ko alam kung harang lang ang signal dahil sa position ng hotel room ko or wala talagang roaming sa japan. anyway, nandito na ako sa hotel after a long bus ride and a longer plane ride. malamig dito ngayon at sana nandito ka sa tabi ko.
lipad akong japan ngayong gabi. my first time to be in the land of the rising sun. i’ll be there for a week which means i won’t be here in singapore with jet for valentines day… di bale, i’ll make it up to here when i get back. kagabi, kumain naman kami sa kenny rogers… advance valentines day date. me-kenny rogers? hehehe… cheap date? treat naman iyon eh – dahil ngayon lang ulit kami nakapunta doon in 2 years.
sige, next time i write again, it’ll be in tokyo.
Who is Dirk Diggler?
Who is Amber Waves?
Who is Rollergirl?
Who is Buck Swope?
Who is Reed Rothchild?
“Alligator King”, SESAME STREET
One two three four five six seven!
Said the Alligator King to his seven sons,
“I’m feelin’ mighty down.
Whichever of you can cheer me up
Will get to wear my crown.”His first son brought seven oyster pearls
From the bottom of the China Sea.The second gave him seven statues of girls
With clocks where their stomachs should be.The third son gave him seven rubies
From the sheikdom down there beneath.
The King thought the rubies were cherries,
And he broke off seven of his teeth.The fourth son tried to cheer him up
With seven lemon drops.
The King said, “I’m sorry son,
Since that ruby episode, I just haven’t got the chops.”The fifth son brought the King perfume
In seven fancy silver jars;
The King took a whiff, and he broke out in spots
‘Cause it smelled like cheap cigars.The sixth son gave him seven diamond rings
To wear upon his toes.
The King snagged his foot on the royal red rug
And crumpled up his nose.The seventh son of the Alligator King
Was a thoughtful little whelp.
He said, “Daddy, appears to me
That you could use a little help.”Said the Alligator King to his seventh son,
“My son, you win the crown.
You didn’t bring me diamonds or rubies, but
You helped me up when I was down.
Take the crown; it’s yours, my son.
I hope you don’t mind the dents.
I got it on sale at a discount store-
Cost me all of seven cents!”
Seven!
pag ganitong nag-iisa ako sa opisina at walang kaingay-ingay, nasesenti ako. iniisip ko ang pilipinas, ang mga naiwan namin doon, at siyempre, ang aming munting tahanan.
