minsan iniisip ko kung anong black magic ang umaandar sa loob ng utak ko. aaminin ko, ulyanin ako. pero, ang dami kong mga naalalang maliliit na mga detalye. por ekampol: hanggang ngayon, vividly ko pang naalala yung time na pinainom ako ng mga pinsan ko ng ihi sa bahay nila sa pasay. at yung pagpapahabol ko sa kanila sa aso bilang pag ganti ko naman, nung dumalaw sila sa bahay namin sa novaliches. eto pa, tula ko nung grade II (1974): walt whitman’s “oh captain! my captain!” (tuwa nga ako nang masali ito sa “dead poets society”). pangalan ng yaya ko sa QC nung 1968: aling berta. 1970’s tel number namin: 902779.

ang pinaka impressive commitment to memory na alam ko ay yung sa barkada kong si pareng egay (3rd from the left in this picture taken in batangas), kabisado pa rin nya yung value ng PI up to the 40th decimal place. sinaulo niya ito nung 2nd year HS kami nung 1981 because he was bored. tinanong ko nga sa kaya ito recently at pinadala niya naman sa akin by email. eto: pi = 3.1415926535897932384626433832795028841971

so ok, ganyan talaga ang histura ko sa personal. para akong cartoon character. cute in a caricature kind of way. hehe. pati nunal ko sa baba na parang nora aunor eh nakuha. ang galing mo talaga boss idol dengcoy miel. ito nga pala ay regalo niya sa mylab jet ko who turned 4@#$*$!0 years old last thursday.

Continue reading →

my friend carlo, taken in front of my house during one of my birthdays a few years ago. carlo died yesterday. he was 40 years old. paalam kaibigan. inom mo na lang ako ng isang shot na tequila na may chaser na beer pag nag-inuman kayo ng mga anghel sa langit.

ingat diyan sa bago mong mundo,
jay

si ninang ate sienna at si batjay, taken sometime in september 2003, in an undisclosed location in southern california. gusto ko lang i-post ito, hindi dahil maganda ang porma ko with maong jacket. hehehe. nais ko lang i-announce na, pagtapos ng sandamukmok na creative pawis, buhay na naman ang pansitan ni ate Sienna. siya ang magandang nilalang na cheif cook ng “pansitan.net”. doon din natutulog sa pansitan si kiwi pinay at utol ni ninang ko na si gretchen, kasama ang mga pamangkin niyang sina pancho and maki.

punta kayo sa pansitan dahil bukod sa masarap ang pansit doon, nakakatawa, nakakaaliw at nakakabagbag damdamin ang mga kwento niya. in two weeks time, isasama ko si jet sa actual pansitan sa california para ma-meet niya for the first time ang ninang ko. excited na nga kami.

isa sa highlights ng pag-uwi namin ni jet ay ang makasama ang mga iba’t ibang tao na nakilala namin over the year through the internet. karamihan sa mga nakatagpo namin ay mga kaibigan ni jet. siya na siguro ang bahalang magkwento sa mga encounters namin with them. ako, dakilang driver lang at tagahatid sundo sa kanya. pero mayron kaming mga mutual friends tulad ni ayeza at in a way si neil na i was glad to meet. si belle, ang idol kong makata ng UP ay nakita ko na rin sa wakas. binigyan pa nga niya ako ng “university of the philippines” t-shirt which i proudly wore yesterday. si tanya (ang producer-director) rin with nick, (coming all the way from ilocos) met us on the 29th and we had a great time exchanging stories.

Continue reading →

bihira akong pinagpapala na makilala at makasama ang mga hinahangaan kong tao. pero kagabi ka-dinner namin ni jet ang idol kong editorial cartoonist na si dengcoy miel.

si dengcoy ay isang pinoy na world class artist. sikat na sikat kahit saang parte ng mundo. subukan nyo siyang i-search online at kung saan saang bansa nyo makikita ang kanyang mga obra. matagal ko nang sinusubaybayan ang mga gawa ni dengcoy. simula pa lang sa jingle magazine, sa philippine star hanggang dito sa straits times ng singapore. kakaiba kasi ang style ng mga artwork niya… nakakatawa pero malalim. di lang ako ang nakapansin, isa si dengkoy sa mga beloved artist dito sa singapore at malamang mas sikat pa siya kaysa kay donita rose. sabi ko nga sa kanya kagabi, ipinasa na kay dengkoy ang torch ng legacy ng pumanaw na artists na sina ka nonoy marcelo at ni mang larry alcala. itong dalawang icons ng philippine cartoons ay incidentally pareho niyang kaibigan at mentor.

pero kahit sikat na sikat na si dengcoy, down to earth pa rin siya. masarap nga siyang kasama at magaan ang loob ko sa kanya. simple lang pero pamatay ang talent. yon siguro ang pinakamaganda na nakita ko – hindi naapektuhan ng fame and glory ang kanyang pagkatao. may regalo nga siya sa amin: autographed copy ng libro niyang entitled “Singatoons, Cartoons by Miel”. ito ay collection ng mga cartoons ni dengkoy na may singapore motiff. actually ang korte ng libro ay yung mapa ng singapore. ang galing nga eh. pinapirmahan ko rin sa kanya ang aking kopya ng isa pa niyang librong “An Essential Guide to Singlish”. ito’y singlish dictionary na ginawan ni dengcoy ng sketches. bilang exchange gift ko naman eh binigyan ko siya ng CD kong “Mga Kanta ni BatJay, ang Dating Folk Singer ng Ma Mon Luk” na magiging panakot niya sa daga.

umorder kami ng bagoong na may sawsawang kare-kare, crispy patang pamatay at umorder si jet ng sinigang na bangus sa isa sa mga pinoy restaurant sa lucky plaza. sa sobrang saya ko eh marami akong nakain na bagoong alamang. nakalimutan ko ang aking allergy kaya pag uwi namin ay panay ang kamot ko sa pwet. pero, ok lang yon. at least, nakasama namin ni jet ang idol ko.

maraming salamat boss dengkoy. idol talaga kita. next time, sa karaoke naman tayo at sasampolan kita ng mga nakakapangilabot na “elvis ng quiapo” songs ko.