paano mo ipapaliwanag sa mga kaibigan mo na “time is gold“? para sa mga matagal nang hindi nakakauwi sa pilipinas, ito nga pala ang paboritong motto ng mga beauty contestants at parati mo itong maririnig during the Q&A portion. hehehe. naalala ko tuloy yung joke na pinadala ni mec sa amin, hindi ko alam kung sino ang author nito…

Host : What is your favorite motto?
Contestant : (After a long pause) I don’t have a motto eh.
(So the crowd starts helping her out by whispering – “Time is gold! Time is gold!”)
Contestant : I have na po. Chinese gold!

Continue reading →

ngayon nga pala ang 25th anniversary ng pagkapatay kay john lennon. naalala ko pa yung eksaktong oras na mabalitaan ko ito, sinalubong ako ng classmate ko sa corridor at sinabing nabaril nga si john at namatay. i was 14 years old at second year high school ng nangyari ito nung december of 1980. magulo ang mundo ko nung time na iyon dahil ito yung panahon na rocky ang relationship ng parents ko. pero kahit magulo eh masaya pa rin. karamihan sa amin ay dito namulat sa sex at marami ang nabinyagan sa mga casa sa avenida. nung panahong iyon, sikat pa yung coronet inn. malapit ito sa bumbero ng santa cruz at alas otso pa lang ng umaga ay bukas na. sabi ng classmate kong intsik, mas mabuti raw na pumunta ng maaga dahil bagong ligo pa yung mga nagtatrabaho roon. mayroon na ring mga nagtutulak ng damo sa amin nung 1980 at ito ang taon na naging regular ang aking paninigarillo. it would take me 24 years before i would stop. bwakanginangyan, kung di pa sasabog ang appendix ko, hindi ako hihinto.

Continue reading →

una ko silang narinig, sometime in the late 70’s. nag uwi ang kuya ko ng mga plaka na pinapatugtog niya sa pinoy rock and rhythm show niya sa RJ. isa roon ang nakakuha sa attention ko. ang title nito ay “super sessions“, and it was the first time i heard a live recording of a pinoy rock concert. the artists of course was the juan dela cruz band. early on, na impress na agad ako sa style ni mike hanopol, wally gonzales at ni pepe smith. nung time na yon, kasali rin sa groupo nila, ang isa ko pang idol na si edmund “bosyo” fortuno. ang juan dela cruz band ang naging early influence ko sa musika and i knew the lyrics of all their songs. when they broke up and had successful solo careers, naron pa rin ako – a fan who attended all the concerts. and i was only 11 years old at the time kaya kung may nakikita kayong bubwit sa mga pinoy rock concerts nung araw, ako yon.

nung high school ako, nag reunite ulit ang juan dela cruz band and they released the “kahit na anong mangyari” LP. tuwang tuwa na naman ako dahil puro mga bagong kanta at lahat magaganda. paborito ko ang “pag dating ng panahon” ni pepe – halos kopyahin ko nga ang theme ng kanta para sa lyrics ng graduation song namin.

then the years went by, i entered college, graduated and started my career. nawala na sila sa radar ko. mike went to the states. di ko na alam kung ano ang nangyari kay wally. pero si pepe, na paborito ko sa kanila, was still around. one day in december, nagulat na lang ako when he suddenly showed up in our house in novaliches with my brother dante. birthday ko noon at pumunta sila para bumati. simple lang ang handaan. naroon lang kami sa garden, umiinom at nagkakantahan kasama ang mga kaibigan ko. ang highlight ng gabi ay ang pag jamming namin ni pepe smith ng “himig natin” at “riders on the storm“. it was one of the most memorable birthday’s i ever had.

this coming saturday, may reunion concert ang juan dela cruz band entitled “PAGBABALIK”. gagawin ito sa world trade center sa pasay. kung nasa pilipinas lang ako, hindi ko ito palalagpasin. if you are a rock fan, buy your tickets now. bihira lang magreunion ang isa sa mga poste ng pinoy rock music. at saka isa pa, matatanda na sila’t nirarayuma. baka hindi na ulit mangyari ito, kaya make sure you attend.

