Singapore Pepper and Chili Crabs – sa sobrang sarap, mapapa-shit ka!
ano bang silbi ng pagpapakasipag sa isang bayang inampon, malayo sa sariling bayan at di nakikita ang mga mahal sa buhay? para makaipon ng pera para makauwi paminsan-minsan. para makapagbakasyon sa mga ibang lugar. mahirap na masarap ang magtrabaho sa ibang bansa. magkasabay kang turista at empleyado. marami rin mga komplikasyon. ang pinakamagandang payo siguro na maibibigay ko sa sarili ko eh to simplify my life.
linggo ngayon ng gabi sa singapore. umalis ang mga bisita namin para kumain at magshopping. dalawa lang kami ni jet dito sa flat. masaya – tahimik eh. at saka may oras na akong magpahinga kahit papano. maaga kaming natapos kanina sa training. sarap ngayon ng aking free time. madilim na sa labas, pinapanood ko si bata reyes sa star sports habang hinihintay na maluto ang kanin. nagluto si jet ng adobo at sigurado na marami akong makakain ngayon. sarap…bukas, kayod na naman pero matagal pa iyon eh. ngayon, lalasapin ko muna ang baboy na may halong taba, malinamnam na sarsa at mainit na kanin.
ok… now that i have rested, i think that i can think a lot clearly now. di ako nakatulog agad pagdating ko kahapon dito sa singapore from japan. naidlip ako ng mga 6 am at nagising ng 7 am. isang oras lang na tulog at back to work na nanam.
mabilis ang takbo ng mundo ko ngayon. maraming bisita dito sa singapore at kung ano-ano ang ginagawa ko’t kung saan-saan ako napupunta. kagabi nag-dinner kami ni jet kasama ang sangkaterbong mga bisita galing sa australia, china, thailand at indonesia. masarap pag multi-national ang kainan, iba-iba ang salita at iba-ibang paraan ng pagkain. siyempre, pag multinational na grupo kayong kumakain, ang pag-uusapan ninyo ay ang pagkain sa inyong sariling bansa.
pag medyo nagawi kayo rito sa singapore, be sure to spend time going around and sample the food. tulad ng karamihan ng bansa dito sa south east asia – pagkain is a very big draw. typical na sa ating mga asians ang dumayo sa kung saan saan para lamang makatikim ng masarap na pagkain. so when in singapore, ang recommendation ko ay isang unique na dish na di ninyo matitikman sa pilipinas: LAKSA… pinaghalong curry, noodles, shrimp, cockles at chili.
kanina dumayo pa kami sa katong, ito’y isang lugar sa singapore. kaya siyempre ang tawag sa laksa nila ay “katong laksa”. sikat na sikat ito sa buong isla ng singapore at dinadayo ng maraming tao. subukan ninyo… simple lang pero rock.
“miraculous tits?”, sabi sa aking ng waiter kaninang lunch.
“i beg your pardon?”, sabi ko.
“miraculous tits? you know, you finished eating already, i’ll take your glass, spoon and fork and plates”.
(PREGNANT PAUSE…)
“aaaaaaah, may i clear your plates. uh, ok.”
ingredients:
beef, preferably t-bone, mas malinamnam kung may konting taba sa gilid. sesame oil (kung gusto mong malasa) or olive oil (kung gusto mong malasahan ang beef ng husto) black pepper (ground) kikoman na toyo o kaya asin (pampaalat)
directions:
ibuhos ang sesame oil sa t-bone
dag-dag toyo or asin
sprinkle black pepper (kailangan marami!)
marinate ng isang oras kung nagmamadale (hehehe), pero overnight para mas masarap.
para di mawala ang lasa ng sesame or olive oil, mas maganda kung pan fried. pag grilled, mawawala ang linamnam yung mantika ng sesame oil ang gamitin mong langis sa pan fry till done
mas gusto ko kung medium well lang para malambot ang karne pag luto na ang karne, ibuhos mo sa pan yung black pepper at sesame oil na natira sa marinate at ipainit, ito ang magiging sauce mo.
pag naghalo na yung pepper at sesame oil sa pan at medyo kumulo na – pwede mo na itong ibuhos sa t-bone (pwede mo rin itong ihalo sa kanin tulad ng ginawa ni edwin narciso, hehehe)
simple lang, pero rock! hehehe… subukan nyo. garantisado ito.
natuloy kami nung friday ng gabi… daming pulutan. bumili akong 2 kilong t-bone steak. may dalang liempo si mon. si bong may pusit, tilapia. nagluto si jet ng pansit at yung kapitbahay ko ay may dalang isang basket ng adobong pugo.
sayang nga konti lang kami – ang daming natirang pagkain, pero ok lang – masarap naman kasi. si edwin, mon, bong, rey opena, bong at ako. si kuya bong, sa bahay natulog at nung umaga nag-ihaw ulit kami ng liempo at pusit for lunch. hehehe… sarap!!! clikc na click ang pepper steak ko! hehehe… malakas lang ang ulan – kakainis.
