Category Archives: MYSELF

To lengthen thy life, lessen thy meals

Posted on by
27

nung araw, ang takaw takaw ko. kahit ano basta may sawsawan na patis o suka, kinakain ko. pati nga yung mga mabangong eraser na sikat nung elementary kami ay nginunguya ko. nabanggit ko na ba na mahilig ako sa kaning lamig? masarap kasi itong kainin kahit matigas, lalo na pag may tutong. pag ang ulam namin ay sinigang na baboy, ang gagawin ko ay ibubuhos ko ang maasim na sabaw sa plato, tapos papatungan ko ito ng isang malaking bloke ng kaning lamig. akala mo nga iceberg ang hitsura niya. doon ko naman sa kanin ilalagay ang kangkong, tapos dudurugin ko yung gabi sa sabaw para lumagkit ng kaunti. para mas masarap, kukuha ako ng isang platitong patis at didikdikan ko ng sili na galing sa pinaglutuan ng sinigang. packingsheet, ang sarap.
Continue reading →

All happiness depends on a leisurely breakfast

Posted on by
25

eight months na pala kami rito sa america. ang bilis talaga ng panahon – parang kahapon lang ay umalis ako sa apartment namin para sunduin si jet sa hospital. teka muna – sinundo ko naman talaga si jet kahapon sa hospital. ngyehehe. pakiramdam ko kasi, parang naka assimilate na kami kahit papaano. ang isang indicator ko ay pagkain. kapag nakakain mo na ang mga kinakain ng mga native, para ka na ring native. parang nung nasa singapore kami, the moment na nagustuhan na namin ang laksa, prata at fish head curry was the moment we became integrated into the country. para kasi itong balut at burong talangka – acquired taste na sooner or later you’ll learn to love (or hate forever). dito sa america, ang cereal siguro ang pagkaing hindi ko akalain na magugustuhan. sino ba namang gago kasi ang nakaisip na gawing breakfast ang rice and wheat flakes na binabad sa gatas? pero aaminin ko, nagustuhan ko na rin ito pagtagal. magaan lang kasi sa tiyan, healthy pa.

pero paminsan minsan napapanaginipan ko na rin na kumakain ako ng aking paboritong breakfast: garlic rice, longganisang lucban na sinawsaw sa sukang iloko na may siling labuyo, crispy daing na espada, dalawang sunny side eggs na pinatakan ng tabasco, hot pandesal na may palamang kesong puti at liver spread. kahit papaano, sa kailaliman ng aking bituka eh pinoy pa rin ako siyempre.

American cities are like badger holes ringed with trash

Posted on by
13

nakatanggap kami lahat sa trabaho ng email galing sa facilities department recently. sila yung mga nag aayos ng maintenance ng campus namin dito sa california, simula sa pagpalit ng mga light bulb hanggang sa pag ayos ng garden. medyo nakakatawa yung email kasi pina-alala sa amin na huwag daw gawing personal garbage dump yung opisina. apparently may nagtapon sa trash can namin ng refrigerator during the weekend.

refrigerator? packingsheet.

Continue reading →

ANG MABUTING BALITA AYON KAY SAN HUDAS, PART 3

Posted on by
12

eto ang mabuting balita: hindi na ako bungi. last week kasi ay ni root canal ako in preparation para sa bagong crowns na ilalagay sa aking 2 Front Teeth. may isang linggong pagitan yung pag root canal at paglagay ng crown kaya medyo semi-bungi ako for a few days. nilagyan kasi ako ng temporary na ngipin at ilang beses itong nahulog. nung unang beses nangyari ito eh nasa restaurant kami. nakakahiya nga kasi muntik nang mahulog yung ngipin ko sa sabaw. buti na lang nasalo ko. sana walang nakakita sa akin kasi kahiya hiya talaga. akala ko, ito na ang pinaka embarrasing moment ng episode na ito. hindi pa pala – mas nakakahiya nung nakaupo na ako sa dentist chair dahil nakatulog ako habang niru-root canal. ang lakas pa ng hilik ko. actually, nagising ako dahil narinig ko yung sarili kong humihilik. tawa nga ng tawa yung dentista ko. ako lang daw ang taong nakita niya na nakakatulog habang binabarena ang ngipin. sabi ko sa kanya, parang hinihele ako sa vibration ng drill na ginamit niya sa pagbutas ng ngipin ko, kaya ako nakatulog.

