tangna, sarap ng pakiramdam ko ngayon. ewan ko kung bakit. feeling ko, para akong si maria… “blessed are you among…”. siguro dahil bagong ligo ako. hehehe… bukas ang pc, patay ang tv (ayoko nang manood ng news – puro guerra, puro guerra), tumutugtog si gershwin ng “someone to watch over me”, si jet nakaupo sa dilim sa likod ko’t nag mu-muni-muni. patay lahat ang ilaw except yung lamp dito sa tabi ko. sarap man. ayoko pang matulog…
tangna, sarap ng pakiramdam ko ngayon. ewan ko kung bakit. feeling ko, para akong si maria… “blessed are you among…”. siguro dahil bagong ligo ako. hehehe… bukas ang pc, patay ang tv (ayoko nang manood ng news – puro guerra, puro guerra), tumutugtog si gershwin ng “someone to watch over me”, si jet nakaupo sa dilim sa likod ko’t nag mu-muni-muni. patay lahat ang ilaw except yung lamp dito sa tabi ko. sarap man. ayoko pang matulog…
News Flash..”di-dit-ditdididit-di-dit-ditdididit” (sound epeks na morse code na ginagamit sa radio news)…TIME CHECK…ang oras sa buong kapuluan: limang minuto, makaraan ang truck ng basura. Ang oras ay hatid sa inyo ng Ruby Blade Pomade, ang Pomada ng mga Nag-aahit… ding-dong (sound epeks ng time check)…
BALITANG SINGAPORE: patuloy pa rin ang pagka-nerbiyos ng mga tao rito dahil sa SARS. takot na takot ang mga singaporean sa mga taong naka-puti. lahat ng mga nurse dito sa isla ay kawawa. tumutulong na nga sila sa mga maysakit, pag uwi pa nila, iniiwasan sila ng mga tao sa bus at train. yung ibang mga housing blocks daw, may mga sign na nagsasabing bawal gumamit ng elevator ang mga nurse at baka ma-contaminate daw. may isang buntis (7 months) na nurse ang nagreklamo: “paano na ako, buntis ako ng 7 months. hindi ko na kayang gumamit ng hagdanan papunta sa bahay ko sa 7th floor”. (hindi po marunong magtagalog ang mga singaporean, trinanslate ko lang).
anyway, tangnenek talagang ibang mga tao rito – nagseserbisyo na nga ang mga nurse para sa bansa, minamata pa nila. abangan ang susunod na balita.
medyo at edge ang mga tao rito ngayon sa singapore. halos lahat ng tao ay natatakot sa Severe Acute Respiratory Syndrome ( or SARS). ramdam na ramdam mo ito sa mga bus at train. ang mga tao ay di mapakali. may uubo lang eh, naglalayuan na sila. may hahatsing? naku, kulang na lang tumakbo ang mga katabi.
malapit nang ma-praning ang mga tao rito.sa dyaryo ngayong umaga, 9 pages ang devoted sa SARS at 4 pages lang ang sa gulf war. sa office last monday, nag meeting ang mga boss at pinagusapan ang mga contingency:
nung araw, may nagtanong sa aking kaibigan kung ano ang trabaho ko. sabi ko – “instrument engineer”. sabi niya sa akin: “marunong ka bang gumawa ng gitara?”. hehehe… simula noon di ko na nilalagay ang “instrument” doon sa engineer pag may nagtatanong.
sinasabi ko na lang – “engineer” po ako. pag may namilit kung anong klaseng engineer, sasabihin ko: “systems engineer”. pag tinanong pa ulit kung anong system, ang sagot ko: “automation and controls”. pag nagpursige pa sa tanong na, ano ang ino-automate, idadagdag ko: “mga process sa factory at planta”. pag tinanong kung anong klaseng process, sagot ko: “temperature, flow, pressure, pH, level, etc.”. eh, isa pang tanong, ano ang kino-control. tugon ko: “mga motor, valves, heating elements, etc”.
aaaaaahhhh…. (mag-iisip ng matagal) sabay bigkas: ano na nga ulit ginagawa mo?