gugutom na tuloy ako. hehehe… malapit na kasing lunch time. kahapon ulam ko – tokwa, tenga ng baboy at isaw. sinawsaw sa hot sauce at may side order na flat noodles na may sabaw. sarap! marami rin ditong lamang loob eh. mahilig mga chekwa sa ganitong pagkain. masarap din naman kaya lang iba ang sawsawan. di uso rito ang suka, toyo at sili. dito kasi sili, sili at sili. hehehe… toyo nila malapot maalat na matamis. pab bibili ka ng kikoman o kaya yung toyo natin – sa supermarket ka pa pupunta. may suka sila rito pero medyo matamis na maasim.
sabi ko nga sa mga taga rito – the vinegar from philippines is made from coconuts! (wow – bilib sila! hehehe). we have many kinds of vinegar – paombo, iloko and datu puti! sometimes we make it into wine, but that’s another story! (mas bilib sila!) and then we make funny faces when we sip the vinegar! sometimes we have contests on who can make the most crumpled face. we imitate the actor named pugak! (lalong bumilib!)
all time list of the best el cheapo food/food outlets sa notre:
1. fishball sa macabagdal gate- naalala nyo pa ba yung lasa ng sauce doon? maanghang na manamis-namis na may konting alat… tapos fish balls na deep fried saw-saw sa bote, makikita mo mag-iiba ang kulay ng fishball kapag sinipsip nya ang sabaw ng sauce. ito walang joke: minsan napapanaginipan ko ang lasa ng fishball sa macabagdal.
2. lumpiang prito sa notre canteen – simple lang: lumpiang toge with sukang maanghang. nakaka 3 ata ako pag recess.
3. lumpiang sariwa sa labas ng Notre gate – alala nyo pa aba yung lumpiang sariwa na umiikot sa grace park? gulay na tinadtad, sauce at sangkatutak na sariwang bawang na dinikdik. wow!
4. sago’t gulaman sa 12th avenue gate – hanggang ngayon ata buhay pa ito eh – nakalimutan ko nang pangalan non. hehehe.. sino na nga ba yung tuma-timing ang lababsan para puno ng studyante ang pwesto – oorder ng samalamig di magbabayad tapos hihingi pa ng sukli.
speaking about yung pagkain ni bob – spaghetti sa tropical hut masarap. tapos pork pao nga sa kowloon, pero favorite ko yung jumbo pao – itlog na maalat, bolabola, asado na naka mix sa malaking siopao, tapos sideorder kang shark’s fin with coke – extra hot sauce please. tapos kain ka na sa labas ng west avenue habang nagpapatanggal ng antok. goodah – goto na may tokwa’t dila, isang order ng lumpia at sangkatutak na suka’t toyo.
shakey’s special na thin crust with extra cheese and garlic with one order of chicken and mojo’s with one pitcher of beer, special-cielo kebab, sizzling bulalo sa pepetons with inihaw na pusit na may special sauce, sinigang na ulo-ulo sa miso, sinigang na baboy na halong taba at laman na may patis at sili,
adobong tuyo na chicken at pork tapos yung mantika ibubuhhos mo sa garlic fried rice. ginisang monggo with pritong baboy, siomai sa labas ng sm supermarket na may halong garlic sauce at toyo. beef steak with steaming white rice nan medyo malata. tuyo ang sinangag. tapsilog with knorr sauce. pansit bihon na may kalamansi at toyo, barbeque na chicken bituka with maanghang na suka….
gutom na ako sa kaka-imagine!!!!
one of the favorite dishes of singaporeans is “curry fish head”.
ulo ng isda, na may sabaw na curry at asam (in tagalog: sampalok). hinaluan ng iba-ibang gulay: talong, okra, string beans, lemon grass… para itong sinigang na isda na binuhusan ng curry powder. in many ways, equivalent sa ulo-ulo na nabibili natin sa manila. sa may likod ng veterans memorial hospital sa qc (kung saan “nakakulong” si erap) may singigang na ulo-ulo na dinadayo ng mga kung sino-sino (in short, the who-who go out of their way to eat the head-head soup – hehehe). anyway, kahit kasing init ng sabaw ng ulo-ulo ang araw eh tuloy pa rin ang dagsa ng mga tao…
ang ulo-ulo rin ni mareng marlene na asawa ni mon ay napakasarap! samahan mo ng bagoong na may suka as sawsawan. tapos sabayan mo na rin ng inihaw na liempo na may toyo, sili, at suka. hmmmm…. tamang-tama sa sunday lunch after the visit to the veterans driving range. hanggang ngayon, naaalala ko pa rin ito: yung lasa ng ulam at yung saya ng pag-sasama…
Batang Kaning Lamig 