ANG MABUTING BALITA AYON KAY SAN HUDAS, PART 2

Posted on by
22

ang mabuting balita ayon sa sulat ni san hudas sa mga taga barmat.

mga kapatid,

bago ang lahat, hayaan nyo munang hilingin ko sa poong maykapal na bigyan ng isang magandang umaga ang lahat ng mga taga barmat (short for Barangay Matae). peace sa inyong lahat, live long and prosper and may the force be with you. pagbati mula sa inyong kapatid na si san hudas.

heto ang maganda kong balita, mga kapatid: nalaman ko nung biyernes na hindi na ako papainumin ng gamot ng aking doctor para sa aking diabetes at high blood. tuwang tuwa siya nang makita ang resulta ng mga laboratory test ko – una, wala raw akong tulo. ikalawa ay bumaba rin daw ang aking blood sugar at hemoglobin levels. nakita rin ng aking doctor na nabawasan ako ng mahigit 20 pounds. dahil dito, binigyan pa niya ako ng tatlong buwan na extension upang magpursige pa sa aking programa na mapabuti ang aking kalusugan. sa june na ulit ako muling babalik sa kanya. sana nga ay tuloy tuloy na ito. simple lang naman ang ginawa ko – huminto ako sa pagkain ng karne, binawasan ang size ng every meal at nag exercise ng umaga, tanghali at gabi. medyo bilad nga lang ako sa araw na naging sanhi ng pagiging kutis betlog kong muli. pero in the overall scheme of things, mas gugustuhin ko nang maging kutis betlog kaysa naman atakihin sa puso.

hanggang dito na lang muna ako sa aking pag kwento, mga kapatid. hanggang sa muli nating pagkikita. nawa’y swertehin din kayong tulad ko.

ang inyong abang lingkod,
san hudas

pakinggan ang EBANGHELYO NI SAN HUDAS PODCAST. you’ll like it now, you’ll learn to love it later.

ANG MABUTING BALITA AYON KAY SAN HUDAS, PART 1

Posted on by
22

tax season na naman at ito ang first time namin ni jet na magbabayad ng buwis sa america. maraming bago sa mga procedures at medyo nakakalito. hindi ko nga maintindihan masyado. buti na lang at may provision sa company namin na libreng assistance para sa mga tanga at bagong lipat na tulad ko. nag assign sila sa akin ng tax lawyer at siya ang nag-ayos ng pag fill up ng mga forms at sa pag explain sa akin kung ano ang mga dapat gawin. maliit lang ang tax ko sa singapore – mga 11% at pwede pang hulugan ang bayad (interest free pa). dito, mahigit 30% ata ang binabayaran ko na federal tax. tapos may bwakanginang state tax pa. yung pay check ko tuloy, parang litanya ng mga deductions. minsan nakakapanghina nga, kasi mahigit kalahati ng sweldo ko ay napupunta sa mga tax at ibang mga kaltas. nung una akong kausapin ng boss ko tungkol sa sweldo, akala ko ay generous – nakarinig pa nga ako ng malakas na “KA-CHING”. now i have sekantots.

pero hindi naman parating bad news pag tax ang pag-uusapan. ang mabuting balita? mayroon akong tax refund na mahigit $1500. ngayon lang nangyari ito sa buong buhay ko na may babalik sa amin na pera galing sa gobyerno. sa sobrang tuwa ko nga parang gusto kong magpahalik kay dubya. thank you uncle sam, isa kang tunay na dirty old man.

