sa lahat ng mga lugar sa pilipinas, isa ang davao sa paborito ko. una, mababait ang mga davaoeno. pangalawa, ang davao city ay isang malaking siyudad na may hometown feel. di tulad ng cebu o maynila na sobrang gulo at dami ng tao. ikatlo, maraming pupuntahan sa davao. both sa city proper at sa outskirts – may tatalo pa ba sa mt. apo? ikaapat, masarap ang pagkain sa davao. from seafood to fruits – ang davao ay walang katulad.
kahapon ang date ay 030303. suwerte raw ito sa mga cantonese kaya 170 couples decided to get married. this is more than twice the average daily marriages in singapore… what does this tell you? mahilig talaga ang mga intsik sa mga numero. very ominous ang mga meaning ng numbers sa kanila… sa mga chinese paintings ng mga isda at tao – karamihan ay 9 fishes swimming in a pond or 9 people walking on a path. that sort of thing… uy, gagawa ako ng tula:
9 fishes swimming in a pond,
9 people walking on a path.
9 agnostic sheep dream men jumping fences,
insomnia got them in the end.
sige na nga, pag usapan na natin ang kabahuan. racist ba ako pag parati kong pinupuna ang mga nakakatabi kong mabahu? ewan ko lang, sa tingin ko naman ay hindi dahil pinupuna ko rin ang mga pinoy na mabahu. hirap naman kasing di punahin dahil parang ginugupit ang ilong mo pag may katabi ka sa bus or train or (god help us) sa eroplano na mabahu. minsan di ko alam kung anong dapat kong isipin, lalo na dito sa singapore.
march 1 na. sa pilipinas, umpisa na ng kalbaryo. malapit na namang uminit ng husto. malapit na rin ang summer vacation. alala ko tuloy ang kanta ni k.d. lang na “summer fling”. if you plan to go on a trip during the philippine summer vacation, make sure to play this song while you’re driving to your bakasyon place.
“the river”… kanta ng isang nangangarap na ofw. actually, ito’y isang christmas song na medyo folksy ang dating, tungkol sa broken na relationship. nilikha ni joni mitchell ito nung 1971 at galing sa walang kamatayang plakang “BLUE”. i kid you not, this is a great CD.
kung gusto nyo naman, buy her greatest hits CD called… what else “HITS”. well, she also has another CD called “MISSES” . “hits” for her greatest songs, and “misses” for the songs she thinks are great. it’s a compromise i think because the record label wanted to release a box set but she disagreed. so, to keep everyone happy, they released two cd’s – one called “HITS” and the other called “MISSES”.
1971, ang tagal na no? kinder pa lang ako nung time na yon. eto pa nga pala: “big yellow taxi” ang pangalan ng theme song ng bagong pelikula ni hugh grant at sandra bullock na “two weeks notice” . ito ay kanta ni joni mitchelle at ibinalik lang ulit.
mga bagong biling pelikulang DVD na nakaabang at di mapanood dahil sa sobrang antok… minority report, bourne identity, XXX, my big fat greek wedding, proof of life, beetlejuice, casablanca, bankok haunted, 9 1/2 weeks, lolita, ballistic, road to perdition, signs, notting hill, die another day, (para ka namang) the others, iris at in the bedroom.
oo nga pala, sama mo na yung putragis – hehehe… filipino for “poltergeist”.
ngayon lang nabakante ang flat namin. since chinese new year kasi eh maraming mga bisita ang pumunta rito. ngayon, may peace and quiet na. sarap nga eh. kaming dalawa na lang ulit at tahimik na’t malinis ang buong bahay.
kakadating ko lang galing sa opisina. eight thirty – wow, sobrang ot ah. sa tutuo lang eh pagod na ako. nararamdaman ko nang mga symptoms eh… short attention span, medyo feverish, at nanlalata nang mga kamay at medyo nanginginig pag itinaas. di bale, 2 araw na lang at weekend na. makakatulog na akong matagal at di na masyadong mag-iisip. in the meantime – meeting bukas ng 7:30 ng umaga, training till lunch, lunch meeting, training ulit at dinner with guests sa gabi. friday? training pa rin. hirap maghanap-buhay.
ngayon alam ko na kung bakit bihirang mag-hire ang mga engineering companies ng mga taong above 40 years old – ang laking bagay ng stamina na dala ng kabataan.
naalala nyo pa ba yung kwento ko tungkol sa adobo two days ago? kagabi kasi, sinerve ni jet yung natirang adobo sa mga bisita namin. hehehe… hit na hit ito sa mga instik. ang sarap daw – wala ngang natira doon sa tira namin. ahh… kahit ano pang mangyari sa pilipinas, di tayo papahuli sa pagkain. adobo at kanin lang eh pamatay na sa mga banyaga. hehehe…siyempre, depende iyan sa adobo kasi not all adobo’s are created equal. may nagpapanggap lang na adobo at mayrong tunay na adobo. yung kay jet eh tunay yon at talaga namang masarap.
calm before the storm ngayon dahil nasa training ako. in two weeks time, i’ll be travelling again. this time to india for a week’s visit to delhi and possibly mumbai. all hell will break loose then as i have to prepare for a series of trips all over asia for a major show. all in all not bad really – at least, magiging busy ako. by the time i am through, it will be june at uuwi kami ni jet sa maynila.
maynila, maynila…
