as i was saying while i was interrupted by my bossing yesterday. nasagasaan ako ng bisikleta kahapon ng umaga while i was on the way to work from the train station. sa expo station kasi hanggang office is a five minute walk. eto akong mabilis na naglalakad sa sidewalk may narinig na ingay at biglang napatingin sa likod ko. bigla na lang may parating na bisikleta sa harap ko. inilag ko yung mukha ko at tinaas ang aking mga kamay pangsanga. tinamaan ng siko ko ang mukha ng mama. di naman siya tumumba pero siguro masakit pa rin ang panga niya hanggang ngayon. aawayin ko sana kasi meron akong “moral highground”. bawal mag bike sa sidewalk eh. kaya nga “sidewalk” ang tawag doon kasi pang-walking. sana kung “sidebicycle” yon. ang dami ko sanang sasabihin sa mama:

“you nearly killed me, you moron.”
“you’re not allowed to ride a bicycle in the sidewalk, you ipis brain”
“you @$%#@#$@$$^&(%#@$! watch where you’re going!”
“what are you trying to EXIT ha?” (in tagalog: anong gusto mong palabasin?”)
“what are you taking me for? granted?”

filled with righteous anger, gusto ko sanang hamunin ng suntukan. kaya lang naisip ko, ganito nagsisimula ang mga guerra. people claiming to have the moral highground, filled with righteousness and male hormones, trying to pick a fight. what was i trying to exit kung hamunin ko siya ng suntukan. wala. walang magandang kalalabasan. and so, hindi ako naging confrontational asshole (na kadalasan magiging reaction ko). naglakad na lang ako ng mas mabilis papuntang opis.

monday morning rush to work. nakatayo sa loob ng train at nagmamasid ng mga pasahero. pasok ang mag-asawang bumbay. isa lang and silyang available para sa kanila. binigay ni mr. ang mga bag sa misis niya at umupo. lumakad ang train. habang lumalakad, nag-uusap sila – si mister nakaupo pa rin at si misis ay may hawak na bag ay nakatayo.

dito ngayon sa singapore, mas malaking issue ang tungkol sa SARS kaysa sa Iraq War. marami nang nagkasakit na tao. ang total ata as of yesterday ay mahigit 80 nang may SARS, mahigit 700 ang naka-quarrantne dahil may possibilidad na pwede silang magkasakit. ang quarrantine na ito ay nasa kanilang batas. kailangan ay nasa bahay ka lang ng 10 days. pag lumabas ka eh, pwede kang multahan ng hanggang 15,000 dollars.

ang lahat din ng mga school ay sarado for 10 days starting last monday. lahat ng mga estudyante ay binigyan ng mga protective mask at sinabihang mag pa check-up pag may signs ng flu.

Continue reading →

(this is not a scientific study)

tutal lunch time naman at may guerra sa iraq, pag-usapan natin ang toilet habits ng mga taga singapore. base ito sa aking mga personal na obserbasyon at malamang ay walang scientific basis.

napansin ko rito sa building namin, around 70-80 percent of the time, may gumagamit ng trono sa CR. pumapasok ako sa toilet ng twice sa umaga at twice sa hapon. so sa makatwid, 3 out of 4 times na pumasok ako sa banyo ay may taong ume-ebs. sa aking obserbasyon sa pilipinas ay hindi ganito ka-limit mangubeta ang mga pinoy. napansin ko rin na wala sa timing ang kanilang pag-ebs. isang kaopisina ko ay between 7-9 ng umaga. ang isa naman ay between 8-10. ang alam ko sa mga pinoy eh toilet trained tayo. ibig sabihin, pagkagising sa umaga ay automatic na bombs away agad pag pasok sa banyo. sa akin, for example: pag gising ko… basa dyaryo 10 minutes, kape, yosi at di na magtatagal ay morning ceremony sa banyo sabay ligo. automatic man. like clockwork. dito sa singapore, may pagka-random at wala sa tamang oras – i.e. sa umaga pagkagising.

Continue reading →