happy valentines day mylab. di naman natin ito sinecelebrate pero ganon pa man…. i’m here in seoul for an hour or so. i really am having a bad day – siguro mas bad pa nga sa kung ako ay isa sa mga siamese twins, ang kakambal ko ay bakla and we share the same pwet. malayo ka kasi sa akin eh. ang consuelo de bobo ko lang mylab ay mabigat pa rin ang sipon ko. kahit amoy bulok na langka ang katabi ko ay wa epek dahil wala akong pang-amoy. ako nga yata ang gumaganiti for all those times na tayo ang nasa smelling end dahil kanina pa ako utot ng utot sa eroplano. di ko alam kung mabaho dahil, like i’ve said, wala nga akong pang-amoy.

kanina sa pagsakay ko sa eroplano sa san francisco, bigla akong nakaramdam ng matinding lungkot nang marinig kong nagsasalita ang mga pasahero sa kanilang typical singaporean accents. kakahiwalay pa lang natin ng ilang minuto, pakiramdam ko ay milya milya na ang layo ko sa iyo. miss na miss kita. pero if you have to do this then we do it the right way as you say. tiisin mo na lang. narito lang naman ako. and who knows… in 2 weeks time, i’ll be there again. lab U!

hindi naman yan nadadaan sa pagandahan ng lalaki (although kyut din ako). ang sikreto kung paano mapapalapit sa opposite sex ay nasa haba ng dila. siguradong magpapatanggal ito ng itim sa mata ng mga kababaihan. hehehe. nung araw, may kasabihan na ang mga bisaya raw make the best boyfriends kasi matitigas ang mga dila nila pag nagtagalog. paano ba yan, bisaya rin ako. matigas na ang dila eh super haba pa. daig ko pa si idol gene simmons ano? naalala ko tuloy yung kwento ng isa kong kabarkada – heto medyo related pero off topic (tungkol din naman sa body parts so bear with me). sabi niya, kung kaya raw niyang i-blow job ang sarili niya eh hindi na raw niya kailangang magpakasal. naku, titigil na ako. ganito pala pag may lagnat kung ano-ano ang pumapasok sa isip ko. papunta na kami ng sacramento bukas. nagpapagaling lang ako rito sa modesto – hopefully bukas ay pwede na ulit akong humarabas. isang oras lang naman ang byahe papunta roon.

narito na kami sa modesto, ang bayan in between sacramento and san francisco. mahaba haba ring byehe from los angeles. nagsimula kami ng mga 6:30 am kahapon at nakarating ng mga 1:00 pm. hindi na rin masama considering na masama ang traffic sa LA. medyo nahirapan lang ako dahil bigla akong sinumpong ng ubo at sipon. siguro dahil na rin sa pagod ng sobrang pagmaneho. nung byahe nga eh barado ang dalawang butas ng ilong ko at humihinga ako sa bibig. yung tunog na lumalabas sa bibig ko ay parang lalaking kakatapos lang mag orgasm.

nag punta kami ng universal studios ngayon nina jet at ate sienna. enjoy na enjoy kaming nakipaghabulan sa mga mascot doon. naroon si woody woodpecker (tinanong ko nga kung malaki ang pecker niya eh), si tommy ng rugrats, si idol kong beetlejuice, at ang mga paborito kong super heroes (and villains) na sina captain america, storm, green goblin at ang pinaka cool sa lahat – si spiderman. binigay ni jet kay spiderman ang spideman kong laruan. pinaglaraun naman ni spiderman si spiderman ko (please see picture). nakita ito ni captain america at biglang sumigaw ng – “hey spiderman, stop playing with yourself”. TAWANAN ng malakas lahat ng mga tao sa universal studios. i shit you not, this acutally happened today.

saturday morning and our first day in LA, nagpunta kami sa redondo beach nina jet at ninang kong si ate sienna para kumain ng parang wala nang bukas makipagkita kay g – ang bagong miyembro ng pansitan na dito rin nakabase. sige na nga, kumain talaga kami na parang wala nang bukas. hehehe. masarap kasi ang seafood sa redondo beach at tangina, umandar na naman ang seefood diet ko (ie, when i see food, i order it). apat lang kaming kumain pero good for fifteen ata ang kinuha namin. mayroon kaming lobster, pritong tilapia, shrimps, lobster, sashimi, oysters, lobster, chips, rice, katakut takot na sauce at nabanggit ko na ba na may lobster? hehe. ang tangkad pala ni g, mestisahin at ang galing pang mag english. BWAHAHAHA. siyempre dito na siya pinanganak eh. nabulol tuloy ako sa pagsalita dahil kung saan saan ko hinanap ang english ko. parang lumabas tuloy ang cebuano-kapampangan english accent ko pag nagsasalita. pero sa tutuo lang, the redondo beach lunch was the best meal i had since arriving here. sariwa ang sea food doon at reasonable ang price. at ang pinaka importante sa lahat ay kasama kong kumain doon ay mga tunay na tao – magaganda, mababait at napakalakas kumain. BWAHAHAHA. salamat g (thanks for the gifts as well) and ate sienna for taking us around redondo beach. jet and i had a blast!