simula pagkabata, nahiligan ko nang magbasa ng mga comics. naalala ko pa nung araw, pupunta kaming “downtown” (avenida or sta. cruz para sa mga bagets) ng daddy ko, para lang bumili ng mga comics. batman at superman ang paborito ko. naalala ko pa ang daddy ko, nakasimangot siya pag nag-lambing akong bumaba sa sta. cruz dahil napaka-hirap sumakay ng jeep doon dahil maraming tao (yung kanta ni ryan cayabyab na limang dipang tao, tutuo yon!). pero dahil ako si bunso, pinagbibigyan niya ako parati. kaya every month ay may comics ako!natigil ito nang umalis siya dahil may nakilala siyang ibang chickababes. medyo naghirap ang buhay namin at nawalan ako ng pambili ng comics at siyempre naging abala ako sa mga ibang bagay (like growing up fast).
dito ngayon sa singapore, mas malaking issue ang tungkol sa SARS kaysa sa Iraq War. marami nang nagkasakit na tao. ang total ata as of yesterday ay mahigit 80 nang may SARS, mahigit 700 ang naka-quarrantne dahil may possibilidad na pwede silang magkasakit. ang quarrantine na ito ay nasa kanilang batas. kailangan ay nasa bahay ka lang ng 10 days. pag lumabas ka eh, pwede kang multahan ng hanggang 15,000 dollars.
ang lahat din ng mga school ay sarado for 10 days starting last monday. lahat ng mga estudyante ay binigyan ng mga protective mask at sinabihang mag pa check-up pag may signs ng flu.
dito ngayon sa singapore, mas malaking issue ang tungkol sa SARS kaysa sa Iraq War. marami nang nagkasakit na tao. ang total ata as of yesterday ay mahigit 80 nang may SARS, mahigit 700 ang naka-quarrantne dahil may possibilidad na pwede silang magkasakit. ang quarrantine na ito ay nasa kanilang batas. kailangan ay nasa bahay ka lang ng 10 days. pag lumabas ka eh, pwede kang multahan ng hanggang 15,000 dollars.
ang lahat din ng mga school ay sarado for 10 days starting last monday. lahat ng mga estudyante ay binigyan ng mga protective mask at sinabihang mag pa check-up pag may signs ng flu.
hoy buknoy, paano mo sasabihin sa tagalog ito?
1. shit happens
2. the shit has hit the fan
itanong kaya natin kay president dubya?
speaking about dubya…Bush (daw) is frustrated with media questioning on war plans. alam mo, sayang talaga. sana di na sila nakipag-guerra. wala talagang pupuntahan itong kabaliwan na ito. sabi nga ni brando sa apocalypse now eh – “The horror! The horror!”. total madness man.
sayang, mababait pa naman ang mga kano. ok rin naman ang education, science at kultura nila. foreign policy? wala. walang finesse, walang coalition building. puro cowboy style na puro yabang.
ang pangit na pwedeng mangyari:
the americans win all the battles
the americans win the war
but they lose the respect of the world.
(this is not a scientific study)
tutal lunch time naman at may guerra sa iraq, pag-usapan natin ang toilet habits ng mga taga singapore. base ito sa aking mga personal na obserbasyon at malamang ay walang scientific basis.
napansin ko rito sa building namin, around 70-80 percent of the time, may gumagamit ng trono sa CR. pumapasok ako sa toilet ng twice sa umaga at twice sa hapon. so sa makatwid, 3 out of 4 times na pumasok ako sa banyo ay may taong ume-ebs. sa aking obserbasyon sa pilipinas ay hindi ganito ka-limit mangubeta ang mga pinoy. napansin ko rin na wala sa timing ang kanilang pag-ebs. isang kaopisina ko ay between 7-9 ng umaga. ang isa naman ay between 8-10. ang alam ko sa mga pinoy eh toilet trained tayo. ibig sabihin, pagkagising sa umaga ay automatic na bombs away agad pag pasok sa banyo. sa akin, for example: pag gising ko… basa dyaryo 10 minutes, kape, yosi at di na magtatagal ay morning ceremony sa banyo sabay ligo. automatic man. like clockwork. dito sa singapore, may pagka-random at wala sa tamang oras – i.e. sa umaga pagkagising.