And if I should fall behind

Posted on by
40

ang topic namin ngayon sa “The Rebels Without Because” ay tungkol sa poverty at ito ang contribution ko. this isn’t really a poverty post but it’s very close. this is about our struggling years as husband and wife. i’m sure you know the story by now, but i’ll tell it again because it’s a great story. i met jet when i was just out of college, oh maybe 18 years or so ago. i didn’t have any job at that time but i was confident (or maybe even stupid or naive to believe) that i’d immediately get work. our family also didn’t have much and was struggling. i didn’t have any money myself – all i had was my education and a lot of bullshit. well, i did get a job a month after graduating and it paid big: 2,000 pesos. just enough to give my mom some money and expenses to get to and from work.

Continue reading →

Strangers passing in the street

Posted on by
18

nakasalubong ko na naman yung bumbay na naka turban nung naglalakad ako kanina. sabay kami ng oras sa paglakad at kadalasan ay sa park kami nagkikita. matanda na siya, siguro mga 80 years old. mabait ang muhka at malayo pa lang ay nakangiti na. parati kaming nagpapalitan ng pleasantries.

kanina binati niya ako ng – “good morning, fine thank you”

sumagot naman ako ng – “good morning, how are you?”

tapos pareho kaming natigilan, biglang nagkatinginan at nagkatawanan. yan ang masarap sa paglalakad dito. may nakakaharap kang mga taong magpapasaya sa iyo.

I hear the blood of my blood

Posted on by
12

dahil sa diabetes, tatlong beses sa isang araw akong nagsusukat ng blood sugar. madali na lang ito ngayon kasi mayroon nang mga glucose meters na digital at mura na ang mga ito. impak may mga model nga ngayon na less than $10. ang catch dito ay yung mga test strips dahil ito ang mahal. ang isang 50 piece nga na packet ay mga $20. simple lang kumuha ng blood sugar: tusukin mo ang daliri mo, kunin ang dugo at ilagay sa test strip na nakapasok sa glucose meter. after a few seconds lalabas na yung blood sugar mo.

may lanseta na ginagamit sa pagkuha ng dugo. sa umpisa ay masakit pero pag tagal ay masasanay ka na rin. buti nga hindi ko kailangan ng insulin kung hindi panibagong tusok na naman yon. naiinis lang ako doon sa lansetang ginagamit ko dahil minsan tinutusok ko ang sarili ko pero walang lumalabas na dugo. pinaglihi yata ako sa elepante kasi sobrang kapal ng palad ko. iniisip ko nga baka dahil sa panay ang mariang palad ko nung bata ako kaya kumapal nang husto ang kalyo ko sa kamay.

WELL THEY’LL PASS YOU BY

Posted on by
27

nung 5-10 years old ako (1970-1975), eto ang mga pinag-uusapan ng generation namin: jolens, teks, trumpo, kung masakit magpatuli, kung talagang bakla si batman at robin, bakit mabaho ang kupal, taguan, tumbang preso, kung bakit paliit ng paliit ang size ng double bubble gum, ano ba ang lasa ng beer

nung 10-15 years old ako (1975-1980), eto ang mga pinag-uusapan ng generation namin: yung size ng bra ng mga teacher namin, magkano ang bedtime stories sa recto, paano magpisa ng tagyawat, kung talagang nakakabulag magjakol araw-araw, paano manligaw, saan mura magpunta para mabinyagan, ano bang mabisang gamot sa tulo, CRISPA-TOYOTA, sino mas magaling si voltes v o si daimos, ERIKA-RICHARD, bakit makati ang titi pag may kalkal, sino pinakamalakas uminom

nung 15-20 years old ako (1980-1985), eto ang mga pinag-uusapan ng generation namin: ano ang magandang course na kunin sa college, saan magandang school, sino ang may discount card sa anito, kung ano ang mas effective withdrawal method o condom, masarap bang magpachupa sa bakla, ano gagawin pag hindi niregla ang syota, saan pwedeng magpa secret marriage, paano paalisin si marcos, kung hero ba si ninoy, saan mura ang beer

Continue reading →