foreigner: so, where you from?
batjay: philippines
foreigner: ah, filipino. PARE!
batjay: inaanak ko bang anak mo?
foreigner: huh?
batjay: sorry just talking to myself. what’s your question?
foreigner: what do you call that gross egg you like to eat?
batjay: betlog
foreigner: no. the one coming from the duck.
batjay: duck betlog
birthday ng kuya ko kahapon. happy birthday dante. how does it feel to be 50? si dante ang kuyang sinundan ko. 12 years ang agwat namin at buong buhay ko, siya ang taong aking tiningala. what a gifted man. gwapong chickboy, artist, painter, singer. siya ang main influence ko sa musika. my brother also has this great speaking voice. one that i’ve envied and tried to imitate but could not. ang sabi nga ng mommy ko, boses kiki raw ako, compared to my brothers and my dad. that’s how good he is. happy birthday dante. all the best to you, as always.
habang nag-uusap kami ng security guard namin nung isang araw, napagisip-isip ko na may kasamang paghanga – ang generation niya ang ginamit ni lee kwan yew upang ibangon ang singapore from backward island to prosperous nation. pero naawa rin ako sa kanya dahil parang di siya nakinabang ng husto sa pagsulong ng singapore. hanggang ngayon, in his 60’s, security guard pa rin siya. ganon din yung mga tagalinis namin ng opisina – mga senior citizen that progress left behind. kahit sabihin mong mayaman ang singapore, some people fall through the cracks. walang welfare dito at pag wala kang trabaho, wala kang kakainin. kaya yung mga matatanda rito, nagtatrabaho pa rin kahit mga ulyanin na kasi magugutom sila pag sila’y huminto. sabi nga ni hornsby – “that’s just the way it is“. oo nga pareng bruce, some things will never change.
ang building namin ay parang microcosm ng singapore. may pecking order ang mga employee at kadalasan dictated ito kung saang floor ka nagtatrabaho. habang tumataas ang floor, tumataas ang estado ng mga empleyado sa opisina (at lumalalim naman ang pagkalubog mo sa bullshit. hehe):
katabi ko kanina sa train papasok sa opis yung security guard namin. feel ko nga na sabik na sabik siyang makipagtsikahan sa akin kasi di na niya ako nakikita simula nang huminto akong manigarillo. dati kasi, sa backyard ako nagyoyosi at doon din siya tumatambay. mabait naman ang guard na ito. malay siya, siguro mga close to 60 years old. typical ito sa singapore, kadalasan yung mga menial jobs ay kinukuha ng mga senior citizen. kaya yung mga guard, janitor, taga punas ng mga lamesa at mga service crew ng fast food chain ay mga matatanda. nakakapanibago nga nung umpisa kasi sanay tayo sa jollibee sa pilipinas na mga alistong bagets na sumisigaw ng “good morning, ma’am/sir, welcome to jollibee“. dito kasi, mga matatanda na mabagal kumilos. pag lapit pa sa iyo ay sisigaw ng “WHATCHAWANT!!!” na akala mo utang na loob mo pa ang bumili sa kanila.
eksaktong 45 days na akong hindi naninigarillo. alam nyo ba kung gaano kalaki ang natitipid kong pero simula nang huminto ako? let me count the ways, so to speak… ang isang kaha dito sa singapore ay umaabot ng mga S$9.00 (in tagalog, ito ay mga 295 pesos). before, i smoked a pack every 2 days (more when i’m on the road, more and more when i’m drinking). sa isang linggo, average ko ay $31.50 (1035 pesoses). sa isang buwan, ito ay S$126 (a whopping 4141 pesos! packing sheet). sa isang taon, ako ay makakatipid ng S$1,512 (bwakangina – halos 50,000 pesosesoses).
so, simula pala ng huminto ako, nakatipid na ako ng 6120 pesos. biro mo yon? ang tipid ko nga ngayon eh. last week nga, $2 lang ang laman ng wallet ko. tiningnan ko kung gaano ko mapapatagal ito. aba! umabot ng 6 days yung $2. kung may nang holdup nga sa akin last week, magpapa pitik na lang ako sa tenga dahil wala siyang makukuha sa akin.
eksaktong 45 days na akong hindi naninigarillo. alam nyo ba kung gaano kalaki ang natitipid kong pero simula nang huminto ako? let me count the ways, so to speak… ang isang kaha dito sa singapore ay umaabot ng mga S$9.00 (in tagalog, ito ay mga 295 pesos). before, i smoked a pack every 2 days (more when i’m on the road, more and more when i’m drinking). sa isang linggo, average ko ay $31.50 (1035 pesoses). sa isang buwan, ito ay S$126 (a whopping 4141 pesos! packing sheet). sa isang taon, ako ay makakatipid ng S$1,512 (bwakangina – halos 50,000 pesosesoses).
so, simula pala ng huminto ako, nakatipid na ako ng 6120 pesos. biro mo yon? ang tipid ko nga ngayon eh. last week nga, $2 lang ang laman ng wallet ko. tiningnan ko kung gaano ko mapapatagal ito. aba! umabot ng 6 days yung $2. kung may nang holdup nga sa akin last week, magpapa pitik na lang ako sa tenga dahil wala siyang makukuha sa akin.
lunch time na kanina nang malaman ko na pumasok pala ako sa opisina na bukas ang zipper. buti na lang naka tuck out ang polo shirt ko, kundi mas nakakahiya. ang yabang ko pa naman kanina sa bus stop – nakatayo ako at pakyut na naka stomach in pa na parang mr. pogi. bukas naman pala ang zipper. gago. ganito ba talaga ang tumatanda? nakakalimot nang magsara ng pantalon. next year 40 years old na ako. natatakot tuloy ako, baka one day, umalis ako sa bahay ng walang pantalon.
pero matagal pa siguro yon. ngayon, paglalaruan ko muna yung spiderman kong manyika
MGA ANNOUNCEMENT: abangan nyo this week sa “Where in the world is Spiderman?” – guest puppets natin ang boxing doll ko na si george “dubya” bush at ang stoic statue ni batman. kung na tu-turn on kayo sa twisted humor ko and you want more, bisitahin din ninyo ang mga kapatid ko sa “2nd childhood club” na sina Cathy with her “Spiderman VS Garfield” at si Jop with her “lord of the ring dolls cooking adobo”. punta kayo at tiyak na ikakatuwa ninyo. nung una kong ngang binasa eh muntik na akong mabuwal sa silya sa kakatawa.
highly recommended naman para sa mga para sa mga medical practitioners at sa mga mahilig sa magandang storya: my wife jet’s “My Life… A Cup of Deja Brew”. read her great four part story on “the appendectomy of batjay”.
Continue reading
weekend ngayon, ako ang nagluto ng brunch. hinanda ko ang paborito ni jet na ulam lately… pritong baboy (extra crispy), pritong itlog na sunny side, ginisang toge and my special suka, toyo, bawang, sibuyas at sili na sawsawan. niluluto ko nga kanina, nag hunger pangs na ako dahil ang bango bango. pwede na akong magtayo ng karinderyang karaoke. yehey, ayos ba ate sassy? pwede na rin akong gumawa ng cooking blog – “the prodigal chef“.