malapit nang matapos ang album ko. may mga ilang kanta akong ni record ngayon kasali rito at ipaparinig ko sa inyo. siguro buwan na lang ang bibilangin at lalabas na ang unang collection na tatawagin kong “Songs from Ma Mon Luk”. nakapag conceptualize na ako ng album cover. iniisip ko eh gagayahin ko si john lennon at yoko ono doon sa kanilang “Two Virgins” na record. pinagawa ko na nga ang album cover sa aking kaibigang designer na si master polo. isa na siya ngayong sikat na artist at in demand ang trabaho niya sa buong mundo. kaya lang medyo malabo na yata ang mata. nilagay niya ang mukha ko doon sa katawan ni yoko ono. para tuloy akong transvestite na may LBM sa litrato. pero initial layout lang naman yan. hemingway, here are the four new songs i’ve recorded. sana ay magustuhan ninyo.

1. HAY BILANGIN MO CHIPMUNK VERSION – ito ay isang classic na kanta nung 1970’s. hindi ko na nga alam kung sino ang may original nito. parati itong kinakanta sa mga tambayan nung araw lalo na pag medyo nakainom na ang barkada. here is my “kinapon” version. PAKINGGAN NINYO.

2. BIRDS – memorable ang kantang ito ni neil young dahil ito parati ang kinakanta ng kuya ko everytime he closes a pinoy rock concert nung araw. his fans know that this is his signature song. tuwing naririnig ko ito, naaalala ko siya. PAKINGGAN NINYO.

3. HOW YOU GONNA SEE ME NOW – in 1979, alice cooper released an LP called “from the inside”. the songs there tell of his struggle with alcoholism. in this song, he’s about to come out of rehab and he’s not sure if his wife will accept him again. ang dami niya kasing atraso at medyo apprehensive siya na papalayasin na siyang tuluyan. PAKINGGAN NINYO.

4. HAY BILANGIN MO REPRISE – ito yung original version ng kanta. walang putol betlog epeks dito – straight forward kanta lang. PAKINGGAN NINYO.

i recorded a new song. it’s a cover of alice cooper’s classic “i never cry” which came out in 1976 (from the “alice goes to hell” album). memorable ang kantang ito sa akin dahil ito ang isa mga unang natutunan kong tipahin sa gitara. we used to sing this song a lot sa tambayan namin sa novaliches when i was growing up. ito rin ang kinanta ko nung nag audition ako sa parish choir ng aming simbahan nung 1981. awa naman ng diyos eh nakuha ako – sa “bass” ako napunta pero “soprano” ang inaplayan ko. hehehe.

iniba ko nga pala ang ending. HERE IT IS – sana magustuhan ninyo.

dear mylab, para sa iyo ang isang version. para kay binky ang isang version. para rin po ito sa inyong lahat na mga bagong kaibigan. maraming salamat sa inyong malasakit sa aming mag-asawa.

nagmamahal,
jay

ps. mylab, kung narito ka lang kagabi, sana na enjoy mo ang musika ni binky. nagpakita na naman siya ng kanyang trademark all out musicianship. nakakatawa nga dahil bago mag concert, nag uusap kami sa labas at dinadaan daanan lang siya ng mga tao. pag tapos ng concert, dinumog siya ng mga tao. THANK YOU BINKY – last night was pure magic. idol talaga kita boss binky. until next time my friend!

dear mylabopmayn, siguro naman ay matutuwa ka sa akin. nakapaglaba na ako. hehehe. ayan ang ibidinsya. o, anong say mo ha – nakangiti pa ako habang ang sinapmpay ang nasa background. oo mylab pinaghiwalay ko ang decolor at puti. naglagay rin ng sabon at conditioner, este softener pala according to your instructions. at hindi siya nag amoy kulob. impak, ang bango bango nga niya eh – amoy bagong labang damit! ngyehehe. pwede na siguro akong mag resign bukas, maglalabandera na lang ako. proud talaga ako sa nagawa ko ngayong gabi. at hindi lang yan, may surprise pa ako sa iyo. as promised, isang awitin: batjay’s cover version of “the glory of love“. para sa iyo ito mylabopmayn. ni record ko ito habang hinihintay kong matapos ang washing machine. sana magustuhan mo. at saka, inahit ko nga rin pala yung buhok ko sa dibdib. wala, kursunada ko lang.