black friday ang tawag sa biyernes pagkatapos ng thanksgiving. importanteng araw para sa retail industry ng america at paborito ng mga adik mag shopping dahil ito ang pinakamalaking sale sa buong taon. madaling araw pa lang ay bukas na ang mga tindahan at may mga sira ulo ngang natutulog sa labas para sila ang mga maunang makapasok. may napanood nga ako sa TV na nag stampede pag bukas ng pinto. maraming mga nanunulak at natutulak, nadadapa, gumugulong at nadadaganan. balita ko nga eh may mga nagsusuntukan pa dahil nag aagawan sa mga produkto. hindi ko naman sila masisi, pag sale kasi rito sa amerika, talagang sale.

Continue reading →

dear mommy,

kamusta na riyan sa pilipinas? gusto ko lang ikuwento ang masaya naming mga experience dito sa america. thanksgiving po rito ngayon. ito ang una namin ni jet at para ngang novelty ang occasion na ito para sa aming mga bagong lipat dito. tinatanong ko nga sa mga kaibigan kong amerikano kung saan nagsimula ang thanksgiving. ang sagot nila sa akin eh ang una raw na thanksgiving ay nangyari nung 15th century. nagpasalamat daw yung mga puti (pilgrims ata ang mga tawag sa kanila nung time na iyon) dahil napatay nilang lahat yung mga indian na nakaharap nila when they first arrived in the new world. so, hindi thanksgiving para sa mga indian? oo raw. total annihilaition ata ang nangyari dahil yung mga indian daw na hindi napatay ay nagkaroon naman ng syphilis at small pox. in the end, namatay rin silang lahat. kaya nga hindi siguro magandang idea ang bumati ng “happy thanksgiving” sa mga indians.

Continue reading →

last july, nagpunta kami ni jet sa mount apo dahil may tinulungan akong mga kaibigan na gumawa ng power plant. nagulat ako pag akyat ko sa itaas kasi halos lahat ng mga building doon ay may mga nakapakong ginupit na bote ng mineral water. nalaman ko na ito pala ang kanilang mga primitive cell sites. mahina kasi ang signal ng cellphone sa mount apo kasi yung mga tutuong cell sites ay nasa davao at cotabato. pero mayroong mga hot spots doon kung saan pwedeng tumaas ng mga 1 or 2 bars ang signal ng cell phone mo – just enough to receive and send text messages. kaya ang ginagawa ng mga engineer doon ay maghahanap ng hotspots (kadalasan ay nasa gilid ng mga building – ewan ko kung bakit ito dito nakikita, siguro dahil may amplification ng signal yung mga corners ng buildings). anyway, pag nakakita sila ng hotspot, mag gugupit nga sila ng mineral water bottle at ipapako nila ito sa pader para pwedeng paglagyan ng cellphone. pag pasok ng text, babasahin nila ito. sasagot tapos ilalagay ulit doon sa “CELL SITE” para mag transmit. filipino ingenuity at its best.

actually importante ito, kasi may nabasa ako dati sa site ni ate sienna na isang pinoy na naaksidente habang gumagamit ng cellphone. nagpadala nga sila ng mga dasal thru text message:

LEts pAuse 4 a wHile & prAy 4d sOul f ur bEloVed cO-texTer wHo rcEntLy paSsed aWay…dHil aNg PutAnG_nA!!!nHulog s bUboNg s kkhAnap ng siGnal!!!

dear unkyel batjay,

kung bibigyan ka ng pagkakataon para makausap mo ang diyos, ang ang sasabihin mo sa kanya?

gentle reader

Continue reading →