nakatanggap ako ng sulat galing sa dentista ko kahapon. sinisingil na nila ako sa pinabunot kong wisdom tooth. muntik nang matanggal yung natitira kong ngipin ng buksan ko ang sulat at makita ko yung bill – $130 para sa tooth extraction at $20 para sa x-ray. covered naman ng insurance ko ang part ng bill pero bwakanginangyan, 7500 pesos para sa isang ngipin? kaya pala maraming mga kaibigan ko ang nag uuwian sa pilipinas para magpadentista.

kunsabagay, maganda kasi ang clinic ng dentista ko rito kaya siguro mahal. computerized lahat ng mga machine na ginagamit nila – yung xray ng ngipin ko halimbawa ay kita ko agad sa computer monitor na nakaharap sa akin habang nakaupo ako sa dentist chair. pero siyempre hindi ko maintindihan kung ano ang nakalagay. yung histura kasi ng ngipin sa xray ay parang ultrasound ng baby. tinanong ko nga yung dentista ko – is it a boy or a girl? tawa tuloy ng tawa. tapos maganda at very professional din yung setting. malayong malayo doon sa dati kong dentista sa novaliches na nasa loob ng beauty parlor yung clinic. medyo unnerving nga kasi habang inaayos ng dentista ang ngipin mo ay tinitingnan ka ng maigi ng alaga niyang matandang aso na ginagalis. ang isang maganda nga lang sa dentista ko sa pilipinas ay pwede kang magpakulot habang nagpapabunot.

nagkaroon ng synchronicity kaninang umaga nung naglalakad ako. biglang tumugtog sa music player ko yung “sunrise” ni norah jones habang tamang tama ay papasikat ang araw. bagay na bagay talaga – parang gusto ko ngang maiyak because it was a perfect moment. medyo pumipikit pikit pa nga ako at ninanamnam ko ang kanta ng may pumara na kotse sa tabi ko. nagulat nga ako dahil akala ko kikidnapin ako. muntik na nga akong mapasigaw ng “huwag po, huwag po” pero pinigilan ko ang sarili ko dahil naalala kong bigla na nasa ‘merika na pala ako.

Continue reading →

mayroong malaking pile ng brownies sa pantry ng opisina ngayon. hindi nga ako mapakali kasi naririnig ko yung demonyo na bumubulong sa akin: “sige na, kainin mo na. wala namang nakatingin. wala namang makakaalam. hindi ito makaka apekto sa diabetes mo. sige na”. sikat kasi ang brownies sa opis namin. una, dahil libre ito at eat all you can. pangalawa, talagang masarap. impak, its one of the best i’ve tasted ever – hindi siya matamis pero malasang malasa ang tsokolate. pag kuha ko nga ng tubig kanina ay nakita ko agad yung brownies. bigla akong nanghina. nadedemonyo talaga ako. para tuloy gusto kong kumuha ng holy water at wisikan ang brownies habang sumisigaw ng: “THE POWER OF CHRIST COMPELS YOU. THE POWER OF CHRIST COMPELS YOU!”

nagpunta na naman ako sa laboratory kanina dahil kailangan daw ng additional test kasi nakita ng doctor na mataas daw ang potassium level ko. ewan ko nga kung bakit – siguro dahil mahilig akong kumain ng saging. bukod sa blood test ay pinakuha rin niya ako ng urine examination. yan nga ang ginawa ko kanina. naka tatlong vial nga ng dugo yung bampira doon sa testing center. kaya raw sobrang dami ng kinuha niyang dugo kasi valentines day daw bukas. comedian din yung matandang umasikaso sa akin. gusto ko ngang sapakin pero tinawanan ko na lang ng malakas. natawa rin ako sa directions ng pagkuha sa urine dahil (i shit you not this is true) naka post doon sa banyo:

“if you are male and taking a urine sample, please pull your foreskin and use the alcohol swab to wipe the head of your penis before urinating into the container”.

ang galing talaga rito sa america, ano? it is truly a vibrant democracy – pantay pantay lahat ng mga kalalakihan sa mata ng diyos, tuli man o supot.

sabi ng doctor ko, bibigyan daw niya ako ng tatlong buwan para mapababa ang blood sugar ko. baka raw kasi makuha sa dasal? hindi naman. baka raw kasi makuha sa exercise at diet ang diabetes ko. doon sa diet part, ang sabi ng doctor ko ay huwag na raw akong kumain ng titi? hindi naman. bawasan ko lang raw ang portions ng pagkain ko at huwag nang masyadong kumain ng salty food. siyempre, wala na ring asukal. ang key word ay moderation. pwede pa rin naman akong kumain ng mga paborito kong pagkain pero hindi kasing dami ng dati. nag dinner nga kami ni jet kagabi. nagluto siya ng afritadang manok. siyempre, measured na yung portion ko – 4 na pirasong small bite size chicken pieces, 2 maliit na hiwa ng patatas at tatlong kutsarang kanin. ang galing ano? ninanamnam ko nga ang bawat butil ng kanin. mainam na rin, at least ngayon hindi na ako lumalamon pag kumakain. hopefully in 3 months, i will loose 20 to 30 pounds, decrease my blood pressure and lower my blood sugar. napaka ambitious pero i hope i can do it – otherwise, sisimulan na ng doctor kong magbigay ng medication.

ang ganda ng umaga ko ngayon. pag labas ko sa bahay, mataas na ang araw pero malamig. my kind of day – crisp and clear. naglalakad nga ako sa campus grounds around our office and immediately felt a high. tumigas din yung utong ko sa lamig. sarap nga eh. appropriate talaga ang a-la pearl jam na “i feel alive” morning na ito. it puts things into its proper perspective. hindi kasi maganda ang araw ko kahapon. in fact, double whammy. una, nagpunta ako sa dentista – pinalipat ko kasi lahat ng bagang na ngipin ko sa harap. mukha nga akong kabayo ngayon eh. ang tutuo niyan eh kaya ako nagpunta ay dahil tinanggal ang wisdom tooth ko. namamaga nga ang gilagid ko ngayon at buong araw kahapon ay masakit ang ulo ko. i also found out that i have diabetes. kaya ayan, mas interesting na ang buhay ko ngayon. excited na nga ako kung ano ang susunod na mangyayari.

but that can wait. for now, hayaan nyo munang ma enjoy ko ang magandang umagang ito.